150.000 TRENDY MANNEN LEZEN ELKE MAAND ADVERSUS
Fashion trends, kapsels en lifestyle man op Adversus
Soo Joo ParkTopmodel Soo Joo Park maakt iedereen gek

Het van origine Koreaanse... [modellen]

Tips voor gezond haar

Veel mannen laten op dit moment hun haar langer groeien... [lees]

fitnessSpiermassa en voeding

Als je spiermassa wilt kweken, is het logisch dat je je spieren... [fitness]

ADVERSUS IN JE FAVORIETEN? SIMPEL! DRUK OP [CTRL+D]

Home | Relatie en liefde | relatie uitmaken? waarom? en hoe?

Relatie uitmaken? Waarom? En hoe? Een delicaat onderwerp dat ongetwijfeld reacties van onze lezers zal opwekken (maar ook van onze lezeressen). Soms gebeurt dat het dat je al jaren samen bent, een paar vormt, maar opeens wil de één er een punt achterzetten. Het uitmaken. Voor de ander komt deze beslissing als een donderslag bij heldere hemel. Maar het gebeurt. Het overkomt vrouwen, maar ook mannen. En juist vanuit het gezichtspunt van hem willen dit onderwerp hier benaderen.

We willen het hebben over dat moment waarop hij graag het liefst zou verdwijnen (even sigaretten kopen...), zou willen oplossen. Dat moment waarop hij zou willen dat hij nooit aan deze relatie begonnen was. Maar dat niet alleen. we willen ook ingaan op hoe je in de praktijk een relatie die - in jouw ogen althans - is gestrand, kunt beëindigen.

 

Laten beginnen met de redenen waarom je bij haar weg wilt. Er zijn vele, uiteenlopende redenen die een man ertoe kunnen brengen om een punt achter een relatie te zetten. Wij legden de mails die we dagelijks van onze lezers ontvangen, naast elkaar en distilleerden daaruit de vijf meest voorkomende redenen.

1. Ze is niet meer het meisje van vroeger.
ik vind het gewoon niet meer leuk om al mijn tijd met haar door te brengen. ze is niet meer het meisje van vroeger. ze is veranderd. het lijkt wel of ze haar gevoel voor humor kwijt is. ze klaagt veel en als we samen zijn, is het vaak niet meer gezellig.

2. ze is niet meer het meisje van vroeger 2.
ze ziet er heel anders uit dan vroeger. ze is dik(ker) geworden, heeft haar haar kort geknipt, neemt niet meer de moeite om zich op te maken, verzorgt zich niet goed maar en kleedt zich als een man. zo was ze vroeger niet. toen ik haar leerde kennen, was ze verzorgd, sexy en aantrekkelijk. Soms heeft de natuur, en de cultuur, onaangename verrassingen voor ons in petto...

3. ik heb een ander leren kennen.
ze is jonger, geestiger, en aantrekkelijker (dan mijn huidige partner). Het spijt me heel erg maar ik zie geen toekomst met mijn huidige partner voor me. Hoe is het mogelijk dat ik me zo heb kunnen vergissen? Hoe heb ik ooit kunnen denken dat zij de vrouw van mijn leven was?

4. ze vraagt me voortdurend om onze relatie te 'bezegelen' met een huwelijk.
En daar wil ik nu juist niets van weten. Ze laat geen gelegenheid voorbij gaan om het onderwerp trouwen aan te snijden (ze lijkt mijn moeder wel..). om me eraan te herinneren dat we zo niet verder kunnen. Dat iedereen trouwt, dat haar vriendinnen allemaal getrouwd zijn en dat ik haar niet 'de mooiste dag in het leven van iedere vrouw' kan onthouden. Oké. Dan zal ik dat niet doen. Ik heb besloten om haar vrij te laten zodat ze zich kan concentreren op het huwelijk. Met een andere man, natuurlijk.

5. huisje, boompje, beestje...
no thanks! Niet voor mij...

en wat doe je nu? Je bent tot de conclusie gekomen dat je zo niet verder kunt (en geloof ons, dat is al heel wat, want de meeste mensen durven de waarheid niet eens onder ogen te zien). helaas is het een conclusie die je alleen getrokken hebt. Het is jouw beslissing. volgens haar is er geen vuiltje aan de lucht en gaat het goed tussen jullie. Ze vermoedt in de verste verte niet wat er in jou omgaat. Ook jullie vrienden en ouders zullen er niets van begrijpen. Sterker nog, ze zullen het waarschijnlijk niet met je eens zijn.

en toch... heb je besloten dat je weg moet, je eigen weg gaan. Een uiterst moeilijke en pijnlijke beslissing. wat te doen? Het is een complexe situatie die op een volwassen manier moet worden tegemoet getreden. waar je de tijd voor moet nemen. Dagen, weken, zo niet maanden. het is een onplezierige periode waarin je heen en weer geslingerd wordt tussen schuldgevoelens, spijt maar ook je hang naar een ander leven. Een pijnlijk proces met als doel om uiteindelijk een relatie te beëindigen waar je zelf niet meer in gelooft. Hier zijn enkele dingen die je daarbij in gedachten moet houden.

1. Respect. Allereerst respect voor je partner. Voor wat ze voor je heeft betekend en voor wat ze nu voor je betekent. Het feit dat je besloten hebt bij haar weg te gaan, betekent nog niet dat je geen respect meer voor haar hebt.

2. Spreek er met haar over, alleen met haar. Betrek geen andere personen in deze delicate en persoonlijke kwestie. Het is een kwestie die alleen jullie twee aangaat. Probeer haar uit te leggen wat er in je omgaat, wat je tot deze beslissing heeft bewogen, en heb begrip voor haar reactie.

3. houd je beslissing en het waarom van je beslissing goed voor ogen. Als je beslissing eenmaal 'publiek' is, zul je vast en zeker worden geconfronteerd met negatieve, misschien zelfs verontwaardigde en beschuldigende reacties van de mensen om je heen. laat je niet beïnvloeden door vrienden en jouw en haar ouders. Het is jouw beslissing. een beslissing die je weloverwogen hebt genomen. Laat je niet onder druk zetten door mensen om je heen die graag zouden zijn dat de oude situatie in stand zou blijven, al was het maar vanwege de buitenwereld. Niet altijd is hetgeen voor anderen goed is, ook goed voor jou...

oké, we hebben de eerste steen geworpen, een grote steen, zoals gewoonlijk en we verwachten weer veel reacties van jullie kant. Heb je ooit een dergelijke situatie meegemaakt? Heb je een punt gezet achter een relatie die voor iedereen, haar inclusief, stabiel en vanzelfsprekend was? Hoe heb jij het aangepakt? Wat heb jij gedaan?

Zoals altijd zullen we de meest interessante reacties, geheel anoniem, hieronder publiceren.

ADVERSUS


Zelf zit ik nog in een moeizame relatie waar geen echte toekomst in zit. Mijn vriendin kan zich niet volledig geven wegens een niet afgesloten verleden. Het gevoel van mijn kant ebt langzaam maar zeker weg. Samen een leven opbouwen lijkt eerder verder weg dan dichterbij te komen. Het beëindigen van deze toekomstloze relatie lijkt een formaliteit.
Aantal jaren geleden leerde ik een veel jongere vrouw kennen op mijn werk. We hadden een meer dan "klik" gevoel, maar zij ging al vlot trouwen en zit nu in de kinderen. Het gevoel voor haar nam door het uitzichtloze en de eenzijdige relatie naar mijn vriendin, alleen maar toe. Ook al vond ik dat ik het weg moest stoppen. Het kwam en komt steeds weer terug. Ik ga me niet mengen in haar relatie. Zo zit ik niet in elkaar. Ook zal ik geen initiatief kunnen nemen vanwege eerbied voor haar relatie. Maar het gevoel is daarmee niet weg. We draaiden wel al die tijd om elkaar heen zo leek het voor mij dan (pittige emails, diepe gesprekken e.d.). Ze vertelde me laatst dat ze waarschijnlijk thuis voor de kinderen gaat zorgen en stopt met werken. Zelden zo'n pijn gevoeld. Merk aan die pijn, dat ze een zeer bijzonder iemand is in mijn leven, hoe onmogelijk dan ook. Nooit meer haar blik zien 's ochtends of haar verschijning bewonderen? Dat blije gevoel haar weer te zien? Geen emails meer? !
Steun niet meer nodig waarschijnlijk? Alleen het lot kan hier helpen...? Gevoelens hebben we nooit echt uitgesproken voor elkaar. Maar zou wel weten of het gevoel (ooit) wederzijds is (geweest)... Zou voor haar meer willen zijn, dan alleen een gedachte...
Als je twijfelt over de situatie waar je op dat moment in zit, kun je maar 1 ding doen... praten en of vragen om een stukje eerlijkheid en openheid. Of je kiest voor je huidige relatie of je kiest er voor om weg te gaan.

Die mevrouw die twijfelt of het van 2 kanten komt zal dat gewoon eens moeten vragen en dan kijken welke opties ze heeft...

succes er mee!!

Ik heb het van de week uitgemaakt met een heel mooie vrouw die mij echter niets kon bieden en waarmee ik geen enkele toekomst had. We zijn 2,5 half jaar bij elkaar gebleven maar ik vond haar na 2 maanden al helemaal niets. Ze had niets met kinderen terwijl ik stapelgek op mijn kinderen ben. We hadden samen alles mee maar ze had een heel negatieve instelling en was bijna elke dag ziek zwak en misselijk terwijl ik energie heb voor 5 man. Ruim 2 jaar heb ik op 2 gedachten gehinkt, misschien komt het nog en ben ik te kritisch en ik wil dograag een ander. Ik heb het 5 keer uitgemaakt en elke keer was ik zo slap om er maar weer mee door te gaan uit medelijden. Ik ben van mezelf geschrokken dat ik zo lang met iemand ben blijven omgaan die mij zo weinig te bieden had. Leuke meid om te zien hoor maar ze lag wel heel de dag op haar bed en er ging niets van haar uit. 2 vakanties gehad en ik had liever willen vluchten. Communicatie 3 keer niets en sex idem dito. Ik ben heel bo!
os op mezelf dat ik dit toneelspel zo lang heb volgehouden. Verlangde voortdurend naar ander vrouwen. Ben mijn ex meer gaan waarderen door deze relatie want die had legio goede eigenschappen maar mijn liefde was voor haar over na 13 jaar. Hoop dat ik een leuke positief ingestelde vrouw ontmoet die niet zo'n kinderhater en egoist is. Heel de dag was ze met zichzelf bezig en ik moest me aan alles aanpassen. Opzouten keus zat.

Probeer voor jezelf een 'discrete' time-out te houden, zonder het hem of haar te vertellen. Als je geestelijk iemand van jezelf aan het af-kicken bent, zul je waarscheinlijk merken hoe graag je diegene wilt spreken als je wat heb volbracht, of juist niet. Ga na of je gelukkiger bent zonder die persoon, of met. En neem niet te vroeg een beslissing, wanneer je partner over je twijfels achterkomt zal dat een afknapper zijn. Ookal zijn jullie lang samen, word niet lui. Blijf hem of haar verassen. blijf creatief en geef niet snel op!

ik lees net een aantal van deze verhalen en ik ben blij dat ik niet de enige bent. Ik ben al heel wat jaartjes getrouwd heb 2 gezonde kids waar ikheel gelukkig mee bent. Maar toch is er een aantal maanden geleden een man in mijn leven gekomen die mijn wereld gewoon op zijn kop zet. Ik droom van hem denk de hele dag aan hem hij is wel alleen denk ik maar goed alleen hem zien wordt ik al zo blij van. Wil me gezin eigenlijk daar niet voorin de steek laten omdat ik niet weet of het van 2 kanten komt.Hij heeft wel eens wat laten vallen zo van ik weet heel goed wat ik wil maar kan het alleen niet krijgen en keek mijn kant ook op. Het gekke was eigenlijk wel dat ik het toen niet zo door had maar later dus wel. De gevoelens die er zijn daar wordt ik blij van en geeft me zeker weer een mooie kijk op het leven. Maar soms denk ik wel eens wat moet ik nou.

Ik moet het gewoon even kwijt. Durf er niet over te praten. Al maak ik dingen mee die ik het liefst met anderen zou willen delen. Soms zelfs van de daken zou willen schreeuwen. Dus is dit een mooie oplossing. Lang leve het internet en de anonimiteit. Normaal niet mijn ding, maar in deze een uitkomst.

Wat als je niet bij je huidige partner weg wilt of kan. Er ondanks de problemen, veel emoties zijn, maar net iets mist, wat je bij een ander wel vindt? Juist door de nieuwe relatie kan ik thuis en op mijn veeleisende baan, beter functioneren. En mijn vriendin het zelfde gevoel heeft. Beide verscheurd om de partners, die we niet in de steek willen laten, maar we willen elkaar ook niet kwijt. Er wordt een essentieel stukje opgevuld, waardoor we juist wel door kunnen met de eigen partners. De relaties zijn op (bijna) alle fronten verbeterd.
Beide zijn we erg verschillend van onze partners.

Ik snap niet wat zo'n mooi wezen met mij moet, met mij????? Ik kan er niet over uit. Over haar uiterlijke schoonheid niet, maar vooral over haar innerlijke schoonheid niet. Het gekke is, dat ik haar al een aantal jaren ken. Zag altijd een mooie vrouw, met een uitzonderlijk zeer zacht lief en toch zeer sterk standvastig karakter. Ogen waar je niet van weg kan kijken.


Nooit gedacht, dat we hier zouden belanden. Misschien is de nieuwe realtie tijdelijk en wil ze niet meer verder. Nu vinden we in elkaar wat we nu erg missen, maar ik wil haar niet kwijt. Dat is momenteel een grote angst.

We zullen niet de enige zijn, die zoiets mee maken of gemaakt hebben. Mijn vrouw wil ik niet pijn doen, maar mijn vriendin ook niet, want door haar red ik het, om mijn vrouw (en mezelf) door een zware tijd te helpen. Het is een zware keuze. Het jammere is, dat er vaak geoordeeld en veroordeeld wordt. Het dus vreemd gaan is, wat natuurlijk is, maar zonder haar liefde, tederheid, genegenheid en warmte red ik het niet! Ik heb haar nodig. De sex is ook geweldig en zelfs onbeschrijflijk, maar ik vind vooral rust, warmte en tederheid en te veel om allemaal op te noemen. Ze verzorgd me, zoals ik nooit gekend heb
.
Het moeilijke is, dat we ook goed met elkaars partners over weg kunnen en dus het schuldgevoel torenhoog is. Haar man is een goed persoon, waar ik naar mijn idee niet aan kan tippen. Zeker niet met wat ik nu doe. Steeds als ik hem zie, denk ik, ik heb een verhouding met jouw vrouw en zak ik door de grond. Dan wil ik onmiddelijk stoppen, maar ben niet tegen haar opgewassen.

Ik voel weer meer voor mijn vrouw, juist weer meer door mijn vriendin. Maar ondanks bepaalde overeenkomsten zijn ze niet te vergelijken. Sinds mijn vriendin, voel ik weer wat voor mijn vrouw. Daarvoor was ik de scheiding al in mijn hoofd aan het regelen. Hoe vreemd kan het lopen.

Ik weet dat ik eigenlijk 1 van de relaties moet verbreken, volgens de maatschappelijke normen, maar ben er nog niet klaar voor.
Wel ben ik benieuwd of er meer mensen in een situatie als deze verkeren. Zonder het ranzig te maken en het als een sexding te bestempelen. Kan je van 2 mensen op die manier houden. Schijnbaar wel, maar niet in het openbaar. Het wordt als iets bestempeld wat niet mag en kan, maar tegelijkertijd is het zo iets, geweldig moois....


Hai,

Ik weet niet of ik het moet uitmaken maar ik weet ook niet hoe ik verder moet.

Mijn vriend is zo anders dan in het begin van de relatie, en zo anders dan hij tegen de buitenwereld doet.

Tegen de buitenwereld is hij sociaal, spontaan, rustig/netjes etc. De perfecte schoonzoon.

Hij wil graag zo overkomen. Als ik eventjes iets geks doe in een spontane bui moet het meteen ophouden "stel je voor wat anderen ervan denken" Terwijl "anderen" het vaak wel kunnen waarderen als je het gewoon leuk hebt met je vriend en lacht.

Op een hotelkamer moet ik fluisteren, want stel je voor dat de buren ons horen praten (ik hoor mijn buren ook praten, so what) zolang het geen schreeuwen is, vind ik het redelijk.. maar fluisteren?!?! Lol is er ook niet bij, niet lachen want dat horen de buren ook.

Qua sex is het niet bevredigend maar hier mag ik niet over praten "ik vind de sex ook niet fijn hoor! Wat denk je?! Als jij het niet fijn vind, vind ik het toch ook niet?" en na die reactie van hem, mag ik niks meer zeggen. Ik kan mijn ei niet kwijt.

Het is een man die zegt dat hij van me houdt, me waardeerd en me super lief vind, aan de andere kant is er van alles verkeerd aan me, scheld hij me uit, stuurd ie me het huis uit.. kortom hij maakt me wanhopig.


Ik haat ruzie, ik vind het verschrikkelijk en hij weet het. Als ik in tranen op de bank of op het bed zit dan blijft hij boos. Hij kent geen gevoel. Pas later als ik hem gelijk geef of zelf sorry zegt wordt hij "menselijk"

Ik heb besloten dat ik kort blijf, ik ga niet meer in discussie, hou van me zoals ik ben, laat me in mn waarde. Hij is christelijk opgevoed, dan heb je geleerd om mensen te nemen zoals ze zijn, en eerst naar jezelf te kijken.. uitschelden lijkt me helemaal ten boze..

anyway.. als hij me uitscheld ga ik naar huis..dan zoekt hij het maar uit.. ik ga niet meer wanhopig op zoek naar oplossingen om hem tevreden te stellen, hij heeft ook nooit zijn best gedaan mij tevreden te stellen,.

In het begin was hij zo begripvol en geduldig, ik hoef nu maar iets te zeggen of hij ontploft. Hij kent geen tussenstap van irritatie uitten, bij hem is het gelijk schreeuwen en schelden.

Fijn


leuk dat er allemaal vrouwen reageren! Het stuk vind ik erg vanuit een man oogpunt geschreven , blijkbaar hebben ook veel vrouwen last'van een saaie relatie en denken eraan om te stoppen.... misschien nog wel meer dan mannen!

ik wil zelf ook ff reageren, maar niet perse over de "break up"..
M'n vriend (al een jaar) woont apart en ik nog bij m'n ouders. vaak ben ik 'savonds bij hem en soms dan ook de volgende ochtend. nu heeft hij me gevraagd om niet zo snel te komen omdat hij "space"nodig heeft, om koffie te drinken, lekker op de bank te relaxen en naar een film te kijken. hij heeft gevraagd of ik 'm kan smsén wanneer ik kom en dat ik niet zo direkt na elkaar (savonds en dan wwer smorgens) kom zonder te melden. ik voel ze zo afgewezen.... graag uw mening.....

Ik wou even reageren op het artikel hiervoor..
Dit komt mij zo bekend voor..ik woon ook pas op mezelf en mag absoluut niet samen wonen van mijn verhuurder..Mijn vriend werkt en zegd dat hij daarom niks te doen hoefd in het huis dat dat voor vrouwen is..Terwijl ik keihard werk en alles doe ik kook ruim op was voor hem..en nu heeft ie weer iets nieuwe zijn moeder streek vroeger voor hem.
Het is nu een paar maanden geleden dat dit allemaal begon en ben bijna al mijn vriendinnen kwijt geraakt.
Hij haalt me elke dag naar beneden en valt me lichaamelijk en geestelijk aan als ik iets verkeerds doe..Maar iedere keer als hij dreigt ben ik bang dat hij me verlaat maar waarom ik haat hem juist? Hij is zo veranderd in de tijd dat we elkaar ontmoette.
Hij is vaak vreemd gegaan om dat hij niet over zijn ex heen was , wat ik nog steeds betwijfel..Het is nu een regelrechtte hel geworden..Ik herken hem niet meer!

Je hebt ook van die mannen, die niks zeggen en je maar aan de lijntje houden, totdat je het zat bent, en het zelf maar uit maakt

Ik werk in de commerciele sector. Ik heb bijna een punt achter mijn relatie gezet. Hij is lief geweldig gevoelig intelligent,kan goed praten en luisteren en steunt me overal. Maar.. hij heeft een kwade dronk. Dit is afschuwelijk. Hij veranderd in een totaal andere persoonlijkheid. Schelden en niet steunen en wenst me allerlei lelijks toe die het daglicht niet kunnen verdragen. Belooft keer op keer te stoppen en dat lukt dan niet. Nu is hij weer gestopt en "dit keer gaat het lukken". Ik heb geen vertrouwen meer. Plus dat hij me tot op het bot gekwetst heeft. Ik wordt heen en weer geslingerd tussen 2 persoonlijkheden. Geef je dan het goede op??? Help??

Ik wil alleen maar zeggen dat niet alleen zij verandert, ouder wordt, minder zorg aan haar uiterlijk besteedt, maar ook hij. Waarom kunnen partners niet met elkaar praten, waarom kan die ene niet zeggen: wil je je haar weer laten groeien? Of, ik zou het leuk vinden als je je weer eens mooi voor mij maakte. Maar dan moet hij zelf ook eens bekijken of hij niet veranderd is, dikker is geworden, niet zo vaak meer met een romantisch cadeautje of dineetje aankomt. Een relatie moet van twee kanten komen, met praten en begrip!

Ik ben inmiddels bijna 5 jaar bij mijn vriend. Ruim 2 jaar geleden kwam hij, samen met zijn honden, door omstandigheden op straat te staan en heb ik hem aangeboden dat hij TIJDELIJK bij mij kon wonen. Ik mag eigenlijk helemaal niet samenwonen van mijn verhuurder en ik mag ook geen huisdieren. Maar ja, je laat je liefde natuurlijk niet onder een brug slapen. In het begin van ons samen wonen ging het prima: Ik werk fulltime en hij heeft af en toe een klusje te doen, maar heeft veel vrij. Ik betaalde de vast lasten en hij maakte het huis schoon, soms samen met mij, soms alleen. We hadden het heel gezellig samen en hij liet merken hoe blij hij was dat hij en de honden onder de pannen waren. Maar naarmate we langer bij elkaar woonden, werd het steeds minder gezellig. Inmiddels heb ik een meer dan fulltime baan en doet hij nog steeds weinig aan werk. Ik betaal nog steeds de vaste lasten en doe daarnaast in mijn eentje het hele huishouden. Ik vraag hem wel of hij wil helpen, maar hij wil dat alleen doen als hij er toevallig tijd en zin in heeft (en tja, als ik hem vraag of hij de planten water wil geven en hij heeft pas na anderhalve week een keertje zin om het gietertje te vullen, dan zijn de planten al lang dood. Ik doe het dus liever zelf).

Daarnaast merk ik dat hij me gewoon niet meer aantrekkelijk vindt. Ik vind zelf dat ik niet veranderd ben: Ik heb nog steeds lang haar, draag make-up en mooie kleding, zorg ervoor dat ik altijd netjes geschoren ben en lekker ruik, en heb nog steeds maatje 36. We slape bijna nooit meer in 1 bed omdat we elkaar eigenlijk niet meer kunnen verdragen. Het idee dat ik in bed lig met iemand die me niet aantrekkelijk vind en zich groen en geel aan me ergert, maakt dat ik liever op de bank ga liggen.

Een van de ergste dingen vind ik nog wel dat hij tijdens een ruzie heeft toegegeven dat hij me niet aantrekkelijk vindt en dat ik voor hem eigenlijk tweede keus ben. Hij houdt nog steeds van zijn ex (van bijna 10 jaar geleden). Ik vermoedde zoiets al langere tijd, maar durfde er neit naar te vragen. Ik ben in zijn ogen toch al een enorme zeur, dus als ik dan ook nog jaloers ga lopen doen, dan krijgen we helemaal slaande ruzie. Na de betreffende ruzie heb ik heb gevraagd of hij meende wat hij gezegd had over dat ik tweede keus was en hij zei dat het inderdaad zo was.

Ik zou willen dat hij weer op zichzelf ging wonen en onze relatie weer kon worden zoals hij vroeger was. Maar dat gaat niet meer lukken: Ik wil in een relatie aantrekkelijk gevonden worden en ik wil iemands eerste keus zijn. Is dat zo gek? Hij zou TIJDELIJK blijven, we hadden het over 2 tot 3 maanden toen hij bij me introk, maar blijkbaar vind meneer het wel makkelijk dat hij niets hoeft te doen of te betalen. Alleen jammer dat er zo'n trut bij 'm in huis woont.

Ik weet dat ik heb eruit zou moeten zetten of hem een ultimatum zou moeten stellen, maar ik durf het niet. En ik durf het ook niet uit te maken. Ik ben vreselijk bang voor de reacties van zijn en mijn familie. Ze zullen me onverdraagzaam vinden. Bovendien is er onlangs een zeer onverwacht sterfgeval binnen zijn familie geweest en ik wil niet voor nog meer ellende zorgen. Vandaar dat ik al ruim 2 jaar geduldig wacht tot hij eindelijk zijn eigen huisje vindt en ik in ieder geval niet meer met 'm in huis hoef te wonen.
1. Ze is niet meer het meisje van vroeger.
Waarschijnlijk is ze veranderd omdat jij dat ook bent.. Gevoel voor humor is ze kwijt omdat je ze niet veel meer geeft om grappig te zijn... Waarschijnlijk heb je haar verwaarloosd... Vandaar dat ze klaagt en dat het niet meer gezellig is...

2.Ze is niet meer het meisje va vroeger 2.
Ze ziet er heel anders uit dan vroeger... Gek he?
Waarschijnlijk kindjes gebaart... Haar energie stopt ze in jou en/of kids ipv dat ze dat in de sportschool steekt... (Net als vroeger). Waarschijnlijk heb ze je wel honderd x gevraagt of je dit of dat kapsel leuk zou vinden staan bij haar en had je er geen aandacht voor... Vaak genoeg heb ze je gevraagt... 'Wat zal ik aantrekken vanavond schat?' En jij zoiets had van... 'Ach kijk maar...'
Tja.. Wat kan het haar dan ook schelen... Als het jou ook nix kan schelen... En dan vind jij dat ze zichzelf verwaarloosd... En idd. Omdat je haar geen aandacht meer geeft... Doet ze zich ook verwaarlozen... En dan ga jij nog klagen ook...

3. Ik heb een ander leren kennen.
Tuurlijk... Jonger... Geestiger en natuurlijk aantrekkelijker dan je huidige partner.
En ja... Hoe heb jij je nou zo kunnen vergissen. Hoe heb je ooit kunnen denken dat je partner de vrouw van je leven was... Hoe is dat nou mogelijk...
Wel... Tuurlijk is het mogelijk dat ze de vrouw van je leven was. Als je wat meer tijd en wat energie in haar had gestoken... Wat meer aandacht had gegeven... Haar niet verwaarloods had... Was ze nu nog dat meisje van toen. En ja die ander die je heb leren kennen? Als je zo blijft doorgaan... Over een tijdje denk je over die gene precies het zelfde als dat je nu van je huidige partner denkt...

4. Ze vraagt voortdurend om onze relatie te 'bezegelen'met een huwlijk.
Eh... Hier heb ik nix op te zeggen want ik wil zelf nix van een huwelijk weten.

5. Huisje, boompje, beestje... (No thnanks! Niet voor mij... )
Waarom heb/wil je dan eigenlijk een relatie?

Ik wilde hiermee ff reageren op dit artikel... Groetjes!


Ik was al 5 jaar weduwnaar, toen ik mijn huidige vrouw leerde kennen.
Zij lag "in scheiding" met een gewelddadige echtgenoot, en we vonden steun bij elkaar.
Vanaf het begin dat de ex weg was (met veel problemen) zijn we dicht bij elkaar gebleven.
Ik had een koophuis en zij moest eerst huren.
Toen zagen we twee huizen (onder een kap) tegelijkertijd te koop staan.
Dat vonden we een goed idee, naast elkaar en toch nog apart.
Maar al gauw wilde ze meer, er kwamen trouwplannen, waar ik mee heb ingestemd, want ik wilde haar niet kwijt.
Vanaf die tijd werd het minder, ik bemoeide me volgens haar te veel met de kinderen, die "van haar waren". (al zei ze in het begin dat ze graag hulp hiermee wilde)
Steeds vaker was er ruzie om niets (geld of kinderen)
Ik heb haar geholpen met haar HBO studie (oppas en steun).
Jaren kabbelden we door goede en slechte tijden.
Nu na 8 jaar wil ze niet meer met me verder. (al heeft ze dat al tientallen keren eerder geroepen).
Een bedrijfsarts waar ze wegens ziekte (burnout, hoofdzakelijk mijn schuld zegt ze nu) een jaar lang heeft gepraat, heeft op een toevallige ontmoeting (feestje van collega) tegen haar gezegd dat hij verliefd op haar is.
De man is nog wel getrouwd, maar zegt te gaan scheiden.
Op een zaterdag avond wordt me dat eventjes verteld, ik was als door een donderslag getroffen.
Dit had ik nooit verwacht. Ik ben naar zolder gelopen en ben apart gaan slapen.
Meestal kwam ze na enkele uren mij weer ophalen om in bed te slapen, maar dit keer niet.
De volgende dag gaat ze de hele dag weg, zonder wat te zeggen, en komt ook terug zonder wat te zeggen.
Maandagavond tijdens het eten is ze eigenlijk wel aardig tegen me, maar na het eten gaat ze weer weg zonder wat te zeggen.
Het is op een gegeven moment tijd voor mij om te gaan slapen, ik moet vroeg op, zie ik dat haar tandenborstel weg is, ze komt die nacht niet thuis.
Nou, daar zit je dan, je gaat je van alles inbeelden. Dit wil ik ook niet meer, dan maar uit elkaar, iets waar ik al jaren tegen heb gevochten. Voor het eerst in al die jaren doe ik mijn trouwring af.
De volgende dag vraag ik waar ze was, dat is prive zegt ze dan.
Er volgt weer een woordenwisseling. ze wil emotioneel en financieel alleen.
Dat betekent dat alles in tweeen moet worden verdeeld, weg toekomstplannen.
Het huis is nog niet helemaal af, maar ik heb gelijk nergens meer zin in, denk, laat die ander dat maar opknappen e.d.
We zijn nu twee weken verder, met ups en downs.
Het is niet meer zo heftig, maar ik voel me aan de kant gezet.
Ben allerlei dingen aan het regelen, we hebben besloten om een "flitsscheiding" te doen.
Ze heeft intussen allerlei dingen gezegd, ze wil mij niet kwijt, maar de situatie.
Wil ook vrienden blijven, want ze weet niet wat ze met de verliefde bedrijfsarts aanmoet.
Heeft ook gezegd dat er nog "niets" tussen hen is. Ik blijf dit toch moeilijk vinden.
Heb ook tegen haar gezegd, vindt je het gek dat ik me allerlei dingen ga inbeelden?
Zegt dat we misschien na een aantal jaren de draad weer kunnen oppakken als de kinderen uit huis zijn. Ik stel haar voor om apart te gaan wonen, alvast het huwelijk om te zetten in een geregistreerd partnerschap, en zolang zij niets met een ander heeft, wil ik haar wel steunen.
Daar wil ze wel over na denken.
Ik weet het niet meer, en ik word er gek van.
Vanavond is ze ook weer weg, waarheen? geen idee, maar "ik ben vannacht weer thuis".
Het voelt net of ze dood is, ik kan haar niet aanraken, wil haar niet eens in haar blootje zien, daar kan ik niet meer tegen. Elke avond zit ik op zolder, slaap daar ook.
Wil gewoon meer zekerheid, weten waar ik aan toe ben, voordat ik weer een beetje terug kan komen. Eerst maar op zoek naar een andere woonplek.

Beste Lezers,

Als man maak ik nu van de andere kant mee wat mezelf is overkomen.

Met één verschil, toen wist ik niet wat er speelde, de man van mijn vriendin weet het wel, maar zal dat nooit erkennen omdat hij jaloers is.
Ik heb mijn ex geconfronteerd met msn-berichten, sms-jes en telefoonrekeningen
waarbij ik het vertrouwen in haar ook meteen verloren was.
We zijn dus uit elkaar gegaan, in goede harmonie volgens de wet dit kon want er waren geen kinderen, maar in werkelijkheid ligt dat toch vaak anders.

De man van mijn vriendin, sluit als het ware mijn vriendin op en sinds kort heb ik na lange tijd contact met de vriendin uit mijn jeugd, waar ik vroeger niets mee had overigens.
Zij voelt zich thuis en beschermd bij mij, we zijn een stel rijp voor memories, zo aangrijpend is onze liefde nu.
Mijn vriendin worstelt met een ophanden zijnde scheiding dit ivm met de kinderen en hun gevoelens, terwijl ik als vriend alle respect voor haar relatie had tot ik merkte dat ze ongelukkig was.

De jarenlange gedachte aan haar heeft een antwoord gekregen,
een eens onbesproken liefde wordt waarheid.

Moraal, als het niet meer gaat kan je wel willen maar als er geen wil meer is kan je vechten wat je wilt, je verliest al kan je niet tegen je verlies.
Ik wou graag een reactie geven op het stuk van anoniem uit Tilburg. Jij zegt op het eind dit:
''Ze heeft nog weinig vertrouwen in je, maar ze wil je niet kwijt. Daar moet je niet naar kijken.''

Mijn vriend is een keer vreemdgegaan, maar dat heb ik hem vergeven. Ik ben normaal gesproken helemaal geen jaloers persoon, of zoals jij het noemt, een persoon die haar vriend 'vastbindt'. Maar nadat hij een keer vreemd was gegaan, is mijn vertrouwen minder geworden en stel ik ook zulke vragen zoals de vragen die jouw vriendin stelde. Mijn vriend is ook leuk om te zien en krijgt veel aandacht van het andere geslacht, waar hij graag van geniet. Soms zelfs zoveel aandacht dat het voor hem moeilijk is te weerstaan. En omdat hij mij niet wil kwetsen, kan het zijn dat hij het gewoon niet zegt. [Wat dus wel zwak is.] Daarom stel ik ook zulke vragen en dat is dan eigenlijk zíjn schuld. Hij weet nu dat ik me druk maak, dus we praten er veel over. Misschien is dit allemaal bij jou niet het geval, of misschien is een ex van haar vreemdgegaan, waardoor ze minder vertrouwen heeft in vriendjes, maar ik zou toch nog eens goed nadenken wáárom ze zo weinig vertrouwen in je heeft. Misschien verandert dat de zaak. Maar tuurlijk is het wel zo, als het té vervelend wordt, altijd ophouden met die handel. Misschien vind je jaloerse partner dan iemand anders waar diegene wel vertrouwen in heeft.

Anoniem, Rotterdam.

Hey iedereen,
ik heb dus een vriend en ik kwam hier terecht omdat ik wou weten hoe ik het het beste uit kon maken. Ben nu 22 en ik zie mezelf liever niet ouder worden met deze "man" hij is de vader van m'n kinderen maar neemt totaal geen verantwoordelijkheid. Het is een klootzak eerste klas we zijn nu 4 jaar samen in het begin ging het goed maar toen werd ik zwanger. Hij is jaloers ik ben van hem als ik met een ander praat word hij kwaad en jaloers en ik had en heb nog steeds het idee zoals de waard is vertrouwd hij zijn gasten dus dat geeft me al geen goed gevoel. We zijn een aantal maanden uit elkaar geweest hij neukte alles wat los en vast zat en loog daar tegenover mij over kijk dat is niet erg..............als hij het veilig had gedaan. In die tijd was ik zwanger van hem en hij heeft niet alleen mijn gezondheid in gevaar gebracht maar ook die van zijn ongeboren kind want dat hij met van alles scharrelde hoorde ik natuurlijk pas nadat we alweer bij elkaar terug waren. Ik was kwaad zo onwijs kwaad en hij werd kwaad op mij omdat hij niet begreep dat ik boos was omdat hij zo met het leven van onze ongeboren kindje solde. Toen had ik een soa test laten doen ik schaamde me dood kom je daar als zwangere vrouw bij de dokter voor een soa test die moet ook wel gedacht hebben dat ik 1 of andere slet was. Nou thank God dat er niets aan de hand was anders had ik nou waarschijnlijk vast gezeten wegens moord, ik was in alle staten omdat ik bang was dat m'n kindje ziek ter wereld zou komen. Maar nu ben ik nog steeds met hem niet omdat het zo'n lekkertje is of zo goed in bed (was het maar waar) maar simpelweg voor de kinderen. Ik word zwaar overspannen door hem hij doet geen niets in huis als hij es thuis is en maakt dan alleen maar troep dat ik vervolgens weer achter zijn reet op kan ruimen. Hij is er nooit voor de kinderen hij ziet ze gemiddeld een half uur per dag ik heb niets aan hem. Als ik er met hem over praat stel ik me aan en dan lult hij zo tegen mij alsof ik overal de schuld van heb en dan ga ik me schuldig voelen ook. Nu kwam ik hier om erachter te komen hoe ik het het beste uit kon maken maar ben nog steeds niets wijzer ik wil graag tips.

Groetjes.


Waar moet ik beginnen...
Zal wat voorbeelden noemen wat mij irriteerde van m'n ex.
M'n vriendin was een rotte appel met een mooie buitenkant. Een hoop problemen doordat haar ouders in haar jeugd constant vreemd gingen
en elkaar het bloed onder de nagels vandaan haalde, tot een punt dat haar vader tijdens een kerstavond door de politie weggedragen
werd na het wegslaan van z'n vrouw's voortanden. Dit heeft bij m'n vriendin vanaf het begin littekens gegeven.
Toen ik dr leerde kennen was ik waanzinnig gek op d'r en wist ik niet wat met welke problemen ik opgezadeld zou worden.
Extreme jaloezie, geen eigen leven en zelfkastijding waren de 2 die uiteindelijk de relatie de das om deden. Dit was wel pas na 3 jaar.
Het verscheuren van foto's van m'n ex vriendin die ergens in een doos op m'n kamer lagen was maar 1 v/d dingen die ze deed om haar jaloezie te laten zien. Mocht bijvoorbeeld niet opnemen als een goede vriendin belde en als ik dat deed werd was het ruzie.
Ik werd geïsoleerd van vrienden en vriendinnen omdat ik geen contact met vriendinnen mocht hebben. Ze had zelf bijna geen vriendinnen, en diegene die ze had
slikte meer drugs dan de normale dagelijkse pil. Ze was dus constant afhankelijk van mijn gezelschap en was erg benauwend. Ook reed ze niet met openbaar vervoer, dus mocht ik elke keer 34 kilometer rijden om d'r te zien of op te halen. Ookal was het maar voor een uurtje. Ze extreem achterdochtig en belde ze me soms tegen de 20 keer per uur als ik m'n telefoon niet op nam of op kon nemen. Het meest energie vretende in de relatie waren de ruzies.
Een ruzie op z'n tijd is niet erg, maar meerdere malen per dag zonder enkele aanleiding is extreem ongezond. Een ruzie is alleen constructief als iemand z'n fouten kan toegeven, hetgeen ze in 3 jaar misschien maar 4 keer gedaan heeft. Het dreigen tijdens ruzies om zelfmoord te plegen nam ik na maandenlange misbruik ervan uiteindelijk niet meer serieus.
Heb zo ooit een ruzie gehad over een video die we gehuurd hadden, waarna ze dreigde weer eens d'r zelf voor de trein te gooien. Heb toen gezegd dat als ze snel was dat ze die van 2 over heel nog kon halen, puur omdat ik er gek van werd. (natuurlijk meende ik dit niet.)
Later in de relatie begon ze d'r zelf met stanleymessen te bekrassen en d'r haren uit te trekken, hetgeen ik na vele discussies niet tegen kon houden.
Net voordat het uitging wilde ze samen wonen wilde ze dat ik ging werken terwijl ik midden in een HBO opleiding zat die al niet goed ging door haar.
Na het verzieken van m'n verjaardagsfeest en het plaatsen van een meest idiote opmerking over een vriend van me die in een rolstoel zit heb ik het uitgemaakt.

goede dag allemaal
ik vind een meisje/vrouw leuk en heb haar laten merken dat ik haar leuk vind.
ik heb nog nooit zoveel moeite voor een vrouw gedaan, maar zij is toch wel speciaal voor me en daarom vind ik het zo jammer want het gaat niks worden, ze gaat waarschijnlijk terug naar haar ex-vriend. als hij haar gelukkig maakt zal ik blij voor haar zijn maar, vind het ook niet makkelijk want ik heb ook gevoelens voor haar. wat ik het ergste er aan vind is dat ze terug gaat terwijl er geen toekomst inzit... maar wie ben ik om dit te zeggen. ik zou graag een relatie met haar beginnen maar het zit er niet in. en het stomme is ik heb me aan al jullie criteria gehouden... en het werkte dit keer gewoon niet!!! maarja ik lees dit vanavond voor het eerst en vind dat jullie het leu opgezet hebben! maar ik kap hem af en wens iedereen succes in zijn zoektocht naar 'de vrouw' van zijn leven. ik zeg jullie wees jezelf want, wanneer je je anders voordat knapt ze later alsnog op je af... toon intresse, maar houd ook afstand, wanneer ze je voor de 3e dag op een rij vraagt of je iets te doen hebt. hoef je niet altijd nee te zeggen, zeg eens ja ook al is dit niet zo. want zo denkt zij dat ze niet super speciaal is en als ze jou leuk vind gaat ze meer moeite doen.

goodluck to you all...


Beste lezer,

Bij deze reactie van een vrouw die min of meer per ongeluk in dit stukje terecht kwam.
Ik stoor me aan de redenen die de mannen hebben opgegeven om een relatie te beëindigen. De vrouw die ze jaren geleden hebben leren kennen is niet meer degene die nu in hun leven is. Nee, gek he? Ze heeft waarschijnlijk je kinderen gebaard. Ze doet het meeste van het huishouden. En ze kiest voor comfort in plaats van sexy outfitjes. En wat heb je zelf te bieden? Heb je nog wel steeds het figuur van Chris Zegers? Of is de welvaart boven je broekriem komen te hangen?

Misschien is het een idee om ruim voordat je maanden bedenkt hoe er een punt achter te zetten eens te praten met je vrouw/vriendin. Geef haar aan dat je graag zou willen dat ze er leuk voor je uitziet. Dat je van haar houdt om haar innerlijk maar dat je ook graag een leuk uiterlijk ziet. En geef daarbij zelf eens het goede voorbeeld!

En als je nou echt uit elkaar bent gegroeid dan zijn de tips die in het stuk staan erg goed. Ik wilde dat mijn ex-en op die manier de relatie hadden beëindigd.

En als ik zelf ooit nog een relatie wil beëindigen, zal ik er ook aan denken.


Groet.


heb jullie artikel over relatie uitmaken gelezen, want ik vind het interesant hoe anderen deze situatie hanteeren. Ik ben er eindelijk achter en ik ben tevredener dan ooit met mn beslissing/leven. Daarom wil ik gelijk van tevoren het advies, dat te doen wat JIJ wilt, onderstreepen. Dat is het belangrijkst.

Ik was 2 jaar met mijn ex zamen. en het was een mooie relatie, tot het moment dat je intereses veranderen. Ik werd egoistisch, wilde alle tijd aan mezelf besteeden (want tijd is er te weinig), me op werk concentreren, en op andere vrouwen, immers lopen er duizenden rond en wees eerlijk je lust ze allemaal, dus waarom zich binden met een? Die vraag kan ik me nu niet meer beantwoorden want het is onlogisch. Misschiem ziet het anders uit als je ouder bent en niet meer zo atraktiev (houd dan het spel op?).

Mijn vriendin werd woedend en ik moest meteen opdonderen. In haar ogen heb ik haar 2 jaar lang bedrogen en uitgenut. Ik zie het niet zo, we hebben allebij van de 2 jaar genoten. het probleem begint nu.

Ik probeerde haar te vertellen, dat het niet erg is, dat niemand de schuld heeft, en dat we wel vrienden kunnen blijven, want zij heeft veel kwaliteiten die ik nog steets erg waardeer en sexuell gezien voel ik me nog steets naar haar toegetrokken. Maar dat zag ze er niet in zitten. Heen en weer, aan het einde is ze gekalmeerd, en zei ja voor een nachtje zonder konsekwenties (ik neem aan omdat ze me vermisste).

Daarna wilde ze niet meer, waarschijnlijk wou ze mij niet geven wat ik wil, zonder dat ik haar gaaf wat zij wil (relatie). Maar die wil ze nu zowiezo niet meer, god zij dank zijn we over dit tema weg.

Maar somehow dacht ze nu dat ze me op een ander manier moest pijn doen, ze zag dat ik nog vrienden wou blijven met af en toe een one night standje, waartegen ze nee zei, en ellenlange sms van dat ze niet in een vriendschap met mij geintresseerd is, omdat ik een slecht persoon ben, onder ander om haar te sugereeren om sex te hebben, nadat ik haar verlaten heb. Ik probeerde het een paar keer om haar ervan te overtuigen dat mijn intenties niet boos zijn gemeent. Maar elke keer wilde ze erme kappen.

Totdat ik aan het einde zelf interesse aan een vriendschap met haar (met of zonder sex) verloor. Dus zei ik, blah blah, doe wat je wilt, je weet dromels goed dat je toch met me naar bed wilt, maar gewoon te trots bent. en doe maar wat je wilt, ciao.

ze werd boos, ze noemde me namen die ze me nog nooit heeft genoemd. en dat ze niet een de hemel en op aarde en in hel met me naar bed zou gaan. waarop ik vroeg: betekend dat nee? nee dus, het betekende ja, want nu weten we eindelijk wat we aan elkaar hebben: wilde sex en thats it!

Wat ik niet begrijp is waroom zoveel vrouwen de enige willen zijn voor een man.


Help, ik word vastgebonden!

Het studentenleven is mooi, heel mooi. Aan het begin van je eerste studiejaar krijg je enorm veel intro's mee te maken en enorm veel aandacht van het andere geslacht. Je schenkt daar natuurlijk geen aandacht aan, je hebt immers een vriendin thuis...
Bij thuiskomst vraagt je vriendin zeker 3x per uur of er tijdens die tijd niet 'nog iets anders' is gebeurd. Ze probeert iets uit je te pulken wat er niet uit te pulken valt. Jij, een coole gozer naar eigen zeggen, bent een brave man geweest die zich aan de regels hield die jij en je vriendin in den beginne hebben opgesteld. Je hield het bij praten en kijken, je bent nergens aangekomen. Toch probeert ze je te ontmaskeren, ze wil gewoon dat je zegt dat je het met iemand anders hebt gedaan in die tijd. Je kan niets bekennen, je hebt niets fout gedaan!
Na dit voorval komen nieuwe regeltjes: "Lieverd, ik vind het heel leuk dat je bij een studentenvereniging zit, maar...", of "Die groepsleidSTERS, waren ze knap? Hoe oud waren ze? Hoe lang heb je er je avonden mee doorgebracht?" etc. Gewoon eng. Via deze geniepige vraagjes kom jij te weten dat ze liever niet heeft dat je je leven gaat veranderen. Als je niet uitkijkt wordt je helemaal vastgebonden. Je mag niet meer naar de kroeg met je vrienden, die tijd kun je net zo goed met haar doorbrengen. Ga je met je maten alsnog uit? Dan gaat zij mee, want zij wil je in de gaten houden. Ze wil je nieuwe vriendenkring leren kennen omdat er binnen die kring ook enige meisjes zitten, en oh nee, dat is een gevaar!

Mannen, een relatie is leuk op de middelbare school. Je ziet elkaar iedere dag en dat houdt de relatie in stand. Je kijkt niet meer om je heen naar het andere geslacht. Dan, na die enorm goede tijd, kom je nieuwe mensen tegen. Ook van het andere geslacht. Je vriendin thuis is opeens niet zo mooi meer, niet meer zo interessant. Na 2 jaar ben je op haar uitgekeken. Te weinig meegemaakt in je leven om de relatie voort te zetten...

Om een lang verhaal kort te maken. Als je vriendin je gaat inbinden, zich volledig gaat vastbinden aan je, dan zit er iets fout. Ze heeft nog weinig vertrouwen in je, maar ze wil je niet kwijt. Daar moet je niet naar kijken. Je voelt dat de relatie zo niet langer door kan gaan. Stop er dan ook mee. Ga niet door met een relatie waar JIJ je niet goed bij voelt. Je maakt jezelf kapot en houdt haar aan het lijntje. Denk iedere dag na over je relatie, ik heb het te lang tegen m'n zin door laten gaan...

Anoniem, Tilburg


Hallo,Ik had een goede en stabiele relatie van bijna 5 jaar.Ik ben nu 45 jaar en man.
Ik heb besloten om er een eind aan te maken omdat mijn gevoel voor haar weg is en niet omdat zij verandert is maar omdat ik verandert ben.
Ik was ooit 10 jaar getrouwd,daarna 1 jaar alleen en daarna met haar. We hadden een geweldige tijd samen ondanks dat iedereen die ons kende verbaast was dat WIJ iets samen hadden. We hebben genoten van alle momenten die we samen hadden ondanks dat we niet samenwoonden.
Ik zag in haar alles wat een man zich maar wensen kon,mooi om te zien, goed in de omgang, smaak en gevoel voor sfeer en stijl. En toch voelde ik iets dat ik niet plaatsen kon.....als ik naar haar toe reed had ik soms de wens dat ik weer thuis was.Als ik bij haar was gingen mijn gedachten regelmatig naar andere onderwerpen. 3 Maanden geleden heb ik haar verteld over mijn gevoel voor haar of eigenlijk het gevoel wat er niet meer is,gewoon verdwenen in het heelal.
Uiteraard begreep zij en de rest niet wat ik bedoelde en voelde,zelf heb ik er moeite mee om het te geloven. We hadden het toch goed samen?? Klopt maar ik ben verandert en zij ook maar op onze eigen manier. Wat ik toen tegen je zei meende ik helemaal maar dit is nu en dit is mijn verhaal en gevoel. Onbegrip van haar kant,woede,verdriet van beide kanten. Er was een tijd dat ik door een overlijden haar ontzettend nodig had en ik het gevoel had dat ik over een touw naar de andere kant van een ravijn moest. Ik was bang om te lopen maar ik zag dat zij mijn vangnet was als ik bang zou zijn om te vallen. Ze was er ook altijd als ik dreigde te vallen maar ondertussen ben ik aan de overkant en heb geen net meer nodig die me vangt als ik dreig te vallen. Ik heb nu weer stevige grond onder mijn voeten dus mijn leven gaat verder. Ze was uiteraard veel meer dan een net.
Daar door is er veel onbegrip van een aantal kanten. Soms verbaas ik mezelf erover als ik er aan denk en twijfel dan of ik er goed aan heb gedaan door er een eind aan te maken. Het alternatief is dat ik door ga met deze relatie en dus haar en mezelf voor de gek hou en na enige tijd een ander soort gedrag ga vertonen en dus oneerlijk zou zijn tegen over haar. Ik ben nu eerlijk geweest,zoals altijd,en de waarheid is in dit geval wel heel erg hard en moeilijk maar ik zag voor mezelf en de relatie geen alternatiefen tenzij ik doe alsof er niets aan de hand is en zij vraagt of er iets is en ik zeg nee hoor alles oke......ik zou haar en mezelf voor de gek houden.
Het gevoel van liefde en intimiteit is weg. Wat een relatie maakt tot wat het is,is er niet meer en dat doet pijn zo wel om te ervaren als ook om te zien hoe zij dit hele gebeuren ervaart.
Mijn besluit staat vast,mede door gesprekken met een therapeut(die mij al 13 jaar kent) die mij laat inzien dat ik degene ben die verandert is middels mijn groei.
Het ergste is wel dat zij,die mij opgevangen heeft, nu de dupe wordt van mijn groei waar ze een heel groot aandeel in heeft gehad.
Bedankt dat je er altijd voor me was, ik heb je niet meer nodig als mijn net........ik ben nu aan de overkant. Ik ben er achter gekomen dat ik ook op mijn eigen benen kan staan en niet meer bang hoef te zijn om neer beneden te vallen.

Dit is mijn verhaal over het verbreken van een relatie.....


Ik heb jullie verhaal gelezen over het verbreken van een relatie. Ik zou het zelfde willen doen, maar mijn echtgenoot heeft gedreigd om de kinderen van mij af te pakken als ik bij hem weg zou gaan. We hebben 4 jaar geleden afgesproken dat ik voor de kinderen zou zorgen, ik krijg nu een beperkte bijlage per week in plaats van mijn eigen riante inkomentje destijds. Verder deed hij het voor ons huwelijk al veel liever met zichzelf dan met mij, vond het toen al te veel gedoe en na het verwekken van de kinderen is allle lichamelijkheid en intimiteit verdwenen. Over het slechte verzorgen gesproken: als je man je niet meer aantrekkelijk vindt en zelfs een bezoek aan de sexuoloog niets oplevert, moet je van goede huize komen om jezelf op en top vrouw te voelen, laat staan dat je zin hebt om je elke dag leuk aan te kleden en op te tutten
het beste stuk over uitmaken wat ik ooit heb gelezen!


Forum tijdelijk gesloten

Vond je dit artikel leuk of nuttig?
Blijf in contact met ADVERSUS. Schrijf je in voor de wekelijkse gratis nieuwsbrief

MEER OP ADVERSUS    
Kapsels heren 2014

16 Korte herenkapsels 2014. Kies jouw kapsel!

Loop vooruit op de haartrends met een modern kort... [kapsels]

Kapsels heren 2014

Korte herenkapsels. Styling tips en kapsel foto's

Korte kapsels met een lange... [kapsels]

fitness

Sneller een gespierd en strak lijf?

Hoe vaak zie je in de sportschool niet... [lees]

Gezond eten voor een strak lijf

Moeten we de lente en een strak zomerlijf... [lees]

Afvallen met fitness

Over afvallen door middel van fitness hoor je van alles en nog wat... [lees]

Voeding voor je spieren
Wil je spieren ontwikkelen dan is trainen... [lees]

MAANDHOROSCOOP: APRIL - KLIK HIER
Meld je aan voor onze nieuwsbrief


RELATIE
Hoe succesvol is jouw profiel foto?
Hoe vertel je dat je vreemd gegaan bent?
Mannenverslinders
Je denkt dat ze je leuk vindt. Perfect. What next...?
Een blauwe pil in zijn nachtkastje [Blog]
Grote borsten, kleine borsten... maar vooral: echt of nep?
Voorspel, please!
Heb jij het idee dat jij haar niet genoeg pleziert in bed?
Is ervaring in bed belangrijk?
Pickup lines die het 'm doen!
Zo kom je zonder kleer scheuren...
Haar benaderen? Gewoon doen!
Zo versier je de mooiste meisjes
Eten en seks
De perfecte break-up
Seks met je ex
ADVERSUS MODELLEN
JAN | ADVERSUS

OP TRENDYSTYLE DEZE WEEK
Zijn jouw nagels in vorm?
Nagellak is in de mode en deze trend biedt ons de gelegenheid om onze nagels... [Lees]
Nu focussen op benen en billen
De winter is een ideale periode om je lichaam voor te bereiden op… de zomer... [Lees]

Wat zegt jouw zwembroek over jou?
Haarverzorgings tips en hippe kapsels
Hoe kleed je je voor een sollicitatie gesprek?

OP TRENDYRECEPTEN.NL
CHOCOLADEMOUSSE
Recycle overgebleven paaseieren tot een mousse

Hoeveel chocolade-eieren heb jij nog over van de Paasdagen? Hier is een simpel maar overheerlijk idee om de Paaseieren te recyclen... [Recept]

LEES ADVERSUS OP JE SMARTPHONE OF TABLET. SCAN DEZE CODE :-)

DOUBLESPEAK PUBLISHING GROUP
www.margherita.net
www.trendystyle.net
www.adversus.it
www.adversus.nl
www.adversus.com
www.adversus.asia
www.trendystyle.asia
www.trendystyle.com.hk
www.theblondepotato.nl
www.trendyrecepten.nl
www.margherita.com
www.doublespeakpublishing.com
THE BEST OF THE BEST ON ADVERSUS
SCHRIJF JE IN VOOR DE ADVERSUS NIEUWSBRIEF
Zwembroeken trends 2014

De Speedo, de klassieke zwemslip, blijft een... [lees]

fitnessHoe train je je schouders?

Je hebt voor schoudertrainingen namelijk... [fitness]

Streetstyle ParijsStreetstyle. Een succeslook
Het vergt heel wat van je stijl gevoel om een vrouw met.... [fashion]

MODE

KLEDINGADVIES

MODEL WORDEN

MODESHOWS

STREETSTYLE

TOPMODELLEN

BEAUTY

BEAUTY EN KAPSELS

HAARVERZORGING

HUID EN MAKEUP

KAPSELS

ZON EN ZEE

FITNESS

AFVALLEN

PERSONAL TRAINER

SPIEREN TRAINEN

HOTSPOTS

INTERVIEWS

LIFESTYLE

MAANDHOROSCOOP

HOROSCOOP 2014

AUTO'S

REIZEN

GADGETS

LIEFDE / RELATIE

RELATIE

VERLEIDEN

SEKSUALITEIT

WELZIJN

KAPSELS 2014