Wat doet een modellen scout? Interview met Giorgio Barbieri van Brave Model Management in Milaan

Modellen scout
Wat doet een modellen scout? Interview met Giorgio Barbieri van Brave Model Management in Milaan

Wie heeft niet, tenminste één keer in zijn leven, gedroomd om modellen scout te worden…? Het lijkt een droom job. Maar is het dat ook? Wat doet een modellen scout eigenlijk, waaruit bestaan zijn werkzaamheden en (dit is misschien wel de vraag waar je het meest benieuwd naar bent) hoe word je modellen scout? Al deze vragen hebben we voorgelegd aan één van de bekendste modellen scouts van Milaan, Giorgio Barbieri.

In dit interview gunt Giorgio Barbieri ons een kijkje achter de schermen in de internationale modewereld. Hij vertelt ons over zijn werk, over de positieve kanten ervan, maar ook over de moeilijke en soms zelfs delicate kanten van het scouten van modellen. Dit interview geeft je een insider beeld van de wereld waar iedereen wel deel van zou willen uitmaken.

Waar bestaat het werk van een modellen scout?

Giorgio Barbieri: Een scout is de persoon die modellen gaat zoeken voor een modellenbureau. In ons modellenbureau kiezen we al onze modellen zelf (andere bureaus zijn maken deel uit van een netwerk en kunnen niet altijd zelfstandig kiezen). Ik leg het materiaal dat ik verzamel aan de anderen van ons bureau voor en dan maken we samen een selectie. Natuurlijk ben ik degene die de meisjes in persoon heeft ontmoet en dat betekent dat ik wel meer gewicht in de schaal heb.

Mijn werk bestaat dus kort door de bocht uit: de wereld rondreizen en modellen zoeken bij andere modellenbureaus. Natuurlijk werk ik ook vanuit Milaan, via email, telefoon enzovoorts. Er zijn veel landen waar ik niet in persoon ben geweest, bijvoorbeeld in Argentinië, maar we zijn ook daar met modellenbureaus in contact, via email en via contact personen die ik weer in Parijs, Londen en New York hebt ontmoet waar ik regelmatig naartoe ga.

Als ik naar Parijs ga en daar een Argentijns model vind, bel ik haar agent in Argentinië en stel ik een samenwerking voor. Vaak vragen ze dan met wie je in New York en in Parijs werkt om er zeker van te zijn dat je een bepaald niveau hebt. Onze modellen doen veel editorials (modellenopdrachten voor tijdschriften zijn heel geambieerd in de modewereld) en onze modellen moeten natuurlijk ook in New York en Parijs op hetzelfde niveau werken…

Hoe ben je als modellen scout begonnen? Eerlijk gezegd, het lijkt ons een job om jaloers op te zijn!

Eigenlijk begon het allemaal in de jaren ’80 toen ik DJ was. In die tijd kwamen de topmodellen, die toen nog niet bekend waren, naar de discotheek waar ik werkte. Ze kwamen elk jaar voor de Fashion Weeks en we brachten samen veel tijd door. Ik kreeg daardoor wel een beetje een idee van wat een mooie vrouw is. Op een gegeven moment had ik een Israëlitische vriendin en in 1993 vroeg een modellenbureau me of ik voor ze wilde scouten. ‘Als je dan toch naar Israël gaat om je vriendin op te zoeken, waarom doe je dan niet de ‘scouting’ voor ons? Jij weet hoe de meisjes die als modellen kunnen werken eruit moeten zien.

En zo ben ik begonnen. Ik ging erheen – toentertijd waren de markten nog gesloten, er was nog geen modellenmarkt in Oost-Europa –, mijn vriendin opende alle deuren voor me en ik kwam terug naar Milaan met mooie vrouwen. Ze vroegen me direct om met dit werk door te gaan, ze vroegen me waar ik heen wilde. Ik had het wel een beetje gezien met mijn werk in de discotheek en accepteerde het aanbod. Ik koos Los Angeles als volgende bestemming omdat ik daar heel veel modellen kende. Verschillende modellen waren na hun modellencarrière als booker bij modellenbureaus gaan werken. Ik kende er dus veel mensen op de juiste plekken. Ze kenden mij en hadden vertrouwen in me en dus kon ik zonder problemen modellen naar Milaan halen. Zo ben ik begonnen. Er is geen school om booker en/of scout te worden. Het is een job die gebaseerd is op vertrouwen. Vertrouwen is het heel belangrijke factor, vooral ook omdat je vaak met jonge meisjes van 15 of 16 jaar werkt. Toen ik in de discotheek werkte, waren de modellen allemaal wat ouder, 22, 23 jaar. Het waren al echt vrouwen. Ze hadden heel Europa rondgereisd, wisten hoe de wereld werkte, ze gingen ’s avonds uit maar de dag daarna waren ze op tijd op hun werk, er waren geen problemen. Nu zijn het echter bijna nog kinderen, vaak nog niet meerderjarig, en moet je heel voorzichtig zijn. Natuurlijk kun je zo’n meisje niet verbieden om uit te gaan maar het is van belang dat je haar doet begrijpen dat het voor haar eigen bestwil is dat ze ’s avonds thuis in haar modellenappartement blijft en dat ze niet uitgaat.

Zoals gezegd gaat het om vertrouwen, maar het is natuurlijk ook werk en zaken doen. Als wij scouts op zakenreis gaan, gaan scouten, zien we heel veel modellen en uiteindelijk willen we allemaal zo ongeveer hetzelfde type want Milaan is zo’n grote markt niet. In Amerika heb je allerlei categorieën modellen. Je hebt de ‘sophisticated models‘, je hebt de wat oudere modellen (van 30 tot 45/50), je hebt de modellen die klein van stuk zijn, je hebt de volslanke modellen, de exotische modellen… bij ons in Milaan gaat steeds hetzelfde type. En dus worden vertrouwen en je marktpositie heel belangrijk, want als een model eenmaal in Milaan aankomt, moet je haar natuurlijk wel aan het werk krijgen.

Alessio Cristianini voor ADVERSUS

Met dank aan Giorgio Barbieri
Model Scout
Brave Model Management Milano
http://www.bravemodels.com/

 

Vind je dit artikel leuk? Laten we dan contact houden. Voeg ADVERSUS toe aan je favorieten. Druk op CRTL en D op je toetsenbord. We hopen je snel weer terug te zien! :-)

 
 
Dit vind je vast ook interessant