Home | Relatie en liefde | relatie uitmaken? waarom? en hoe?

Relatie uitmaken? Waarom? En hoe? Een delicaat onderwerp dat ongetwijfeld reacties van onze lezers zal opwekken (maar ook van onze lezeressen). Soms gebeurt dat het dat je al jaren samen bent, een paar vormt, maar opeens wil de één er een punt achterzetten. Het uitmaken. Voor de ander komt deze beslissing als een donderslag bij heldere hemel. Maar het gebeurt. Het overkomt vrouwen, maar ook mannen. En juist vanuit het gezichtspunt van hem willen dit onderwerp hier benaderen.

We willen het hebben over dat moment waarop hij graag het liefst zou verdwijnen (even sigaretten kopen...), zou willen oplossen. Dat moment waarop hij zou willen dat hij nooit aan deze relatie begonnen was. Maar dat niet alleen. we willen ook ingaan op hoe je in de praktijk een relatie die - in jouw ogen althans - is gestrand, kunt beëindigen.

Laten beginnen met de redenen waarom je bij haar weg wilt. Er zijn vele, uiteenlopende redenen die een man ertoe kunnen brengen om een punt achter een relatie te zetten. Wij legden de mails die we dagelijks van onze lezers ontvangen, naast elkaar en distilleerden daaruit de vijf meest voorkomende redenen.

1. Ze is niet meer het meisje van vroeger.
ik vind het gewoon niet meer leuk om al mijn tijd met haar door te brengen. ze is niet meer het meisje van vroeger. ze is veranderd. het lijkt wel of ze haar gevoel voor humor kwijt is. ze klaagt veel en als we samen zijn, is het vaak niet meer gezellig.

2. ze is niet meer het meisje van vroeger 2.
ze ziet er heel anders uit dan vroeger. ze is dik(ker) geworden, heeft haar haar kort geknipt, neemt niet meer de moeite om zich op te maken, verzorgt zich niet goed maar en kleedt zich als een man. zo was ze vroeger niet. toen ik haar leerde kennen, was ze verzorgd, sexy en aantrekkelijk. Soms heeft de natuur, en de cultuur, onaangename verrassingen voor ons in petto...

3. ik heb een ander leren kennen.
ze is jonger, geestiger, en aantrekkelijker (dan mijn huidige partner). Het spijt me heel erg maar ik zie geen toekomst met mijn huidige partner voor me. Hoe is het mogelijk dat ik me zo heb kunnen vergissen? Hoe heb ik ooit kunnen denken dat zij de vrouw van mijn leven was?

4. ze vraagt me voortdurend om onze relatie te 'bezegelen' met een huwelijk.
En daar wil ik nu juist niets van weten. Ze laat geen gelegenheid voorbij gaan om het onderwerp trouwen aan te snijden (ze lijkt mijn moeder wel..). om me eraan te herinneren dat we zo niet verder kunnen. Dat iedereen trouwt, dat haar vriendinnen allemaal getrouwd zijn en dat ik haar niet 'de mooiste dag in het leven van iedere vrouw' kan onthouden. Oké. Dan zal ik dat niet doen. Ik heb besloten om haar vrij te laten zodat ze zich kan concentreren op het huwelijk. Met een andere man, natuurlijk.

5. huisje, boompje, beestje...
no thanks! Niet voor mij...

en wat doe je nu? Je bent tot de conclusie gekomen dat je zo niet verder kunt (en geloof ons, dat is al heel wat, want de meeste mensen durven de waarheid niet eens onder ogen te zien). helaas is het een conclusie die je alleen getrokken hebt. Het is jouw beslissing. volgens haar is er geen vuiltje aan de lucht en gaat het goed tussen jullie. Ze vermoedt in de verste verte niet wat er in jou omgaat. Ook jullie vrienden en ouders zullen er niets van begrijpen. Sterker nog, ze zullen het waarschijnlijk niet met je eens zijn.

en toch... heb je besloten dat je weg moet, je eigen weg gaan. Een uiterst moeilijke en pijnlijke beslissing. wat te doen? Het is een complexe situatie die op een volwassen manier moet worden tegemoet getreden. waar je de tijd voor moet nemen. Dagen, weken, zo niet maanden. het is een onplezierige periode waarin je heen en weer geslingerd wordt tussen schuldgevoelens, spijt maar ook je hang naar een ander leven. Een pijnlijk proces met als doel om uiteindelijk een relatie te beëindigen waar je zelf niet meer in gelooft. Hier zijn enkele dingen die je daarbij in gedachten moet houden.

1. Respect. Allereerst respect voor je partner. Voor wat ze voor je heeft betekend en voor wat ze nu voor je betekent. Het feit dat je besloten hebt bij haar weg te gaan, betekent nog niet dat je geen respect meer voor haar hebt.

2. Spreek er met haar over, alleen met haar. Betrek geen andere personen in deze delicate en persoonlijke kwestie. Het is een kwestie die alleen jullie twee aangaat. Probeer haar uit te leggen wat er in je omgaat, wat je tot deze beslissing heeft bewogen, en heb begrip voor haar reactie.

3. houd je beslissing en het waarom van je beslissing goed voor ogen. Als je beslissing eenmaal 'publiek' is, zul je vast en zeker worden geconfronteerd met negatieve, misschien zelfs verontwaardigde en beschuldigende reacties van de mensen om je heen. laat je niet beïnvloeden door vrienden en jouw en haar ouders. Het is jouw beslissing. een beslissing die je weloverwogen hebt genomen. Laat je niet onder druk zetten door mensen om je heen die graag zouden zijn dat de oude situatie in stand zou blijven, al was het maar vanwege de buitenwereld. Niet altijd is hetgeen voor anderen goed is, ook goed voor jou...

oké, we hebben de eerste steen geworpen, een grote steen, zoals gewoonlijk en we verwachten weer veel reacties van jullie kant. Heb je ooit een dergelijke situatie meegemaakt? Heb je een punt gezet achter een relatie die voor iedereen, haar inclusief, stabiel en vanzelfsprekend was? Hoe heb jij het aangepakt? Wat heb jij gedaan?

Zoals altijd zullen we de meest interessante reacties, geheel anoniem, hieronder publiceren.

Adversus

Wat als je niet bij je huidige partner weg wilt of kan. Er ondanks de problemen, veel emoties zijn, maar net iets mist, wat je bij een ander wel vindt? Juist door de nieuwe relatie kan ik thuis en op mijn veeleisende baan, beter functioneren. En mijn vriendin het zelfde gevoel heeft. Beide verscheurd om de partners, die we niet in de steek willen laten, maar we willen elkaar ook niet kwijt. Er wordt een essentieel stukje opgevuld, waardoor we juist wel door kunnen met de eigen partners. De relaties zijn op (bijna) alle fronten verbeterd.
Beide zijn we erg verschillend van onze partners.

Ik snap niet wat zo'n mooi wezen met mij moet, met mij????? Ik kan er niet over uit. Over haar uiterlijke schoonheid niet, maar vooral over haar innerlijke schoonheid niet. Het gekke is, dat ik haar al een aantal jaren ken. Zag altijd een mooie vrouw, met een uitzonderlijk zeer zacht lief en toch zeer sterk standvastig karakter. Ogen waar je niet van weg kan kijken.

Nooit gedacht, dat we hier zouden belanden. Misschien is de nieuwe realtie tijdelijk en wil ze niet meer verder. Nu vinden we in elkaar wat we nu erg missen, maar ik wil haar niet kwijt. Dat is momenteel een grote angst.

We zullen niet de enige zijn, die zoiets mee maken of gemaakt hebben. Mijn vrouw wil ik niet pijn doen, maar mijn vriendin ook niet, want door haar red ik het, om mijn vrouw (en mezelf) door een zware tijd te helpen. Het is een zware keuze. Het jammere is, dat er vaak geoordeeld en veroordeeld wordt. Het dus vreemd gaan is, wat natuurlijk is, maar zonder haar liefde, tederheid, genegenheid en warmte red ik het niet! Ik heb haar nodig. De sex is ook geweldig en zelfs onbeschrijflijk, maar ik vind vooral rust, warmte en tederheid en te veel om allemaal op te noemen. Ze verzorgd me, zoals ik nooit gekend heb
.
Het moeilijke is, dat we ook goed met elkaars partners over weg kunnen en dus het schuldgevoel torenhoog is. Haar man is een goed persoon, waar ik naar mijn idee niet aan kan tippen. Zeker niet met wat ik nu doe. Steeds als ik hem zie, denk ik, ik heb een verhouding met jouw vrouw en zak ik door de grond. Dan wil ik onmiddelijk stoppen, maar ben niet tegen haar opgewassen.

Ik voel weer meer voor mijn vrouw, juist weer meer door mijn vriendin. Maar ondanks bepaalde overeenkomsten zijn ze niet te vergelijken. Sinds mijn vriendin, voel ik weer wat voor mijn vrouw. Daarvoor was ik de scheiding al in mijn hoofd aan het regelen. Hoe vreemd kan het lopen.

Ik weet dat ik eigenlijk 1 van de relaties moet verbreken, volgens de maatschappelijke normen, maar ben er nog niet klaar voor.
Wel ben ik benieuwd of er meer mensen in een situatie als deze verkeren. Zonder het ranzig te maken en het als een sexding te bestempelen. Kan je van 2 mensen op die manier houden. Schijnbaar wel, maar niet in het openbaar. Het wordt als iets bestempeld wat niet mag en kan, maar tegelijkertijd is het zo iets, geweldig moois....

Ik weet niet of ik het moet uitmaken maar ik weet ook niet hoe ik verder moet.

Mijn vriend is zo anders dan in het begin van de relatie, en zo anders dan hij tegen de buitenwereld doet.

Tegen de buitenwereld is hij sociaal, spontaan, rustig/netjes etc. De perfecte schoonzoon.

Hij wil graag zo overkomen. Als ik eventjes iets geks doe in een spontane bui moet het meteen ophouden "stel je voor wat anderen ervan denken" Terwijl "anderen" het vaak wel kunnen waarderen als je het gewoon leuk hebt met je vriend en lacht.

Op een hotelkamer moet ik fluisteren, want stel je voor dat de buren ons horen praten (ik hoor mijn buren ook praten, so what) zolang het geen schreeuwen is, vind ik het redelijk.. maar fluisteren?!?! Lol is er ook niet bij, niet lachen want dat horen de buren ook.

Qua sex is het niet bevredigend maar hier mag ik niet over praten "ik vind de sex ook niet fijn hoor! Wat denk je?! Als jij het niet fijn vind, vind ik het toch ook niet?" en na die reactie van hem, mag ik niks meer zeggen. Ik kan mijn ei niet kwijt.

Het is een man die zegt dat hij van me houdt, me waardeerd en me super lief vind, aan de andere kant is er van alles verkeerd aan me, scheld hij me uit, stuurd ie me het huis uit.. kortom hij maakt me wanhopig.

Ik haat ruzie, ik vind het verschrikkelijk en hij weet het. Als ik in tranen op de bank of op het bed zit dan blijft hij boos. Hij kent geen gevoel. Pas later als ik hem gelijk geef of zelf sorry zegt wordt hij "menselijk"

Ik heb besloten dat ik kort blijf, ik ga niet meer in discussie, hou van me zoals ik ben, laat me in mn waarde. Hij is christelijk opgevoed, dan heb je geleerd om mensen te nemen zoals ze zijn, en eerst naar jezelf te kijken.. uitschelden lijkt me helemaal ten boze..

anyway.. als hij me uitscheld ga ik naar huis..dan zoekt hij het maar uit.. ik ga niet meer wanhopig op zoek naar oplossingen om hem tevreden te stellen, hij heeft ook nooit zijn best gedaan mij tevreden te stellen,.

In het begin was hij zo begripvol en geduldig, ik hoef nu maar iets te zeggen of hij ontploft. Hij kent geen tussenstap van irritatie uitten, bij hem is het gelijk schreeuwen en schelden.

Fijn

2.Ze is niet meer het meisje va vroeger 2.
Ze ziet er heel anders uit dan vroeger... Gek he?
Waarschijnlijk kindjes gebaart... Haar energie stopt ze in jou en/of kids ipv dat ze dat in de sportschool steekt... (Net als vroeger). Waarschijnlijk heb ze je wel honderd x gevraagt of je dit of dat kapsel leuk zou vinden staan bij haar en had je er geen aandacht voor... Vaak genoeg heb ze je gevraagt... 'Wat zal ik aantrekken vanavond schat?' En jij zoiets had van... 'Ach kijk maar...'
Tja.. Wat kan het haar dan ook schelen... Als het jou ook nix kan schelen... En dan vind jij dat ze zichzelf verwaarloosd... En idd. Omdat je haar geen aandacht meer geeft... Doet ze zich ook verwaarlozen... En dan ga jij nog klagen ook...

3. Ik heb een ander leren kennen.
Tuurlijk... Jonger... Geestiger en natuurlijk aantrekkelijker dan je huidige partner.
En ja... Hoe heb jij je nou zo kunnen vergissen. Hoe heb je ooit kunnen denken dat je partner de vrouw van je leven was... Hoe is dat nou mogelijk...
Wel... Tuurlijk is het mogelijk dat ze de vrouw van je leven was. Als je wat meer tijd en wat energie in haar had gestoken... Wat meer aandacht had gegeven... Haar niet verwaarloods had... Was ze nu nog dat meisje van toen. En ja die ander die je heb leren kennen? Als je zo blijft doorgaan... Over een tijdje denk je over die gene precies het zelfde als dat je nu van je huidige partner denkt...

4. Ze vraagt voortdurend om onze relatie te 'bezegelen'met een huwlijk.
Eh... Hier heb ik nix op te zeggen want ik wil zelf nix van een huwelijk weten.

5. Huisje, boompje, beestje... (No thnanks! Niet voor mij... )
Waarom heb/wil je dan eigenlijk een relatie?

Ik wilde hiermee ff reageren op dit artikel... Groetjes!

Hey iedereen,
ik heb dus een vriend en ik kwam hier terecht omdat ik wou weten hoe ik het het beste uit kon maken. Ben nu 22 en ik zie mezelf liever niet ouder worden met deze "man" hij is de vader van m'n kinderen maar neemt totaal geen verantwoordelijkheid. Het is een klootzak eerste klas we zijn nu 4 jaar samen in het begin ging het goed maar toen werd ik zwanger. Hij is jaloers ik ben van hem als ik met een ander praat word hij kwaad en jaloers en ik had en heb nog steeds het idee zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten dus dat geeft me al geen goed gevoel. We zijn een aantal maanden uit elkaar geweest hij neukte alles wat los en vast zat en loog daar tegenover mij over kijk dat is niet erg..............als hij het veilig had gedaan. In die tijd was ik zwanger van hem en hij heeft niet alleen mijn gezondheid in gevaar gebracht maar ook die van zijn ongeboren kind want dat hij met van alles scharrelde hoorde ik natuurlijk pas nadat we alweer bij elkaar terug waren. Ik was kwaad zo onwijs kwaad en hij werd kwaad op mij omdat hij niet begreep dat ik boos was omdat hij zo met het leven van onze ongeboren kindje solde. Toen had ik een soa test laten doen ik schaamde me dood kom je daar als zwangere vrouw bij de dokter voor een soa test die moet ook wel gedacht hebben dat ik 1 of andere slet was. Nou thank God dat er niets aan de hand was anders had ik nou waarschijnlijk vast gezeten wegens moord, ik was in alle staten omdat ik bang was dat m'n kindje ziek ter wereld zou komen. Maar nu ben ik nog steeds met hem niet omdat het zo'n lekkertje is of zo goed in bed (was het maar waar) maar simpelweg voor de kinderen. Ik word zwaar overspannen door hem hij doet geen niets in huis als hij es thuis is en maakt dan alleen maar troep dat ik vervolgens weer achter zijn reet op kan ruimen. Hij is er nooit voor de kinderen hij ziet ze gemiddeld een half uur per dag ik heb niets aan hem. Als ik er met hem over praat stel ik me aan en dan lult hij zo tegen mij alsof ik overal de schuld van heb en dan ga ik me schuldig voelen ook. Nu kwam ik hier om erachter te komen hoe ik het het beste uit kon maken maar ben nog steeds niets wijzer ik wil graag tips.

Groetjes.

goede dag allemaal
ik vind een meisje/vrouw leuk en heb haar laten merken dat ik haar leuk vind.
ik heb nog nooit zoveel moeite voor een vrouw gedaan, maar zij is toch wel speciaal voor me en daarom vind ik het zo jammer want het gaat niks worden, ze gaat waarschijnlijk terug naar haar ex-vriend. als hij haar gelukkig maakt zal ik blij voor haar zijn maar, vind het ook niet makkelijk want ik heb ook gevoelens voor haar. wat ik het ergste er aan vind is dat ze terug gaat terwijl er geen toekomst inzit... maar wie ben ik om dit te zeggen. ik zou graag een relatie met haar beginnen maar het zit er niet in. en het stomme is ik heb me aan al jullie criteria gehouden... en het werkte dit keer gewoon niet!!! maarja ik lees dit vanavond voor het eerst en vind dat jullie het leu opgezet hebben! maar ik kap hem af en wens iedereen succes in zijn zoektocht naar 'de vrouw' van zijn leven. ik zeg jullie wees jezelf want, wanneer je je anders voordat knapt ze later alsnog op je af... toon intresse, maar houd ook afstand, wanneer ze je voor de 3e dag op een rij vraagt of je iets te doen hebt. hoef je niet altijd nee te zeggen, zeg eens ja ook al is dit niet zo. want zo denkt zij dat ze niet super speciaal is en als ze jou leuk vind gaat ze meer moeite doen.

goodluck to you all...

Bij deze reactie van een vrouw die min of meer per ongeluk in dit stukje terecht kwam.
Ik stoor me aan de redenen die de mannen hebben opgegeven om een relatie te beëindigen. De vrouw die ze jaren geleden hebben leren kennen is niet meer degene die nu in hun leven is. Nee, gek he? Ze heeft waarschijnlijk je kinderen gebaard. Ze doet het meeste van het huishouden. En ze kiest voor comfort in plaats van sexy outfitjes. En wat heb je zelf te bieden? Heb je nog wel steeds het figuur van Chris Zegers? Of is de welvaart boven je broekriem komen te hangen?

Misschien is het een idee om ruim voordat je maanden bedenkt hoe er een punt achter te zetten eens te praten met je vrouw/vriendin. Geef haar aan dat je graag zou willen dat ze er leuk voor je uitziet. Dat je van haar houdt om haar innerlijk maar dat je ook graag een leuk uiterlijk ziet. En geef daarbij zelf eens het goede voorbeeld!

En als je nou echt uit elkaar bent gegroeid dan zijn de tips die in het stuk staan erg goed. Ik wilde dat mijn ex-en op die manier de relatie hadden beëindigd.

En als ik zelf ooit nog een relatie wil beëindigen, zal ik er ook aan denken.

Groet.

Ik was 2 jaar met mijn ex zamen. en het was een mooie relatie, tot het moment dat je intereses veranderen. Ik werd egoistisch, wilde alle tijd aan mezelf besteeden (want tijd is er te weinig), me op werk concentreren, en op andere vrouwen, immers lopen er duizenden rond en wees eerlijk je lust ze allemaal, dus waarom zich binden met een? Die vraag kan ik me nu niet meer beantwoorden want het is onlogisch. Misschiem ziet het anders uit als je ouder bent en niet meer zo atraktiev (houd dan het spel op?).

Mijn vriendin werd woedend en ik moest meteen opdonderen. In haar ogen heb ik haar 2 jaar lang bedrogen en uitgenut. Ik zie het niet zo, we hebben allebij van de 2 jaar genoten. het probleem begint nu.

Ik probeerde haar te vertellen, dat het niet erg is, dat niemand de schuld heeft, en dat we wel vrienden kunnen blijven, want zij heeft veel kwaliteiten die ik nog steets erg waardeer en sexuell gezien voel ik me nog steets naar haar toegetrokken. Maar dat zag ze er niet in zitten. Heen en weer, aan het einde is ze gekalmeerd, en zei ja voor een nachtje zonder konsekwenties (ik neem aan omdat ze me vermisste).

Daarna wilde ze niet meer, waarschijnlijk wou ze mij niet geven wat ik wil, zonder dat ik haar gaaf wat zij wil (relatie). Maar die wil ze nu zowiezo niet meer, god zij dank zijn we over dit tema weg.

Maar somehow dacht ze nu dat ze me op een ander manier moest pijn doen, ze zag dat ik nog vrienden wou blijven met af en toe een one night standje, waartegen ze nee zei, en ellenlange sms van dat ze niet in een vriendschap met mij geintresseerd is, omdat ik een slecht persoon ben, onder ander om haar te sugereeren om sex te hebben, nadat ik haar verlaten heb. Ik probeerde het een paar keer om haar ervan te overtuigen dat mijn intenties niet boos zijn gemeent. Maar elke keer wilde ze erme kappen.

Totdat ik aan het einde zelf interesse aan een vriendschap met haar (met of zonder sex) verloor. Dus zei ik, blah blah, doe wat je wilt, je weet dromels goed dat je toch met me naar bed wilt, maar gewoon te trots bent. en doe maar wat je wilt, ciao.

ze werd boos, ze noemde me namen die ze me nog nooit heeft genoemd. en dat ze niet een de hemel en op aarde en in hel met me naar bed zou gaan. waarop ik vroeg: betekend dat nee? nee dus, het betekende ja, want nu weten we eindelijk wat we aan elkaar hebben: wilde sex en thats it!

Wat ik niet begrijp is waroom zoveel vrouwen de enige willen zijn voor een man.

Het studentenleven is mooi, heel mooi. Aan het begin van je eerste studiejaar krijg je enorm veel intro's mee te maken en enorm veel aandacht van het andere geslacht. Je schenkt daar natuurlijk geen aandacht aan, je hebt immers een vriendin thuis...
Bij thuiskomst vraagt je vriendin zeker 3x per uur of er tijdens die tijd niet 'nog iets anders' is gebeurd. Ze probeert iets uit je te pulken wat er niet uit te pulken valt. Jij, een coole gozer naar eigen zeggen, bent een brave man geweest die zich aan de regels hield die jij en je vriendin in den beginne hebben opgesteld. Je hield het bij praten en kijken, je bent nergens aangekomen. Toch probeert ze je te ontmaskeren, ze wil gewoon dat je zegt dat je het met iemand anders hebt gedaan in die tijd. Je kan niets bekennen, je hebt niets fout gedaan!
Na dit voorval komen nieuwe regeltjes: "Lieverd, ik vind het heel leuk dat je bij een studentenvereniging zit, maar...", of "Die groepsleidSTERS, waren ze knap? Hoe oud waren ze? Hoe lang heb je er je avonden mee doorgebracht?" etc. Gewoon eng. Via deze geniepige vraagjes kom jij te weten dat ze liever niet heeft dat je je leven gaat veranderen. Als je niet uitkijkt wordt je helemaal vastgebonden. Je mag niet meer naar de kroeg met je vrienden, die tijd kun je net zo goed met haar doorbrengen. Ga je met je maten alsnog uit? Dan gaat zij mee, want zij wil je in de gaten houden. Ze wil je nieuwe vriendenkring leren kennen omdat er binnen die kring ook enige meisjes zitten, en oh nee, dat is een gevaar!

Mannen, een relatie is leuk op de middelbare school. Je ziet elkaar iedere dag en dat houdt de relatie in stand. Je kijkt niet meer om je heen naar het andere geslacht. Dan, na die enorm goede tijd, kom je nieuwe mensen tegen. Ook van het andere geslacht. Je vriendin thuis is opeens niet zo mooi meer, niet meer zo interessant. Na 2 jaar ben je op haar uitgekeken. Te weinig meegemaakt in je leven om de relatie voort te zetten...

Om een lang verhaal kort te maken. Als je vriendin je gaat inbinden, zich volledig gaat vastbinden aan je, dan zit er iets fout. Ze heeft nog weinig vertrouwen in je, maar ze wil je niet kwijt. Daar moet je niet naar kijken. Je voelt dat de relatie zo niet langer door kan gaan. Stop er dan ook mee. Ga niet door met een relatie waar JIJ je niet goed bij voelt. Je maakt jezelf kapot en houdt haar aan het lijntje. Denk iedere dag na over je relatie, ik heb het te lang tegen m'n zin door laten gaan...

Anoniem, Tilburg

Hallo,Ik had een goede en stabiele relatie van bijna 5 jaar.Ik ben nu 45 jaar en man.
Ik heb besloten om er een eind aan te maken omdat mijn gevoel voor haar weg is en niet omdat zij verandert is maar omdat ik verandert ben.
Ik was ooit 10 jaar getrouwd,daarna 1 jaar alleen en daarna met haar. We hadden een geweldige tijd samen ondanks dat iedereen die ons kende verbaast was dat WIJ iets samen hadden. We hebben genoten van alle momenten die we samen hadden ondanks dat we niet samenwoonden.
Ik zag in haar alles wat een man zich maar wensen kon,mooi om te zien, goed in de omgang, smaak en gevoel voor sfeer en stijl. En toch voelde ik iets dat ik niet plaatsen kon.....als ik naar haar toe reed had ik soms de wens dat ik weer thuis was.Als ik bij haar was gingen mijn gedachten regelmatig naar andere onderwerpen. 3 Maanden geleden heb ik haar verteld over mijn gevoel voor haar of eigenlijk het gevoel wat er niet meer is,gewoon verdwenen in het heelal.
Uiteraard begreep zij en de rest niet wat ik bedoelde en voelde,zelf heb ik er moeite mee om het te geloven. We hadden het toch goed samen?? Klopt maar ik ben verandert en zij ook maar op onze eigen manier. Wat ik toen tegen je zei meende ik helemaal maar dit is nu en dit is mijn verhaal en gevoel. Onbegrip van haar kant,woede,verdriet van beide kanten. Er was een tijd dat ik door een overlijden haar ontzettend nodig had en ik het gevoel had dat ik over een touw naar de andere kant van een ravijn moest. Ik was bang om te lopen maar ik zag dat zij mijn vangnet was als ik bang zou zijn om te vallen. Ze was er ook altijd als ik dreigde te vallen maar ondertussen ben ik aan de overkant en heb geen net meer nodig die me vangt als ik dreig te vallen. Ik heb nu weer stevige grond onder mijn voeten dus mijn leven gaat verder. Ze was uiteraard veel meer dan een net.
Daar door is er veel onbegrip van een aantal kanten. Soms verbaas ik mezelf erover als ik er aan denk en twijfel dan of ik er goed aan heb gedaan door er een eind aan te maken. Het alternatief is dat ik door ga met deze relatie en dus haar en mezelf voor de gek hou en na enige tijd een ander soort gedrag ga vertonen en dus oneerlijk zou zijn tegen over haar. Ik ben nu eerlijk geweest,zoals altijd,en de waarheid is in dit geval wel heel erg hard en moeilijk maar ik zag voor mezelf en de relatie geen alternatiefen tenzij ik doe alsof er niets aan de hand is en zij vraagt of er iets is en ik zeg nee hoor alles oke......ik zou haar en mezelf voor de gek houden.
Het gevoel van liefde en intimiteit is weg. Wat een relatie maakt tot wat het is,is er niet meer en dat doet pijn zo wel om te ervaren als ook om te zien hoe zij dit hele gebeuren ervaart.
Mijn besluit staat vast,mede door gesprekken met een therapeut(die mij al 13 jaar kent) die mij laat inzien dat ik degene ben die verandert is middels mijn groei.
Het ergste is wel dat zij,die mij opgevangen heeft, nu de dupe wordt van mijn groei waar ze een heel groot aandeel in heeft gehad.
Bedankt dat je er altijd voor me was, ik heb je niet meer nodig als mijn net........ik ben nu aan de overkant. Ik ben er achter gekomen dat ik ook op mijn eigen benen kan staan en niet meer bang hoef te zijn om neer beneden te vallen.

Dit is mijn verhaal over het verbreken van een relatie.....

Deze artikelen zouden je ook kunnen interesseren:

Azusa Higa "Ik houd ervan om vrij te zijn en zeg altijd 'Je leeft maar een keer!' en het leven gaat verder en... [modellen]	Verstandig 'slanken' Afvallen zonder strenge diëten en zonder... [lees]	Chantal Hanse "Sexy lingerie! Ik voel mij veel vrouwelijker in mooie setjes... [lees]
Sasha Bling Sasha Bling is ons nieuwe cover model. Ze is zonder meer één van de meest sexy en... [modellen]	In vorm naar het strand? Maak een plan van aanpak! De zomer... [fitness]	Afvallen? Bewegen, gezond eten en lichte gewichten Wellicht vallen we in... [lees]
Waarom mannen op blonde vrouwen vallen :-) Lang haar, blond, blauwe... [lees]	De nieuwste kapsels en haartrends voor 2012 De nieuwste kapsels en haartrends.... [kapsels]	Kaoru Kikuchi Adversus cover model. "Ik houd van mannen die me... [modellen]