Home | Lifestyle | Interviews | Justice Howard

Wat is je achtergrond? Hoe ben je begonnen als fotograaf?
Ik ben begonnen met een stage van 2 ½ jaar bij een fotograaf. Tijdens die stage heb ik alles over de techniek die je bij het fotograferen nodig hebt, geleerd: de belichting, het opzetten van een set, het maken van een klassiek portret. Daarna heb ik drie à vier jaar als model gewerkt en heb ik eigenlijk niets gedaan met de kennis die ik tijdens mijn stage heb opgedaan. Pas toen ik het met mijn modellenwerk had gehad, heb ik de camera weer opgepakt... en toen pas begon ik serieus begonnen te fotograferen!

Over welke kwaliteiten moet een goede fotograaf beschikken?
Wil je goed zijn dan heb je eigenlijk twee dingen nodig. Allereerst moet je beschikken over de nodige kennis van fotograferen. Je moet het ambacht door en door kennen voordat je professioneel gaat fotograferen. Net zoals een dokter. Een dokter is nog geen dokter om de enkele reden dat hij een stethoscoop in zijn hand heeft. Datzelfde geldt voor een fotograaf. Je moet jaren en jaren studeren en vervolgens praktijkervaring opdoen voordat je fotograaf bent. Maar ondanks dat zijn er mensen die op een heel onethische manier een camera kopen en, voilà, zichzelf fotograaf noemen. Dit werkt niet. Ik krijg veel werk van dit soort knoeiers. Zij beginnen eraan maar uiteindelijk mag ik het allemaal rechtzetten. Het tweede vereiste is VISIE. Je moet de beelden al in gedachten voor je zien voordat je ze creëert. Eenieder die niet over deze eigenschap beschikt, noemen wij een 'machine-gunner'. Ze schieten rolletjes en rolletjes vol, net zolang tot ze geluk hebben en 'raak schieten'. Ook dit werkt niet. Dus waar moet je over beschikken? TECHNISCHE KENNIS & VISIE. Verder moet je natuurlijk ook gemotiveerd zijn, en doorzettingsvermogen hebben...

En verder moet je risico's durven nemen, nieuwe dingen proberen... Je verwijderen van de algemene dingen. Ik heb in gedachten maar wat wilde dingen gedaan met mijn modellen. Ik heb ze samengebonden met hun eigen haar, ik heb hun lichamen beschilderd, ik heb op ze geschreven, ik heb ze met rozen bedekt, ze vastgebonden... duizenden wilde dingen. Een ander belangrijk facet is dat iedere shoot goed georganiseerd moet zijn. Gisteren bijvoorbeeld heb ik Anne Marie gefotografeerd, een model dat bij me is geweest sinds het begin van mijn kunst, mijn carrière... Gisteren heb ik haar te midden van duizend grappige teddybeer-achtige speeltjes gefotografeerd. Dat klinkt simpel, niet? Maar dat was het niet. Alle speeltjes moesten naar kleur worden geordend, en ze moesten in bepaalde plaatsen worden geplaatst zodat ze op de foto goed zouden overkomen. De make-up moest goed passen bij de styling van de shoot, en zo kan ik nog wel even doorgaan. In een perfecte foto komen alle - wat ik noem - 'elementen' (belichting, model, styling, make-up, etc.) op een perfecte manier samen en vormen zij samen een wonderbaarlijk mooi kunstwerk.

Je stijl is behoorlijk veranderd sinds het begin van je carrière. Wat is volgens jouw het verschil met toen en nu?
Toen ik net met fotograferen begin was mijn fotografie 'hoekeriger' en veel meer 'shocking'. Het schijnt dat ik in de loop van de tijd een beetje 'zachter' ben geworden, minder 'scherpe hoeken'. Iedere foto die ik nu maak is perfect belicht, clean en 'strak'. Je kunt ze letterlijk allemaal gebruiken voor een billboard, een poster, een kalender of een CD cover.

Justice Howard en rocksterren. Is er een bepaalde band tussen jouw fotografie en rock muziek en rocksterren...?
Dat is grappig dat je dat vraagt... Op dit moment ben ik in onderhandeling met een producer die me graag in een rubriek op MTV wil hebben als 'dé' rock fotograaf en ik probeer PINK voor dit project te krijgen. Ik denk dat het allemaal jaren geleden is begonnen, toen DAVE NAVARRO zijn hele huis decoreerde met mijn werk. Toen ik vervolgens Dave, maar ook Marilyn Manson, Billy Idol, Waylon Jennings en honderden andere rocksterren fotografeerden, kreeg ik voorgoed dat etiket opgeplakt. Ik denk dat de band daaruit bestaat dat ze me vertrouwen... Ze weten dat ik hun foto's niet zal verkopen aan National Enquirer of wat dan ook. Ik exploiteer hun images niet. Maar ik denk ook dat zij mijn kunst mooi vinden vanwege de 'edgy' stijl en omdat ik er iets anders van maak dan anderen. Ik probeer mij te verwijderen van de gewoonlijke portretten... en maak er iets bijzonders van.

Wat moet een model/beroemdheid hebben wil hij of zij jouw aandacht trekken?
Er is een kleine groep bekendheden die ik graag zou willen fotograferen. Hier zijn er een paar: Cher, Viggo Mortenson (hij speelde Lord Aragorn in 'Lord of the Rings'), Tom Waits, Jason Patric, Good Charlotte (de nieuwe band), Ludacris, Rob Zombie... en zo voorts. De lijst is nog langer. Ik denk dat ik mij professioneel tot deze mensen aangetrokken voel omdat zij een beetje 'little-left-of-center' zijn. Ik houd van mensen met een wilde persoonlijkheid.

Vertel ons een wat meer over je nieuwe project: Spattergasm.com
Spattergasm http://www.spattergasm.com yessssssssssss! Alle namen op Internet zijn al in gebruik, dus moest ik iets verzinnen. Spattergasm.com heeft nu een 'coming soon' page, en zodra mijn webmaster Howard uit ziekenhuis komt gaan we live. Het moet een kunstsite van hoge kwaliteit worden waarop je de beste en meest progressieve kunstenaars van de hele planeet kunt vinden. We zullen werk publiceren van een goede vriend van mij, Armando Huerta, en van Anthony Ausgang. Het zullen niet allemaal bekende artiesten zijn, maar ook artiesten waar je nog nooit werk van hebt gezien. De enige voorwaarde waaraan je moet voldoen om op Spassergasm.com te komen, is dat je een KICKASS ARTIST bent. Het wordt een fantastische site. Ik had één miljoen bezoekers in acht maanden op www.justicehoward.com... waarop ik zal adverteren voor Spattergasm... Dus let maar op!

Wat zijn je toekomstplannen? Wat kunnen we binnenkort nog meer van je verwachten?
Ik werk aan een nieuw boek dat in Europa zal worden uitgegeven. Verder ben ik overgestapt op digitale fotografie en experimenteer ik daarmee. Op dit moment exposeer ik in drie galerieën, één in Montreal, één in Amsterdam(n) en een in Las Vegas. En verder zal ik ook in de toekomst fotograferen, baby... altijd maar fotograferen!!!

Alessio Cristianini