Jij houdt van hem maar je ouders mogen hem niet…

Jij houdt van hem maar je ouders mogen hem niet...
Jij houdt van hem maar je ouders mogen hem niet…

Katie mailt ons: ‘ik heb een probleem. Ik ben dolblij met mijn vriendje maar mijn ouders mogen hem niet.’ marleen zit met een soortgelijk probleem: ‘mijn vriendinnen kunnen mijn vriendje niet luchten of zien en willen hem er nooit bij hebben.


Ontvang de nieuwsbrief van ADVERSUS in je mailbox. Klik hier om je in te schrijven.

Ze vinden hem een loser, moet ik ze geloven of zijn ze gewoon jaloers?’ (in samenwerking met www.trendystyle.net)

Ouders of vriendinnen (misschien wel vrienden) kunnen soms een lelijke domper zetten op je relatie met je vriendje. Jij bent dolverliefd en voor jou hij de liefste, knapste en meest te gekke man in de wereld. Waarom zien ze dat nu niet? Ligt het aan jou? Of hebben je ouders of vriendinnen een probleem?

En hoe ga je met deze moeilijke situatie om? We hebben weer de gewoonlijke ‘gezondverstand’-adviezen ) voor je (resultaat van een kleine rondvraag bij kennissen en vriendinnen en een duik in jullie vele mails. Jullie aanvullingen zijn natuurlijk weer van harte welkom…

Leg de opmerkingen / kritiek niet zomaar naast je neer
‘Liefde maakt blind’, we weten het allemaal. ‘Leg daarom opmerkingen, kritiek of waarschuwingen niet zonder meer naast je neer’ waarschuwt anne, ‘maar vraag jezelf eerlijk af of er misschien een kern van waarheid in zit. Is hij misschien echt een loser, maar dek jij alles af met de mantel der liefde? Stap jij over een groot probleem – als drugs, een gokverslaving, geweld of leugens – heen terwijl je diep in je hart weet dat het zo niet goed kan gaan? Of is het enkel een kwestie van ‘elkaar niet liggen’… Ga het na en trek zo nodig je conclusies.’

Probeer uit te vinden wat de drijfveer van je ouders / vriendinnen is…
‘Hoe serieus je de kritiek / opmerkingen van de mensen om je heen moet nemen, hangt ook af van de drijfveer die ze daartoe aanzet’, vindt mariek. Vriendinnen kunnen zich wel eens door andere gevoelens dan vriendschap laten leiden. Zijn ze misschien jaloers? Of zijn ze bang dat ze een vriendin verliezen? Zijn ze misschien boos dat je nu minder tijd voor ze hebt? Of weten ze dingen over je vriendje die jij misschien niet weet? Je ouders hebben meestal het beste met je voor. Beantwoord hun kritiek niet met een boze blik maar vraag ze om het uit te leggen en weerleg dan rustig hun kritiek (tenzij je ze gelijk moet geven natuurlijk…)

Drijf het niet tot de spits
‘Stuur het niet aan op een situatie waarin je voor hem of voor je ouders of vriendinnen moet kiezen’, is het advies van patricia. ‘Laat zien dat je in je vriendje gelooft, dat jullie het goed hebben samen en geef de mensen om je heen te kennen dat ze je relatie moeten accepteren en respecteren…’

Sluit je niet van de buitenwereld af
‘Het domste wat je kunt doen, is je niet meer laten zien’, mailt inge. ‘Ik had de neiging om maar niet meer naar mijn ouders te gaan maar nu zie ik in dat dat niet goed is. De situatie wordt er niet beter op… Bovendien miste ik ze gewoon. Je ouders blijven je ouders.’ de neiging is vaak groot om elke confrontatie uit de weg te gaan en om je niet meer met hem te laten zien. Maar hoe zullen je ouders of vriendinnen hem dan ooit goed leren kennen en misschien wel hun mening kunnen bijstellen? Krijg je hem niet (meer) mee of botert het echt niet, onderhoudt dan alleen – maar zonder wrok – je contacten met familie en vriendinnen. Hij mag dan wel de belangrijkste persoon op de hele wereld voor je zijn, maar ook je relatie met andere mensen zijn belangrijk.

Neem je eigen beslissing
‘Laat je niet overreden of onder druk zetten om het met hem uit te maken’, mailt claire. ‘Het is mij eens overkomen met een oude jeugdliefde en ik heb er nu nog spijt van. Misschien was op den duur echt wel niets geworden, maar de twijfel blijft.’ geloof je in hem en houdt je van hem, ga er dan voor. Neem je eigen beslissing en laat je niet uit het veld slaan door opmerkingen van anderen. Bedenk bij jezelf dat het onmogelijk is dat hij bij iedereen in de smaak valt. Het belangrijkste is dat jullie het samen goed hebben… En als dat zo is, waar zou je dan nog mee zitten?

Adversus (in samenwerking met www.trendystyle.net)

Jullie ervaringen / aanvullingen
En jullie? Hoe gaan jullie met deze moeilijke situatie om? Mail je reactie naar ons. De leukste reacties zullen we hieronder publiceren.

=========================

Ik ben een jongeman van 22 jaar.
Ik ben in 2003 verliefd geworden op een bijzonder meisje die tot de dag van nu nog steeds heel bijzonder is.
Maar het probleem wat hier is omschreven is ook mijn grootste probleem.
Ik voel mij niet welkom bij mijn “Schoonouders” en kan het niet meer opbrengen om er ook daadwerkelijk langs te gaan omdat ik niet mijzelf kan zijn in de buurt van hun.
“Ik ben niet goed genoeg” is wat er door mijn gedachten spookt in hun aanwezigheid. soms word me niet eens gevraagd hoe het met me gaat, het laat ze dus blijkbaar koud.
Het is een extreem en slopend process, ik heb mij volledig ingezet om toch te proberen om op een positieve manier betrokken te raken bij mijn “schoon famillie”.
Maar niets blijkt te werken, ik wil meer dan alles om met dat ene meisje een toekomst te kunnen opbouwen, maar is het dan het zelfde als nu?. kan ik normaal met mijn kinderen langs mijn schoonouders later zonder weer die afkeurende blik te krijgen? dat zijn de vragen die mij altijd zullen rusten…
Ik heb altijd maar gedacht “Het trekt wel bij” maar het roer wil niet van koers veranderen.
ik heb ook overwogen er een punt achter te zetten, overwogen naar het buitenland te vertrekken, maar inderdaad liefde maakt blind en ook ik zal de blindheid niet kunnen weerstaan tegenover mijn meisje. al wetend dat zij van mij houd kan de rest mij niet meer schaden mijn vooruitzicht zal dan ook aleen zijn :

Ik zal vechten voor ons bestaan,
Ik zal voor altijd voor je gaan,
mij poberen te binden, zonder door mij door anderen te laten verblinden.
hun vuile blik word ooit weer rein,
en zullen zij gelukkig voor ons zijn.
zoals wij vroeger altijd wouden
liefte, ik zal altijd van je houden.
Dit is mijn verhaal en hoop dat jullie hier iets aan hebben. ookal is het niet zeer informatief.
=========================

Ook mijn ouders zijn fel tegen op mijn relatie met mijn vriend. In het begin hoorde ik al aan bepaalde opmerkingen dat hij niet helemaal geschikt zou zijn (volgens hen). Pas veel later toen ze doorkregen dat het serieus was en niet meer stuk ging. Toen begonnen ze er pas wat over te zeggen.
Dingen als … hij zal nooit genoeg kunnen verdienen om aan je levenstandaard te voldoen. Wil je later echt op een houtje bijten.
Ik heb gelukkig nooit wat om geld gegeven, ondaks dat ik er thuis niks van tekort kwam.
Voor mij is materieel geen luxe of geluk, maar juist de warmte van mensen om je heen, dat je vrienden hebt, iemand die van je houd in voor- en tegenspoed en gezond zijn…. dan ben je pas echt rijk!

Mensen hebben een eigen smaak en bepalen zelf waar ze gelukkig van worden. Wat mijn ouders ook zeggen. Ik ben gelukkig.
=========================

Sinds kort heb ik een lieve vriend. Laatst heeft hij met mijn ouders kennis gemaakt. Ze vonden hem wel oke, niks mis mee (hij is spontaan, werkt hard, aardig etc.) In het begin heb ik alles over hem verteld tegen mijn ouders zoals dat de ouders van mijn vriendje gescheiden zijn. Dat vonden ze natuurlijk niet erg. Tot afgelopen weekend is het anders. De vader van mijn vriend is homo geworden. Mijn ouders kunnen dit niet accepteren. Ze vinden dit niet normaal en zijn bang dat hij ook zo is. Hoe kunnen ze dat toch zeggen als ze hem nog niet echt kennen. Afgelopen weekend was mijn vriend weer bij mijn ouders thuis. Ze deden heel erg afstandelijk en waren gesloten. Ik merkte dat meteen en toen zijn we gegaan…. Ik weet niet hoe of wat ik nu moet doen. Me ouders zijn erg bevooroordeeld en denken alleen maar “wat zullen de mensen wel niet denken”.
=========================

mijn ouders mogen mijn vriendje ook niet… Ik word er gek van. Het enige wat ik tegen mijn ouders heb gezegd is:”jullie mogen je mening hebben, maar accepteer dat ik me eigen keuzes maak en dat ik verder ga met hem, want ik ben gelukkig met hem.”

ze vinden het heel erg moeilijk, maar ze doen het wel. af en toe hoor ik nog een opmerking, maar dat probeer ik dan te negeren.
=========================

hey
ik ben nog heel jong maar ik heb ook heb probleem dat ik iemand leuk vind alleen niemand vind hem aardig. al me vriendinnen en vrienden vinde hem eng, omdat hij zwart draagt. maar ik draag ook zwart dus ik snap het niet. wat moet ik nou doen. zelf weet ik het nie meer gr

=========================

‘liefde maakt blind’ , soms zie je zijn ‘gebrekken’ niet, die anderen wel zien.
het is dat ouders ‘het beste’ met hun kinderen voor hebben. Maar ze hoeven hun hele leven toch niet te dirigeren, als je ze niet de vrijheid geeft om zich te kunnen ontplooien, zullen ze er nooit achter komen wat en hoe ze willen zijn (zonder dat ze zich bv door hun ouders schamen).
ze zijn soms té beschermend, ipv het goeie ga je juist tegen hun wil in, daarom moeten ouders hun kinderen ‘vrij’ laten..uiteindelijk gaan ze toch weg, en wat hebben ze, als ze hun liefde van hun leven hebben laten gaan? voor wie? voor de mening van je ouders? nee, ik hoop niet dat er een dag komt dat je tussen hem én je ouders moet kiezen. Luister gewoon naar jezelf! Dan komt het goed..
=========================

Ik heb al enkele vriendjes gehad de zogenaamde pretty boys. Zie er zelf niet slecht uit al zeg ik het zelf, daarom kreeg ik altijd aandacht van erg knappe jongens, maar heb nu sinds 3 jaar met een moslim jongen. Hij is het beste wat me ooit is overkomen. Op alle vlakken, hij is intelligent(studeert ziet er goed uit en is echt zorgzaam en lief maar tegelijk heel mannelijk waardoor ik me altijd veilig en geborgen voel als hij bij me is.
Maar mijn ouders moeten hem niet omdat hij moslim is. Ookal zien ze dat ik zo gelukkig ben en hij altijd me weet te verrassen en ik de beste vakanties met hem heb het goed heb etc. Dus baal er wel van maar kies toch voor hem

=========================

Mijn ouders en nieuwe vriend gaan wat moeilijk door één deur. Dit is omdat ik mijn vorige relatie na 3 jaar nogal abrubt had uitgemaakt, vanwege hem. Mijn ouders kregen hem dus als ware in de ‘maag gesplitst’. Mijn moeder heeft een hele nacht niet geslapen, omdat ze wist dat hij er was. En lange tijd hebben zij met een schuldgevoel de deur voor hem opengedaan, aangezien zij nog erg aan mijn vorige vriend gewend waren. Nu is het wel wat minder, maar bij elke opmerking over hem schiet ik in de verdediging, doodsbang dat ze hem nog niet steeds niet net zo aardig, of leuk vinden als mijn vorige vriend. Ik hoop dat dit ooit voorbij gaat, maar we zijn nu al een half jaar verder..
=========================

Mijn vader vind mijn vriendje maar niets. Dat komt omdat ik een ( te serieuze ) relatie met deze jongen heb, op een ( te ) jonge leeftijd volgens hem. Hij vind dat ik mijn jeugd weggooi door deze relatie. Ik vind van niet. Ik heb dan ook nog na 3 jaar, steeds verkering met deze jongen. Soms wilt mijn vriend niet eens komen als ik naar mijn vader ga, omdat hij zich niet welkom voelt. Na een goed gesprek, ziet mijn vader wel in dat ik echt voor hem ga. Dat gesprek heeft wel geholpen en ben blij dat ik dat ook gedaan heb. Ook al heeft dat natuurlijk niet alles opgelost.
=========================

ik weet niet zeker of mijn ouders hem niet mogen, maar ze praten zo over hem dat ze hem niet echt bepaald leuk vinden. ze lijken ook niet echt blij voor mij te zijn. maar ik vraag me af hoe ze nou weten hoe hij is als ze hem nog nooit echt gesproken hebben. ik kan er niet goed tegen als ze vrienden van mij of in dit geval mijn vriendje waar ik verliefd op ben gaan zitten afkraken. ik weet wel dat het niet hun bedoeling is om diegene werkelijk af te kraken maar zo voel ik me er wel bij. ze zeggen de dingen over diegene zo dat het bij mij zo aankomt dat ze hem af zitten kraken. ik zat er eerst heel veel mee, maar ik heb er uiteindelijk wat van gezegt ik heb gezegt dat ik dacht dat ze hem niet leuk vonden. ik heb er ook met hem over gepraat en uiteindelijk bleek dus dat ze het niet zo bedoelde als het bij mij aan kwam. dus als je denkt dat je ouders je vriendje niet leuk vinden, dan moet je dat tegen hen zeggen dat je dat niet leuk vind en miischien is alles wat ze ov!
er hem hebben gezegt wel goed bedoelt. jou ouders weten dat toch beter als jou. zij hebben het tenslotte al die dingen over hem gezegt.
om alles even samen te vatten praat er over met je ouders! XXX Gina

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.