Mannenmode, kapsels, sexy modellen and style

Home | Juliette Bergmann interview

Meer dan 20 jaar geleden ben je begonnen met body building. Wat is er sindsdien veranderd – als er al iets veranderd is – in de wereld van krachttraining en in de fitnesscentra? Voor mij persoonlijk is er niets veranderd maar wat betreft sportscholen is er wel een en ander veranderd. Er zijn niet zoveel "echte hardcore"sportscholen meer waar je met losse gewichten kunt trainen. Nu zijn er fitnesscentra's waar alles met vaste apparatuur en machines gaat en waar meer aandacht wordt besteed aan de commercie zoals het geven van aerobics , spinning etc. Dat is jammer want de resultaten zijn minder dan wanneer je gewoon met echt ijzer traint en daarbij een gezond portie cardio zoals hardlopen en fietsen. De oorzaak hiervan is de vooruitgang, uiteraard, maar vooral de slechte naam die Bodybuilding en alles wat daarmee te maken heeft, heeft gekregen. Dit komt doordat BB nog altijd als enige sport direct wordt geassocieerd met doping gebruik. Dit is natuurlijk allang achterhaald omdat bewezen is dat er in diverse andere zeer populaire sporten veel meer en vaker wordt gebruikt dan bij de Bodybuilders, alleen is dit niet zichtbaar en het hebben van spieren wordt nog altijd gezien als het gebruiken van anabolen. Daarom zijn mensen nog steeds een beetje huiverig wanneer ze een sportschool binnenstappen. Ook bij het wedstrijden zie je het gebeuren met name bij de dames. Er zijn niet zoveel dames meer die aan een wedstrijd mee doen als bodybuildster, ze willen allemaal of aan Fitness meedoen of aan Body-Fitness. Een grote onzin eigenlijk want uiteindelijk komt het op hetzelfde neer. Fitness is er gekomen omdat sommige dames niet snel genoeg aan de benodigde spiermassa kwamen en toch wilden meedoen, let wel je moet toch minimaal een jaar of 5 trainen om op nationaal niveau bij de top mee te kunnen draaien. Nu is fitness er al een paar jaar en wat gebeurt, ook deze dames worden te hard en te gespierd, nogal logisch na een paar jaar extra training. Daarom is er nu Body-Fitness gekomen omdat ook Fitness te ver gaat. Wat zal er over een paar jaar na Body-Fitness komen ?

Het lijkt erop dat body building, na de boomperiode aan het einde van de jaren ’80 en begin jaren ’90, plaats heeft gemaakt voor een softere discipline. Alsof krachttraining met gewichten iets is wat afschrikt. Velen lijken angstig deze sport te beoefenen omdat ze vrezen dat dit kan leiden tot blessures. Zelfs sportleraren neigen ertoe om de technieken die typisch voor body building zijn af te wijzen (persoonlijke ervaring). Grote onzin softere discipline, discipline is discipline. Voor het afschrikeffect verwijs ik naar mijn antwoord in vraag 1. Wat betreft blessures: ik denk dat er in voetbal etc. meer blessures voorkomen dan bij krachttraining dus ook dat is grote onzin. Ikzelf train 22 jaar en ben nog nooit geblesseerd geraakt bij mijn training. Je moet bij je training, maar dit geldt voor alles wat je doet, je hoofd erbij houden en je grenzen kennen en je vooral niet uitsloven.

Je hebt veel bereikt, bent één van de bekendste vrouwelijke bodybuilders op internationaal niveau, je bent nog steeds actief (ms. olympia 2001) als atleet en bent scheidsrechter bij body building contests. Hoe heeft het beeld van de vrouwelijke body builder zich ontwikkeld? Van de bijna mannelijke spiermassa’s is men overgestapt op de waardering van andere fysieke karakteristieken. Wat zijn de kwaliteiten waar jij als rechter in vrouwelijke body builders op let, wat zijn je maatstaven? En hoe beoordeel je jezelf als je traint? Leg je dan dezelfde maatstaven aan? Ik heb in 2002 ook de Ms. Olympia in de lichtgewichten gewonnen (ter info). Ik denk dat er wat betreft de te volgen lijn in BB voor de dames niet echt veel is veranderd. Er zijn guidelines maar volgens mij worden deze door de meeste jury leden niet gelezen en zeker niet gevolgd. Ik heb en hou mij bij het jureren aan deze guidelines en jureer op symmetrie en conditie, hardheid, ripped zijn en spiermassa wegen voor mij niet zo zwaar omdat je bovenal vrouwelijk moet blijven. Deze guidelines pas ik ook op mijzelf toe bij mijn training en voor mij staan dus vrouwelijkheid, symmetrie en conditie voorop. Dat het lijkt dat er nu een iets andere lijn wordt gevolgd heeft waarschijnlijk te maken met de mindere belangstelling van het publiek en daarom wordt sinds een paar jaar ook de conditie van de huid hoe je er verder uitziet meegenomen in de beslissing. Maar ik maak mijzelf geen illusies want dit kan dit jaar of volgend jaar weer totaal anders zijn.

Enkele jaren geleden heb je een ernstige verwonding aan je enkel opgelopen en het had niet veel gescheeld of je moest voortijdig je carrière afbreken. Denk je dat het feit dat je aan body building doet je op een of andere manier heeft geholpen om er bovenop te komen? Was het voor jou gemakkelijker om erover heen te komen dan voor een ander die niet aan body building doet? Bodybuilders hebben een hogere pijngrens een enorme discipline en wilskracht en we zijn niet bang om ergens iets voor te moeten doen of te laten. Normaal na zo'n breuk aan je enkel ga je lekker in het gips voor een paar maanden. Ik had daar geen zin en geen tijd voor, overdag bond ik mijn enkel goed in de tape en 's avonds haalde ik de tape eraf en zorgde dat mijn enkel goed beschermd lag in bed. Ik ben ook gewoon op mijn krukken de sportschool ingegaan om mijn bovenlichaam te trainen. Ik leef vrij sober en gezond, op de weekenden na, en eet veel eiwitten en gebruik veel vitamines zoals C/B-complex , groene thee etc. daardoor is mijn genezingsproces heel snel, denk ik, of misschien is dit wel van nature zo. Het was best ongemakkelijk om niet in het gips te gaan maar ik denk dat je op deze manier je genezing beter onder controle hebt. Alleen vergt het veel aandacht, ongemak en je moet erg voorzichtig zijn.

Ga naar deel 2>


 

MEER OP ADVERSUS