Home | Relatie en liefde | leven met een vrouw die (veel) mooier is dan jij?

fotomodel aan de haak. hoe ondraaglijk is het leven met een vrouw die (veel) mooier is dan jij? oh, l'amour. hoe romantisch, maar hoe problematisch soms ook. vooral als de lichamelijke aantrekkingskracht zich mengt met onze eigen onzekerheid.

want stel je eens voor dat je, zonder al te veel hoop, je oog laat vallen op een prachtexemplaar van een vrouw, zo mooi dat je haar nauwelijks aan durft te kijken en nooit, nooit van zijn leven zou hebben verwacht dat ze je blik zou beantwoorden. en toch deed ze het en nu is dit prachtexemplaar je levenspartner.

of wat gebeurt er als zij, eens een heel aardig eendje, tijdens jullie jarenlange relatie verandert in een mooie zwaan? we weten het. zoals altijd overdrijven we weer. maar toch kan het best heel vervelend zijn als je partner op het gebied van schoonheid (veel) meer punten scoort dan jij. iedereen kan zich er wel wat bij voorstellen. twee van onze lezers, peter en angela, in ieder geval wel. peter mailde ons:

'... ik ben niet bepaald wat je noemt een mooie man. eigenlijk vind ik mezelf nogal lelijk. ik ben klein, gezet, kalend en ben erg onzeker over mijn uiterlijk. ik heb een paar relaties achter de rug. met nogal onbeduidende meisjes, als ik het mag zeggen. niet echt mooi, maar van mijn niveau, als je begrijpt wat ik bedoel. maar een tijdje geleden was ik op een feestje, en daar heb ik een heel mooi meisje leren kennen. ik kon het niet geloven dat ze met me praatte en helemaal niet dat ze me weer wilde zien. nu zijn we samen maar ik voel me er niet lekker bij. aan de ene kant ben ik heel jaloers en ben ik constant bang dat ze er met een ander vandoor zal gaan. aan de andere kant voel ik me heel onzeker en heb ik steeds het idee dat ze niet blij met me is... geloof me, ik had er beter niet aan kunnen beginnen...'

niet alleen mannen maar ook vrouwen kunnen met hetzelfde probleem worstelen. angela schreef ons

'mijn vriendje ziet eruit als een fotomodel. ik overdrijf niet. we kennen elkaar van school en gingen toen al samen. in de loop van de jaren is hij steeds knapper geworden. hij is lang, heeft dik, donker haar en prachtige ogen. alle vrouwen kicken op hem. en ik ben het lelijke eendje van toen gebleven... en nu voel ik me schuldig dat hij met mij is, terwijl hij iedere vrouw kan hebben die hij wil...'

de mails van angela en peter gaan over onzekerheid. allebei geven ze blijk van een minderwaardigheidscomplex ten opzichte van hun partner. maar wat ze allebei vergeten, is dat in een relatie ook andere aspecten, behalve uiterlijk, een (veel belangrijkere) rol spelen. aspecten die de partners van angela en peter klaarblijkelijk wel weten te waarderen, terwijl angela en peter ze over het hoofd lijken te zien.

wat vinden jullie ervan? hebben jullie ooit een aanzienlijk mooiere, of aanzienlijk minder mooiere partner gehad? wat is jullie ervaring? de meest interessante reacties zullen we hieronder - geheel anoniem - publiceren.

Oh ja, ik raad iedereen zeker aan om aan Tai Chi te doen. Op google vind je daar vast veel informatie over.

Je bent voor anderen mooier dan je zelf vindt, zelf kijk je alleen maar naar de lelijke/minder mooie dingen. Waar ik een tijdje mee heb gezeten is dat ik niet de slankste ben, maar iedereen heeft het er alleen maar over wat een mooie ogen en haar ik heb! Ik kan me dus beter daar op concentreren, en me mooi voelen! (ik heb nog niet een serieuze relatie gehad, simpelweg omdat ik wat onzeker was en alle jongens als ze te dichtbij kwamen van me afsloeg. Onzin, zo onthoudt je je alle pret) Pas als jij je mooi voelt, en tevreden met jezelf bent, kunt je iemand anders ook mooi vinden en respecteren. En dus ook dichtbij je laten komen.
Dan kun je alles aan!

Op dit moment ben ik ook heel wat aangekomen en zit daardoor in de knoop met mezelf en ik snap niet waarom ik nog steeds als mooi wordt gezien en dat mijn vriend mijn lichaam nog steeds een tien vind (ik heb nu verdomme maat 42!!) of dat er gezegd wordt dat ik het mooiste meisje van de klas ben. Ik moet wel zeggen dat ik wel geluk heb met hoe ik aankom want ik blijf altijd strak en kom voornamelijk aan bij mijn billen en borsten waardoor ik het nog wel kan accepteren, maar het maakt me wel verdrietig dat ik meerdere maten gegroeid ben in korte tijd.

Maar er zijn ook mensen die mij niet mooi vinden en dat frustreerd me(ik weet dit omdat ik altijd aan iedreen vraag wat anderen van mij vinden)
Ik weet wel dat echte schoonheid van binnenuit komt, dus als je jezelf mooi vind dat je dat dan ook uitstraalt naar je omgeving toe. Maar ik ben niet blij met mezelf, dus betekend dit dat ik niet mooi ben? kunnen meisjes die geen eigenwaarde hebben alsnog schoonheden zijn? Ik zou graag reacties willen want dit zou me misschien wel verder kunnen helpen!(maar niet met onzin aankomen; zovan dat iedereen mooi is)

NEE! DAT BESTAAT NIET!

Groeeeeeeeeeeeeeeeeeet Anneke

Van misdaden- geen is groter dan dingen te bezitten die men begeert. Van onheil- geen is groter dan niet te weten wanneer men genoeg heeft. Van tekorten- geen brengt meer leed dan de begeerte om het te verkrijgen. Daarom, de tevredenheid die iemand heeft als hij weet dat hij genoeg heeft is waarlijk blijvende tevredenheid. Wat wil dit zeggen? Alles draait om onze innerlijke ziel, schoonheid is vergankelijk. Je bent nooit te min voor een ander. Greetz......

zonder mezelf arro op te stellen maar ik zie er gewoon veel beter uit als hij doet.. maar wat dan nog ik HOU van hem en datis alles wat telt!!!

T gaat hier alleeen maar om uiterlijk zo te lezen, terwijl innerlijk ook een belangrijk punt is! Lekker boeiend hoe je eruit ziet! Schoonheid vergaat hoor, maar innerlijk blijft! En nu zou ik niet zeggen dat ik alleen op het innerlijk afga, en ik ben zelf ook graag met mijn uiterlijk bezig, maar het is wel iets wat mij is meegegeven. Dus niet onzeker voelen mensen, wees blij met zo'n mooie man/vrouw en dat jij ermee rond mag lopen!

Inmiddels ben ik een midden-twintiger en een paar liefdeservaringen rijker. Mn pukkels zijn nooit helemaal weggegaan en ik ben nog steeds 'vol', maar ik kan wel stellen dat ik goed in de smaak val bij véél mannen. Daarnaast zijn er ook nog genoeg die mij niet 'mooi', vinden, maar ja, dat geldt voor mij hetzelfde.
Een jaar of 2 geleden ben ik stápelverliefd geworden op een jongen, die écht niet moeders mooiste was, behoorlijk 'vatsig' , een niet erg modieuze bril en een kapsel om je eigenlijk dóód voor te schamen, maar... dat was dus absoluut niet het geval!! Ik was gewoon zó verliefd dat 't me niet kon schelen wat anderen ervan vonden, en geloof me, ik heb in die paar maanden dat we iets hadden, regelmatig reacties van mensen moeten 'slikken' als 'wat moet zíj nou met zo'n lelijkerd..?'...
Waarom viel ik op hem? Hij lachte heel lief, dat was 1. En we hadden veel dezelfde interesses, op allerlei gebieden, dus we konden erg leuk met elkaar praten. Daarnaast was deze 'dikke' ook sterk, in ieder geval sterk genoeg om mij, de volslanke, op te kunnen tillen! Vond ik helemaal gewéldig. Daarnaast had hij ook ontzettend móói haar, heel donkerbruin, en was hij erg mannelijk wat borsthaar betreft, waar ik dus wél op val....

Dus mij is het van 2 kanten 'overkomen'. Verliefd zijn en dat ook blijven, al is het maar bij vlagen, kan inderdaad door een mooi uiterrijk komen, maar ik ben er heilig van overtuigd dat het vooral het innerlijk van iemand is, de manier waarop mensen praten, denken en kunnen reageren op van alles, dat dát hetgene is waardoor je je in iemand kan verliezen. Of kan ergeren natuurlijk... ;)

Situatie 2 van Angela is misschien wat lastiger omdat er wat aspecten in de relatie zijn veranderd. Maar je zou dezelfde redenering kunnen gebruiken vanwege het feit dat de relatie nog steeds bestaat.

Het is dus eigenlijk best jammer dat dit een probleem wordt gevonden en dat hieruit waarschijnlijk wat onzekerhied kan ontstaan. Ik zou zeggen kijk wat meer naar de leuke dingen van de relatie dan zie je waarschijnlijk ook waarom jullie nog steeds een relatie hebben.

Ik heb eens een soortgelijke situatie gehad, ik zag al snel in dat het eigenlijk niet veel uitmaakte, in deze relatie ging het uiteindelijk meer om het innerlijk dan het uiterlijk.
maar dit is ook wel eens tersprake gekomen.
Meer uit de vorm van een grap dat ik zei dat ik er niet uit zag en dat zij een wereldster had kunnen zijn.
hieruit kwam een discussie op gang waaruit kwam dat we op innerlijk vielen.
Zij zag in mij een zorgzaam typ en ik in haar eigenlijk een zorgzaam typ en een mooie vrouw..
inmiddels is deze relatie beëindigd maar dit kwam niet door uiterlijk.

Een tip zou dus kunnen zijn om het gewoon aan het licht te brengen,
wie weet schroeft het je zelfvertrouwen en/of je inzicht in de relatie wat op.

Anderzeits heb ik nu ongeveer hetzelfde probleem,
ik heb mijn oogje laten vallen op een sportief type...
heel leuk, maar dat ben ik dus totaal niet.
Beetje vatsig als ik mijzelf zo zou omschrijven.
veel te druk met andere dingen en alles, het sporten maar ook mijn voedingspatroon lijd daaronder.
Nu 2 Januari 2006 ben ik begonnen met trainen, en op mijn voedingspatroon gaan letten, maar tegen iemand die 5x per week traint,
( 2x Kracht ) ( 3 X zwemmend ) is het moeilijk om jezelf mee te vergelijken zonder dat je enig gevoel van moedeloosheid krijgt.

Hoe zou zij kunnen vallen op iemand die relatief vatsig overkomt?
mmmja, time will find out denk ik ....

Allereerst wil ik even tegen alle mensen die vinden dat uiterlijk niet belangrijk is, zeggen dat ik dat erg knap van ze vind. Voor mij en ik denk veel andere mensen speelt uiterlijk wel een belangrjike rol. Natuurlijk is er meer dan alleen uiterlijk, maar als ik iemand niet aantrekkelijk vind kan ik er niet snel een relatie mee beginnen.
Nou ben ik zelf ook niet de knapste, maar toch heb ik best een mooie vriendin gehad. Ik zat dus ook in de situatie dat zij veel mooier was dan ik. Maar dat gevoel wat hierboven beschreven is heb ik nooit gehad om de simpele reden dat ze al voor mij gekozen had. Dat betekend dus dat zij of mij wel aantrekkelijk vond of dat ze niet veel om uiterlijk gaf. In beide gevallen geen reden om me zorgen te maken dus.
Peter in situatie 1 heeft dus weinig redenen om zich druk te maken.
Situatie 2 van Angela is misschien wat lastiger omdat er wat aspecten in de relatie zijn veranderd. Maar je zou dezelfde redenering kunnen gebruiken vanwege het feit dat de relatie nog steeds bestaat. Het is dus eigenlijk best jammer dat dit een probleem wordt gevonden en dat hieruit waarschijnlijk wat onzekerhied kan ontstaan. Ik zou zeggen kijk wat meer naar de leuke dingen van de relatie dan zie je waarschijnlijk ook waarom jullie nog steeds een relatie hebben.

Mijn ex - vriend was totaal niet mijn type.
Hij had acne en was een heel verlegen, gesloten type. Maar hij had echt mooie ogen en toen ik met hem in gesprek raakte een superleuk karakter, en daardoor ben ik verliefd op hem geworden. Mijn vriendengroep begreep er niks van en ik kreeg regelmatig te horen : 'wat moet je met hem, je kunt toch wel beter meekrijgen!' Maar ik koos voor zijn innerlijk, want wat moet je met een mooi persoon als het innerlijk lelijk is? Dat hij minder mooi was had niks te maken met het feit dat het nu uit is.

Deze artikelen zouden je ook kunnen interesseren:

Azusa Higa "Ik houd ervan om vrij te zijn en zeg altijd 'Je leeft maar een keer!' en het leven gaat verder en... [modellen]	Verstandig 'slanken' Afvallen zonder strenge diëten en zonder... [lees]	Chantal Hanse "Sexy lingerie! Ik voel mij veel vrouwelijker in mooie setjes... [lees]
Sasha Bling Sasha Bling is ons nieuwe cover model. Ze is zonder meer één van de meest sexy en... [modellen]	In vorm naar het strand? Maak een plan van aanpak! De zomer... [fitness]	Afvallen? Bewegen, gezond eten en lichte gewichten Wellicht vallen we in... [lees]
Waarom mannen op blonde vrouwen vallen :-) Lang haar, blond, blauwe... [lees]	De nieuwste kapsels en haartrends voor 2012 De nieuwste kapsels en haartrends.... [kapsels]	Kaoru Kikuchi Adversus cover model. "Ik houd van mannen die me... [modellen]