|
 |
|
|
|
 Bodine Bodine is een zeer aangename verrassing... |  Kapsels man zomer 2010 De haartrends voor voorjaar en... |  Zwembroek heren zomer 2010 Badmode en... |  Dean en Dan Caten van Dsquared2 Wij vermaken ons... |  En de Nederlandse man? Verschillende vrouwen klagen over gebrek... |
|
|
|
|
|
Home | Relatie en liefde | Haat-liefde relaties
Zegt A wit, dan zegt B zwart. A vertelt een leuke anekdote, B kraakt deze tot op de grond af. A raakt geirriteerd, B wordt boos. Toen mevrouw A meneer B uiteindelijk een slechte minnaar noemde, was de maat vol. Je kunt je voorstellen wat een gezellige avond wij hadden!
Waarom blijven A en B toch bij elkaar, terwijl ze elkaar continue op
de huid zitten? Mensen met een haat-liefde relatie houden deze maar al te graag in stand. En lukt het niet met de ene partner, dan misschien wel met een ander. Het gaat er uiteindelijk om zoveel mogelijk spanning te creëren en een kick te krijgen van schaamteloze scènes in het openbaar. Thuis wordt vervolgens gepassioneerd de ruzie bijgelegd. Tot het volgende avondje uit... Liefde. Onbegrijpelijk... Maar nu is het woord aan jullie. Mail je reactie. De leukste en interessantste reacties zullen we hieronder publiceren. Volledig anoniem, zoals altijd.
ik heb ook haat-liefde verhouding met mijn partner ik ken hem nu al 13 jaar en wil het niet opgeven omdat ik en hij eigenlijk voor elkaar zijn bestemt mijn vent heeft een aparte karackter hij wild mij het hof maken maar doet het niet goed ik ben zijn eerste vriendin.toen ik hem leerde kennen was er niets aandehand tot ik ging same wonen hij bleek erg jaloers ik mogt niks geen korte rokjes geen manelijke vrienden en ik mog geen gote mond geven waneer zijn familie mij uitschold of vernederde en vals beschuldigde ik heb het iede dat hij ook bang ik voor zijn familie voor de rest kan hij erg lief zijn mijn vriend wil de man zijn dus de baas en dat pik ik niet meer en nu zijn we uitelkaar zijn famielie is zo blij ze gunnen onse kindere dus geen ouders die gelukkig bijelkaar zijn ik kan er met niemand over praten we hou den werkelijk van elkaar door onse omgeving krijgen we ruzies hij kan ook heel moeilijk communiseeren met mij hij voeld zich gelijk bedrijgt als het om zijn familie gaathij ziet niet in dat zijn moeder en familie mij niet mogen en ze denken ook dat ik aleen de boosdoende ben Ik ben zoiezo niet iemand van de lieve woordjes en al dat romantisch gedoe en me vriend ook niet Ik zat laatst met hem aan de telefoon en een collega vroeg me of we altijd zo tegen elkaar praatte haha daar moest is enorm om lachen! zegt hij a dan zeg ik b gaat hij recht dan ga ik krom.. Opposites - Sjonnie & Anita dat zijn wij Bij m,ij was het iets anbders, anders me ex en ik hadden echt een zeer goede relatie. We gingen op vakantie en ja hoor 3 de dag begon de ellende, mevrouw zat niet lekker in haar vel wilde het daar al uitmaken! Toen reageerde ik natuurlijk ook heel hevtig erop van dan pak ik morgen het vliegtuig terug naar Nl! Zowat de hele nacht gepraat en mevrouw trok weer wat bij, dus ik dacht zit wel goed nu. Einde vakantie terug in Nl, niks aan de hand komt ze 2 weken later jawel met het hoofdje naar beneden van ik heb geen gevoelens meer voor jouw zit nie lekker in me vel. Ze beloofde me vriendschap maar ja er wa totaal niet mee te praten Hoe is dat nauw allemaal mogelijk?! Je gaat natuurlijk wel iets denken want ik geloof niet dat gevoelens zo kunnen vervliegen ze zij ook dat alles bij haar lag. Ik heb zelf ook zo'n relatie gehad. Het begint heel onschuldig en het wordt steeds erger. En op een gegeven moment gaat de relatie alsnog kapot. En heb je heel die tijd weggegooid, plus je zit met een hoop verdriet. Terwijl je zoveel leukere dingen had kunnen doen. Het is gewoon tijdverspilling. ja, ik (v, 27) denk dat ik ook in zo'n situatie zit..al 6 jaar n relatie en vaak ruzie. maar we kunnen ook niet zonder elkaar.. Zo een relatie had ik ook met mijn ex. Zo waren we heel lief voor elkaar en 5 min. erna hadden we dikke ruzie. Alleen het werd steeds erger en nu is de relatie voorbij:( machtspelletjes voor aandacht? ja ik herken mezelf hier ook wel in.. ik ontmoette een jongen toen ik 14 jaar was en nu gaan we nog steeds met elkaar om. dat is 6 jaar geleden. Maar af en toe hebben we ook van die A B momenten.. ja, ook ik heb zo-n relatie,als we uit gaan moet ik het biertje betalen,bekvechten doen we ook altijd.. leuk uitgaan is er niet meer bij eigenlijk irriteer ik me aan alles, maar kan niet zonder hem.. ik begrijp mezelf niet eens meer.. maar zie ook goede dingen.. thuis vind ik dat alles van mijn kant komt, maar ben te afhankelijk van hem.. is dit liefde ik had het me anders voorgesteld... ik twijfel aan mezelf, maar ben een goed persoon maar hij ook... hij is ook vakkundig, maar niet zakelijk, ik wel... zou iemand mij kunnen vertellen wat de beste liefdesverhouding nou eigenlijk is??? Ik heb ook zo relatie gehad van drie jaar maar wil hem nooit meer zien.Zo gauw wij samen waren wilde hij mij kleineren ik heb het het nog lang vol gehouden.Hij doe al een half jaar smsjes maar ik laat hem lekker in zijn sop gaar koken. Haat/liefde verhouding heb ik nu net na 13 jaar een eind aan weten te maken godzijdank! Vreselijk diep gegaan en ook vreselijk hoog... Nu is de maat vol en ben ik moe gestreden, hij probeert het nog steeds maar ik trap er lekker niet meer in! Ik ben blij met onze 2 kids en voor de rest neem ik mijn verlies, het is goed zo! Het is dan ook vooral voor die 2 kids dat ik er mee gekapt ben, al dat gedoe is voor die 2 niet ok! Hey Kate, volgens mij was het bij jou geen haat-liefde verhouding, die jongen hield je gewoon aan het lijntje. Ik hoop dat je je eigen advies opvolgt en hem in zijn sop gaar laat koken. groetjes, Denny. ik weet hoe het voelt om een haat-liefde te hebben ik heb namelijk ook zo,n relatie maar het is niet helemaal waar wat er gezegt wort dat het gaat over diepe de pressie er is wel degelijk wat gebeurd in het verleden met een van de parners,wat wel waar is dat de een niet zonder de ander kan en ook niet met een ding is zeker het is menselijk !!! tussen liefde en haat zit een dunne lijn;) Hier herken ik mezelf al helemaal in. Al op mijn 13e leeftijd kreeg ik een relatie met een jongen, die mij al een tijdje leuk vond. Later gaf ik toe en ja hoor we waren een stel, hij was 15 ik 13. Een paar maanden ging alles goed, ook op deze jonge leeftijd had ik al het bed met hem gedeeld, maar pubertijd raakte ons en beiden waren we aggressief. we beledigde elkaar voor vrienden, kwetste onze gevoelens en deed zoveel mogelijk om haatgevoelens op te roeppen. dat kwam uiteindelyk weer goed.(wat hierboven staat beschreven: gepassioneerd de ruzie bijgelegd) maar de maat was vol en onze relatie was beeindigd. Nou, om eerlijk te zijn, niet dus. Ookal was het officieel over, na een tijdje gingen we elkaar weer zien en dingen gebeurden. We kregen een knipperlicht relatie en we dumpte de ene vriend(in) na de andere om bij elkaar te zijn, dit nogsteeds terwijl we elkaar haatte, en ook altijd slecht over elkaar praatten tegen vrienden, familie wat dan ook. Soms kwamen in on! ze ruzies ook vechtpartijen voor, niet heftig, maar we probeerden elkaar wel pijn te doen. Tot op de dag van vandaag(ik ben 21 nu, dus 8 jaar verder)Zie ik hem nu nogsteeds, Sterker nog hij is degene die mij deze link heeft verstuurd. Zal hij wel grappig vinden als hij deze reactie leest. (word weer ruzie hoor, maar zoals je hebt gelezen dat komt toch wel weer goed!!!!) Volgens mij is het je hoe langer je met iemand omgaat hoe erger de haat/liefde verhouding word. Ik en mij zusje bijvoorbeeld. We zijn altijd bij elkaar dus zo op elkaar gefocust dat het telkens raak is. Mijn moeder word er gek van. Soms lijkt het mij beter dat je eens wat afstand van elkaar doet om na te denken wat je mist als de persoon waar je om geeft NIET bij je is. Teveel op elkaars lip zitten kan niet goed zijn. Als je elkaar de ruimte geeft en eens wat appart van elkaar onderneemt vind je het weer prettiger om elkaar vervolgens weer te zien. Ik heb het ervaren. Ik ben een tijdje van huis geweest en heb toen geleerd dat de meeste mensen zo als mijn zusje zijn en dus ook die fouten maken. Niemand is perfect maar je moet wel weten dat je om elkaar geeft. Elkaar niet expres pijn doen. Je kunt je wel eens behoorlijk irriteren maar ga nooit iemand expres bezeren. Dat vreet namelijk behoorlijk in. grappig hoor, lijkt mij niet echt spannend, maar goed ieder en zijn eigen ding toch. grappig te lezen dat veel van jullie 'niet echt iets met hem hadden'. Ik herken het. Vonken, spanning, er was meer dan 'iets'. Dacht ik. Deed hij me voelen. Ik wilde meer dan hij. Dat erkende hij. Maar hij kon me blijkbaar ook niet laten gaan. Dus ruzie maken, uitlokken om hem tot actie te verleiden. Niet dus. Steeds als ik er een streep onder zette, kwam hij weer met een kus, een soort van cliffhanger. Ieder voorstel dat ik deed was leuk: 'gaan we doen'. Niet dus. Is dat een haat/liefde relatie? Geen idee. Maar het effect is hetzelfde: jojo, op en neer, afstoten en aantrekken. Het maakt je kapot. Ik heb hele rare dingen gedaan en nog liet hij blijken er te zijn. Maar nooit echt. Nou ja... Het advies is dus ook van mij: stoppen. En ook al kun je dat (nog) niet, dan proberen te stoppen, steeds weer. Al is het maar een uurtje, een dag, een week, een maand. En dan hopen dat de tijd zijn werk doet en de schellen van je ogen vallen, of hij door de mand! Een vent die ech! t om je geeft, komt achter jou aan, maakt geen ruzie, is er en doorbreekt deze ondermijnende patronen. Voor een vrouw geldt overigens hetzelfde. Alleen, advies nummer 2, loop niet achter hem aan. Ga nooit zelf jagen. Ervaring heeft geleerd: dit werkt averechts. Sterkte allemaal! Kate Graag wil ik reageren op het stukje haat-liefde relaties. Ik kan iedereen die een haat-liefde relatie heeft, maar één advies geven en dat is: stop ermee! Ook al is het soms nog zo leuk, uiteindelijk sloopt het je! Ik kan het weten. Net als in sommige van de andere verhalen heb ik ook niet echt een relatie met hem, maar er is duidelijk iets tussen ons. Hij komt uit een spannend milieu, mijn milieu is heel rustig. Het wordt tussen ons van kwaad tot erger en het is echt niet zo dat hij het altijd uitdaagt. Het ene moment wil ik hem graag boos maken en de andere keer is het omgedraaid. Als hij A zegt, heb ik er moeite mee om ook A te zeggen. Terwijl we toch over veel dingen hetzelfde denken! Ook genieten we er stiekem allebei van als iedereen denkt wat is er met hun aan de hand, niet dat we altijd in het openbaar ruzie maken, maar het wil weleens voorkomen. En inderdaad, het hevige goedmaken is gewoon het allermooiste wat er bestaat. Aan de ene kant kunnen we elkaar niet uitstaan en aan de andere kant geven we zoveel om elkaar. Misschien kan je het zelfs wel houden van noemen. We weten allebei dat het nooit kan werken tussen ons, omdat we niet "verliefd" zijn en daarom besluiten we telkens om ermee te stoppen. Ik weet dat we allebei verliefd zijn, maar we zijn veelste koppig om dat toe te geven! Op de één of andere manier komen we een aantal weken na ons besluit toch weer bij elkaar terecht en begint het weer van voor af aan. Ik ben nu zover dat ik weet dat ik het toch niet kan weerstaan, bij hem is dat precies hetzelfde. We hebben samen te veel meegemaakt, dingen die je niet snel vergeet en waardoor je om elkaar gaat geven. Mijn omgeving vind dat ik mijn leven vergooi en ik geef ze groot gelijk. Mijn ogen staan niet meer open voor andere jongens, altijd wacht ik op hem, want hij is zo "bijzonder". Een tijdje geleden heb ik geprobeerd hem zo'n misselijke streek te leveren, zodat hij me echt nooit meer wilde zien en ik niks meer te kiezen had. Deze pauze heeft langer geduurd als een paar weken, maar toch hebben we nu weer volop contact. We kunnen inderdaad niet met en niet zonder elkaar. Verklaren kan ik het helaas niet, anders had ik er al lang wat aan gedaan. Vandaar mijn advies, als het eenmaal te ver is gegaan kom je er nooit meer vanaf en geloof me dat wil je echt niet, dus stop ermee nu het nog kan! Het gaat er uiteindelijk om zoveel mogelijk spanning te creeren en een kick te krijgen van schaamteloze scenes in het openbaar.................. Ja in sommige relaties liggen haat en liefde wel heel dicht bijelkaar, maar om nu te beweren dat dit gebeurt om de kick !!!! Als je verliefd wordt staat er niet op iemands voorhoofd hoe hij of zij is, je hebt samen topdagen maar ook dat je elkaar wel kunt schieten. Maar ja, je bent verliefd, denkt dat het erbij hoort, wel over gaat................ 2 sterke karakters of 1 van jullie een klote dag etc. etc. etc. Ik kan mij niet herinneren dat hij of ik er ooit een kick van kregen. Dagelijkse dingen, een gewone opmerking, vaststelling of gesprek kon zo maar uitdraaien in een eindeloze discussie, gekibbel, onderhuidse opmerkingen, tot huilens toe van mijn kant en agressie van zijn kant. Waar en wanneer maakte niet uit, in gezelschap van familie, vrienden, onbekenden maar ook als we alleen waren. Iets waar we ons allebei beroerd onder voelden, absoluut niet wilden maar toch gebeurde. Hij was mijn alles, ik zijn meisje, 9 jaar lang van "grote hoogten tot diepe dalen". Hoe vaak ik niet heb gehoord wat ik in godsnaam in hem zag, dat hij in zijn handjes mocht knijpen met zo'n vrouwtje. Niet dat ik altijd zo'n lieverdje was, haar op mijn tanden genoeg, maar blijkbaar zagen anderen wat ik niet zag. Je denkt dat het zo hoort en ik beet terug!! En dat terwijl hij nooit tegen derden met een kwaad woord over me sprak, juist zo trots als een pauw en andersom dito ! Het rare is, dat we elkaar zeker na 9 jaar van haver tot gort kenden, een gebaar, gezichtuitdrukking of wat dan ook we konden elkaar lezen en schrijven, dachten- of wilden vaak hetzelde zeggen of doen, hebben veel gedeeld en meegemaakt in goede en slechte tijden. Maar een normale dag, conversatie laat staan een goed gesprek is er in die 9 jaar niet geweest terwijl we ons daarna (ja je leest het goed) allebei klote voelden, frisse neus haalden, elkaar weer opzochten, hij net zo goed. Analiseerden over het wat, waarom en hoe we zo tegen elkaar tekeer gingen, er soms wel maar vaker niet uitkwamen, tot de conclusie kwamen dat we niet met en niet zonder elkaar konden, water bij de wijn deden en ons (en daar ontbrak het ons in het dagelijks leven ook niet aan) nog meer tot de vonken ervanaf spatten: lees "geiler" aangetrokken voelden....de rest spreekt voor zich !! Je vraagt je af, waarom kan ik met anderen wel op normale toon een gesprek of discussie voeren en draait het tussen ons altijd uit op stront.......... ik weet het nog steeds niet, maar na 9 jaar weet ik wel, dit vreet, is uitputtend, verdrietig, vernederend, om nog maar te zwijgen over de angst die soms bij de familie leeft over wat er kan gebeuren (zoals in ons geval: huiselijk geweld) zo hoort het niet te gaan " hoe gek je ook op elkaar bent, hoeveel je ook van elkaar houdt" Niet bij hem zijn doet me pijn, ik mis hem en ik weet hij mij ook. We hebben allebei ons best gedaan, maar op de één of andere manier kan het bij ons niet anders zijn dan Haat & Liefde " we bedoelen, zeggen en menen vaak hetzelfde, zijn in zoveel dingen één, voelen ons tot elkaar aangetrokken, maar verstaan elkaars taal niet" met alle gevolgen van dien en voor ons betekent dat nu elkaar niet zien, bellen of wat dan ook want het vuurtje blijft woekeren en laait in volle hevigheid op bij het minste geringste contact............. Het is zeker erg een haat liefde relatie Ik heb ook zon relatie we hebbe tijde ooit dat het echt goed gaat maar maar ok dat het ooit heel fout gaat we wone nu same en is het alleen maar erger geworden want de 1 werkt in ploegen de ander gewoon normaal dus je ziet elkaar niet veel maar als we elkaar zien is het vaak geruzie altijd discussies en ooit best erge ruzies en we vinde het allebij erg als we ruzie hebbe maar we wille ook allebij hard blijven tege over elkaar we ruzieen voortaan dagelijks maar om uit elkaar te gaan lukt ons ook echt niet we hebbe wel ooit gehad dat we dreige bij elkaar weg te gaan pakt 1 van ons spulle in en gaan we weg maar een paar uur later komt de persoon altijd weer terug want als we elkaar al een paar uur nie zien worde we ook gek en ik zou heel graag wille dat alles goed zou gaan zonder geruzie oke ruzie zal erbij horen maar niet dagelijks maar wat is hier tege te doen we kunne inderdaad niet met elkaar maar al helemaal niet zonder elkaar en zo is het als vanaf me 12 en ben nu bijna 22 over een weekje en in het begin hadde we nooit ruzie eerste jare niet maar nu we voortaan allebij gewoon zegge wat we denke laatste jaar 2 jaar hebbe we niks als ruzie maar wat zoude we hieraan kunne doen ik zou het niet weten we houde ontzentent veel van elkaar en rake elkaar nooit aan met geen vinger maar altijd hevige discusies die uitlopen tot ruzies en altijd blijve we hoop houden dat het ooit helemaal goed komt zonder geruzie en zoals in het verhaal staat in het openbaar ruzie doen we nooit we wachte meestal ook met iets zegge als we boos zijn op elkaar als er niemand bij is Ik kan me hierin helemaal terugvinden. Sinds een half jaar heb ik een haat-liefde verhouding met een kerel. In het begin hadden we zo vaak ruzie, dat het op een gegeven moment geëscaleerd is in één hele grote ruzie. We hebben nooit echt een relatie gehad, maar het was ook nooit "niks". Het was speciaal, apart en niet begrijpbaar voor anderen. Mensen om ons heen snapten het niet, maar zagen wel dat er een bepaalde chemie tussen ons was. We praatten, discussieerden, hadden ruzie en dan maakten we het weer goed. Onze werelden waren ook zo verschillend: ik kom uit een "normaal" milieu, hij uit een vrij crimineel milieu. Ondanks onze verschillen, begrijpen we elkaar. En willen we elkaar ook... Toen het uiteindelijk "uit" ging, ben ik een maand lang van de rel geweest. Het heeft me zoveel pijn gedaan. Maar ik wist dat ik dit geruzie niet langer meer aan zou kunnen. Uiteindelijk heb ik me erbij neergelegd en geprobeerd hem te vergeten, ookal had hij nog steeds een plek in mijn hart. Na een aantal maanden, bracht een wederzijdse kennis ons weer in contact met elkaar. We bleken allebei veranderd, want in ons eerste gesprek hadden we niet één keer ruzie. Ik merkte dat mijn gevoel voor hem meteen weer naar boven kwam: het was nooit weg geweest. En dit gevoel werd met de dag sterker. Ondanks dat ik weet dat het ooit weer fout kan gaan, heb ik gevoelens voor hem. En ik weet dat hij ook gevoel voor mij heeft. We doen er alleen niks mee omdat hij een vriendin heeft. Misschien is dat ook wel de reden dat het goed gaat: de zekerheid dat er niks kan/gaat gebeuren. De duidelijkheid die je hebt: na een ruzie is het helemaal over. Geen discussie meer mogelijk, dan zijn we elkaar echt kwijt. En dat is iets wat we echt niet meer willen. Tegen iedereen met een haat-liefde verhouding wil ik zeggen: laat het niet over je heen gaan. Laat niet over je heen lopen! Geef duidelijk je grenzen aan, en uiteindelijk gaat het goed komen... Het duurt misschien even, maar goed komt het! Ik wil graag even reageren op het stuk haat- liefde verhouding. Ik heb daar nogal wat ervaring mee. Het is niet dat ik iets met deze jongen "heb", maar ook weer wel.Ik ken hem nu al 10 jaar. Toen ik hem voor de eerste keer ontmoette was ik meteen stapelverliefd op hem. Maar hij wilde mij niet. Ik was erg jong en bleef maar op hem "jagen", hij op zijn beurt kreeg irritaties, maar vond de aandacht anderzijds helemaal geweldig. In de loop van de jaren is de irritatiegraad wel tot een heftig punt opgelopen. Op sommige avonden moeten we met elkaar zoenen en knuffelen, maar een dag later hebben we weer een hekel aan elkaar. Ook blijven dingen die in het verleden gebeurd zijn, altijd een issue. Met zijn nieuwe vriendinnen praat hij ALTIJD over mij. Alsof ik zijn ex ben, alsof ie iets voor mij voelt. Maar ook ik heb moeite om deze jongen te vergeten, nog altijd denk ik dat er geen jongen is die mooier, liever,gevaarlijker, stoerder is dan hij. En dan zien we elkaar na een lange tijd weer terug. We houden elkaar in de gaten, onze ogen zijn altijd op elkaar gevestigd. En dan zoenen we elkaar weer, het houdt nooit op. Ook kan is spontaan zomaar weer helemaal verliefd op hem worden.Ik hou van hem, maar waarschijnlijk hij stiekem ook van mij, mensen zeggen dat zijn gedrag zegt dat ie wel gevoelens voor mij heeft. Ook beweerd ie wel dat ie mij wel leuk vind, maar hij krijgt het niet over zijn lippen dat het verleden te moeilijk voor hem is. Alles is heftig tussen ons, onze ruzies, onze knuffels, onze gesprekken, onze zoenen, maar het levert eigenlijk nooit echt iets op. Want beiden krijgen het niet over onze lippen wat we werkelijk voor elkaar betekenen en voor elkaar voelen. Wat moet ik ermee? Groetjes |
|
|
| Auteursrechtinformatie. Op onze artikelen rust copyright. Klik hier voor meer informatie |
| Adverteren - Links - Sitemap - www.adversus.com - www.adversus.it - www.margherita.net - www.trendystyle.net - Adversus is een product van Ciccicyber.com - Copyright © 2002 - 2010 |
Haat-liefde
relaties
