Home | Relatie en liefde | De pathologisch leugenaar

De pathologisch leugenaar

Een pathologisch leugenaar heeft het liegen tot levenskunst verheven. Welbewust verdraait hij de waarheid. En dan hebben we het niet over een onschuldig smoesje of een sporadisch leugentje om bestwil, maar over een onbedwingbare drang tot het vertellen van leugens. Als liegen tot ernstige problemen leidt in de relatie met anderen, spreek je van pathologisch of ziekelijk gedrag.

"Hij liegt altijd. Over alles," vertelt een van onze lezeressen over haar vriend.
"Ik ben er toevallig achtergekomen, dat hij me bedriegt. Hij ontkent het natuurlijk...Ik ben er kapot van.."

En een andere lezeres schrijft: "Hebben jullie dan ook nog iets over dwangmatig liegende mannen? Mijn ex liegt namelijk over alles... (en daarbij heeft' ie een slecht geheugen) is nu welgeteld 3 keer vreemd gegaan, bewijzen staan als paal boven water en nog wil' ie niet toegeven! Wat is dat toch? Frustrerend wel! Zeker omdat het me niks meer uitmaakt wat hij met andere vrouwen doet..."

Is het mogelijk om een (goede) relatie te hebben met een pathologisch leugenaar? Laten we vooropstellen, dat niet elke partner, die bewust een geheim achterhoudt, een leugenaar is. In sommige situaties kan het prettiger zijn om bepaalde dingen voor je te houden. Dit soort gevallen willen we hier dan ook buiten beschouwing laten.

Wat is jouw mening over dit onderwerp: zou jij een relatie kunnen hebben met iemand die vaak en graag liegt? Heb je ooit in een dergelijke situatie gezeten en wil je jouw verhaal met ons delen? Schrijf ons. Zoals je van ons gewend bent, plaatsen wij de opmerkelijkste verhalen op deze pagina (anoniem natuurlijk!).

Adversus

Op een dag was ik voor mijn werk naar Duitsland, toen ik terug thuis kwam, belde ik hem en ik vroeg waar ben je, en hij zei ik ben thuis en wacht op jou. Ik vroeg welke thuis, want ik ben thuis en jij bent niet hier. Nadien was hij woedend en wou niet toegeven dat hij weer al eens gelogen had. nu is het zover dat als ik het niet met mijn eigen ogen zie , ik het niet kan geloven en dat is jammer. Deze relatie heeft eigenlijk geen toekomst omdat je hem niet kan vertrouwen. Ik heb hem er al dikwijls over aangesproken en hij geeft toe dat hij niet zoveel zou moeten liegen. maar hij kan het niet laten. Zijn familie (moeder, broers, zussen) die hebben hun standaardzin, wie heeft dat gezegd ... Hij ... maar je weet toch dat hij liegt. Erg he en hij wil niet in therapie, de enigste oplossing is scheiden, want ik word er zot van

het enigste wat ik kan zeggen tegen de mensen die dit ook hebben meegemaakt/meemaken:
zoek hulp,ga samen naar een pschitater geval. en probeer er uit te komen,door er ruzie door mee te maken kan het veel erger worden.
een pathologische leugenaar heeft het zelf niet door,hij heeft juist hulp nodig van anderen.
ook al zit er geen vertrouwen in pathologische leugenaars.

Mvg T.

De ex van mn huidige vriend,Liegt over alles echt over alles.
Mn vriend en zij zijn al bijna 2 jr uit elkaar en nog probeert zij hem te manipuleren met haar gedrag.
Zij liegt over ziektes die zij zou hebben van kanker tot een been dat geamputeerd moet worden.Hoofdscans etc etc En ga zo maar door operatie die zij moet ondergaan maar nooit plaats vinden of hebben gevonden.
Op vrijdag middag 17.00 uur moet zij opgenomen worden op de poli van het Anthonie van leeuwenhoekzhs voor de behandeling met 1 chemo kuur.
Maar in desbetrefende zhs is zij niet bekend.
En ga zo maar door wordt er zo moe van zij is vlgs mij gewoon ziek in haar hoofd.
Er zit ook nog een kind tussen.
Die gewoon niet in een normale leef situatie woont.
Het is te treurig voor woorden.Wat kan je hier nou mee.
Op dit soort liegen zou een traf moeten staan.
In je gezicht doet ze poes lieg en aardig en achter je rug............

Maart: Mijn wereld ziet er heel anders uit dan bijna een jaar geleden. Ik moet leren accepteren dat ik de afgelopen 11 maanden in- en met een leugen heb geleefd. Wat ik heb meegemaakt lees je in boeken, of zie je in een psychothriller. Aanvankelijk nietsvermoedend ontwikkelde mijn leven zich als een (slachtoffer)hoofdrol in zo n horrorfilm. Het blijft onwezenlijk en het meest pijnlijk is dat ik achteraf- geen enkele mooie herinnering kan koesteren aan wat ééns voor mij zo n mooie tijd léék. Alle data zweven door mijn hoofd, ik haal alles door elkaar en veel herinneringen komen steeds weer naar boven. Vrijwel alles blijkt een leugen te zijn geweest, dat is een harde en moeilijke confrontatie. Soms weet ik niet meer wat écht was en wat niet. Zo n bedrog past niet in mijn wereld, ik ken het niet en daarom hérken ik het ook niet. Ik moet wakker worden: het bedrog is er geweest, en ik heb gewoon niet bestaan!
Ik heb niet bestaan voor de kinderen van eens mijn geliefde.
Niet voor zijn dochter aan wie ik een dure shawl heb gegeven. Mijn vriend heeft hem namens mij gegeven, ze was er erg blij mee, ze stuurt je nog een sms of een mail .
Niet voor zijn zoon. De polo, die ik voor zijn verjaardag gekocht had, viel helemaal in de smaak. Hij belt je nog, maar wéét dat hij het helemaal geweldig vond .
Niet voor zijn beste vriend, die ik na een paar maanden belde omdat ik wist dat hij een goede vriend was. De geschrokken reactie van zijn vriend, toen hij hoorde dat ik de nieuwe vriendin was door de telefoon verwonderde me toen behoorlijk en ik begreep ook niet waarom mijn vriend niet van mij had verteld. Een beste vriend vertel je toch dit soort dingen. Daarnaast was mijn vriend in die afgelopen maanden al een paar keer bij zijn beste vriend geweest en had hij het over mij gehad . Zijn vriend was zó blij voor hem geweest.
Ik heb niet bestaan voor zijn vader en moeder, van wie ik steeds de groeten kreeg.
Ik heb niet bestaan voor zijn collega s. Alle uitjes en etentjes waar ik op voorhand voor was uitgenodigd liet hij op het laatste moment voorbij gaan. Op het laatste moment gingen we dan totaal ergens anders naar toe, met altijd een net plausibele verklaring. Ik vond dat jammer, omdat ik eindelijk wel eens iemand wilde ontmoeten uit de wereld van mijn vriendje.
Als ik terugblik naar de afgelopen maanden dan kan ik alleen maar zeggen dat we veel hebben meegemaakt, voor mij waren dat veel leuke dingen, ik hield van mijn vriend!, de laatste maanden echter ook veel zorgen, mijn vriend is van nature geen vrolijk mens maar kan wel worden meegesleurd in vrolijkheid. Met name als hij alcohol gedronken heeft wordt hij losser. En drinken kon hij als de beste.
We gingen samen naar de Belgische kust, samen genoten we van het strand en de zee, we dronken een biertje en we waren erg gelukkig.
We kochten samen zijn huis. Samen zijn we het gaan bezichtigen. Het moest groot genoeg zijn voor zowel zijn als mijn kinderen, dat was zijn wens. Daarnaast hebben we ook nog konijnen en een kat, iedereen moest zijn plekje hebben. Het was belangrijk voor hem dat ik me thuis zou voelen. De studeerkamer werd al virtueel ingericht, we dagdroomden. Hij verheugde zich enorm op een nieuwe start, hij was tenslotte al zo n 2 jaar gescheiden, en had al die tijd op een houtje zitten bijten maar de toekomst zag er veel belovend uit.
We vierden samen carnaval. Mijn vriend had nooit carnaval gevierd (of misschien ook wel) en hij genoot. We hebben ontzettend veel gelachen, gedanst, gewoonweg gefeest.
We gingen we samen naar Bali. Het was prachtig en we hadden geweldige week. Iedere dag zagen we de zonsondergang, iedere dag was het feest.
Mijn vriend maakte kennis met mijn ouders en mijn beste vrienden Iedereen vond hem leuk en aardig! Een man uit de medische wereld, zo ontwikkelt en integer steelt immers ieders hart. Hij vertelde dan honderd uit over zijn eigen achtergrond, over het feit dat hij uit een bijzondere adellijke familie kwam en dat hij buitenlands bloed had. Uiteindelijk bleek hij uit een normale Limburgse familie te komen, met geen link naar Rusland.
Mijn vriend vertelde me dat hij me opgenomen had in zijn testament en dat hij met mij graag dingen via de notaris wilde formaliseren. Met alle twijfels die ik inmiddels al had leken deze signalen toch redelijk serieus te zijn.
Ik kocht alle spullen voor zijn nieuwe huis. Van wasmachine tot diepvries, van keukengerei tot bedden en alles wat daar bij hoort. Ik regelde de afspraken met de werklui, kortom ik kocht alles en regelde en poetste alles. Mijn vriend had het zo druk en hij gaf ook steeds aan dat hij het niet alleen kon! Ik was blij dat ik kon helpen, daarnaast zou zijn huis ook mijn plek worden.
Uiteindelijk heb ik na heel veel gevoelens van het ongewisse, en twijfels eens in zijn GSM gekeken. De sms en die ik las lieten niets voor mijn verbeelding over. Ik had een simultaan vriendin. Eindelijk werd bevestigd wat ik al lang vermoedde maar niet onder ogen wilde zien. Nog later bleek dat er nog meer vriendinnen geweest waren, dat heeft uiteindelijk voor mij ook verklaard waarom mijn vriend zo slecht bereikbaar was en zo onbetrouwbaar was in zijn communicatie..Mijn simultaanvriendin bleek eveneens de sleutel van zijn nieuwe huis te hebben, en ze was net zoals ik ook al geïntroduceerd bij zijn familie als zijn nieuwe levenspartner. Dat mijn vriend tussentijds gewoon bij mij woonde heeft hem niet gehinderd.
Uiteindelijk ben ik erachter gekomen dat ik te maken had met een pathologisch leugenaar: iemand die totaal gewetenloos gebruik van je maakt, en letterlijk van het ene leven in het andere stapt. Als je het niet kent herken je het niet. Voor mijn was de shock compleet. Ik ben dingen te weten gekomen die je eigenlijk niet wilt horen of weten maar waarvan ik voelde en wist: het is waar .Een complete bevestiging van mijn bange vermoedens. Mijn eigen vriend heeft er zowel professioneel als relationeel al een Janboel van gemaakt en liet een groot deel van zijn omgeving met een flinke kater achter. Uiteindelijk blijkt dit een patroon in zijn leven te zijn. Maar steeds lijkt hij op te stappen, zich om te draaien en gewoon verder te leven.
Ik hoorde verhalen over dingen die ik liever niet had willen weten. Over het feit dat hij al jaren liegt en bedriegt, dat zelf ook wéét en er in zekere zin trots op is. Over zijn manipulatieve gedrag, waarbij hij zowel mannen als vrouwen aan zich weet te binden. Goede vrienden aan wie hij liefde verklaart (of omgekeerd) of aan wie hij op zijn minst dubieuze teksten schrijft in de vorm van ik hou van jou, kus, en liefs (ook dit is kennelijk wederzijds). Vriendinnen die hij aan zich weet te binden, afspraakjes, etentjes en ga zo maar door. Ook het feit dat hij probleemloos wisselende contacten had en onbeschermde seks had, geeft blijk van een groot gebrek aan verantwoordelijkheid.
Al die keren dat mijn vriend er niet was, te laat was of gewoon niet op kwam dagen, waar was hij, wat is er allemaal gelogen?!. Hoe gewetenloos kun je zijn als je iemand tegen beter weten in- volledig in de waan laat dat zij degene is met wie je verder wilt, als je contact onderhoudt met haar familie en vrienden, als je haar je hele nieuwe huis in laat richten, als je volledig integreert in het leven van een ander, die dat met alle goede intenties allemaal laat gebeuren ..en zich volledig overgeeft ..
Hoewel ik me realiseer dat mijn ex-vriend wel ernstig ziek moet zijn, begrijp ik het nog steeds niet. ik kijk ernaar en denk eraan en kan het moeilijk van me afzetten maar ik ben na een aantal jaren evenzo weer opgekrabbeld.. Ik hoop dat mijn vriend uiteindelijk heeft ingezien dat hij ziek is en dat hij op een vreselijke wijze mensen beschadigt.

Groeten D.

alleen hij heeft alleen 1 nadeel er is altijd iemand in de buurt die weet wat het echte verhaal er van is ...........

of iemand zoekt het uit met wat hij zegt en dan blijkt er altijd niets van waar tezijn..............

hij heeft praatjes maar daatjes ho maar ... ik neem allea met ee korreltje zout met wat hij zegt tot het tegen over gestelde bewezen is ............

En ik..... was een naieve trut die deze man wilde redden. Maar.... Is niet meer te redden hoor!!
Uiteindelijk heb ik voor een veel stabielere, maar gelijk ook hele saaie man gekozen en ben nu zwanger van ons derde kind.

En... toch had ik een heleboel uit deze relaties niet willen missen, omdat ik uit deze relaties veel leerde over mezelf. Was zelf ook onzeker, wantrouwend, achterdochtig, maar kwam er door de relaties met deze foute mannen achter dat ik zeker wel de moeite waard ben. Dat mijn onzekerheid een aangepraat iets was en dat mijn wantrouwen voortkwam uit de relatie met mijn vader, waar ik geen reet aan had in mijn jeugd.

alhoewel ik moet zeggen dat mijn vriend nooit is vreemdgegaan, maar ik weet wel dat hij een gokverslaving heeft..als het op geld aankomt liegt hij..! of dit nu pathologisch is, nee dat denk ik niet, maar het is wel ziek!

maar ja dit was het enige wat ik erover kwijt wilde!

Ik kon me er in het begin heel erg druk om maken, ik begreep het niet. waarom liegen over kleine dingen die zo totaal onbelangrijk zijn? Maar voor hem blijkbaar belangrijk waren. Men zegt natuurlijk "al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt hem wel "..... helemaal waar.. er wordt alleen niet bijgezegd Wanéér die waarheid zich voordoet. Hoe ik ook gezocht heb naar antwoorden, hem heb gecontroleerd of heb uitgehoord, ik zal en mag sommigen dingen gewoon (nog)niet weten.
Hoeveel bewijs een mens ook kan verzamelen, chronische leugenaars blijven ATIJD ontkennen!!

(Al staat het zwart op wit, ik heb het meegemaakt, dat zelfs mijn vorige ex getrouwd bleek te zijn waar ik naderhand pas achterkwam door zijn geboorte register gevonden te hebben waarop stond gehuwd, ik had de papieren in mn haden waarop meneer zei, dat ligt niet aan mij, de burgelijke stand heeft het verkeerd uitgepring.......................... LOL triest maar zelf erg lachwekkend vind ik zelf, als je jezelf zo voor schut durft te zetten.)

We zijn op zoek naar de waarheid terwijl ik zelf denk dat veel mensen diep van binnen de waarheid niet eens willen weten, want dan doet het pijn en moeten we een keuze maken waar we misschien zelf niet altijd achter staan. Je weet dat iemand liegt maar toch blijf je terug gaan naar deze persoon. Dit alles heeft gewoon te maken met eigenwaarde.

Als je veel van een persoon houdt, wetende dat hij/zij (veel) liegt en toch naar die persoon terug blijft keren, moet je eerder naar jezelf kijken.
Wil je voordurend in onzekerheid blijven leven? Altijd bang moeten zijn omdat je hem/haar niet kunt geloven? Jezelf helemaal gek denken en proberen de waarheid te achterhalen?

Het antwoord is simpel weg JA voor veel mensen.
Het is veilig en het is liefde.
Maar als het wederzijdse liefde was geweest had jij je nooit onzeker hoeven te voelen.

Als mijn vriend/ex weer één van zijn leugens uit zijn trucken doos tevoorschijn tovert kan ik er alleen maar om lachen omdat ze zo ontzettend ongeloofwaardig zijn kan ik alleen maar medelijden kan hebben dat een persoon zich zo laat kennen.

Ikzelf weet dat ik van deze persoon hou, dat ik graag bij hem ben, maar ik weet ook dat ik mijn eigen leventje daarbij niet moet vergeten (zonder hem) want uiteindelijk heb je helmaal niks aan zo een persoon, want veranderen doen ze nooit.
En dan ben ik nog blij toe dat ik gelukkig maar in Karma geloof

waarom wil je je leven delen met een leugenaar ?
wees bevriend met vrienden en wees er blij mee
sex is maar iets onbelangrijks maar mooi met een eerlijk iemand en die kom je ooit misschien tegen

Ben nu bezig om alle zaken te regelen zodat straks de scheiding geheel voorbereid is en ik niet meer in zielige verhaaltjes trap.

ik hoop dat er mensen zijn die dit herkennen en me er meer over kunnen vertellen.
het ergste voor mezelf is nog wel dat ik het allemaal geloof/geloofde....maar hij is zo overtuigend en maakt misbruik van mijn liefde voor hem....want hij is een heel lief persoon (meestal) en een super vader en je verwacht niet dat zo iemand daar toe instaat is.

ik was een zelfverzekerd persoon met een goede baan (die ik voor hem heb op gegeven want hij wou me omzich heen hebben en hij zei dat ie me zou onderhouden etc) en ben nu heel onzeker en wantrouwend en werkloos en heb een kind van 7 maanden, voel me zeer schuldig tegenover mijn familie en ga nog maar door.

Een relatie met een pathalogische leugenaar is heel moeilijk en gaat altijd kapot.
Dat is mijn ervaring en ervaringen van de meeste mensen.

Ik heb een relatie gehad met zo'n persoon die over werkelijk alles loog.
Hij loog over zijn broer, ouders, het herstelde contact met zijn ouders, geld, over huizen, banen, hij zou ziektes hebben zoals kanker en iets aan zijn nieren, hij heeft zelfs zijn eigen dood in scene gezet naar mij toe.

Ik kwam erachter toen ik 2 maanden zwanger was van hem. Ik heb geprobeerd om hem toch in te laten zien dat liegen niet goed is, maar helaas...
Mijn zoontje werd geboren en hij heeft hem gezien toen hij 5 weken en 8 weken oud was... Daarna was er alleen nog telefonisch of via de messenger contact, omdat hij volgens zijn zeggen in het buitenland zat.
Ik heb dat contact volgehouden tot mijn zoontje 8 maanden was. Toen kwam ik erachter dat meneer gewoon doorging met liegen. Ik probeerde het contact toen te verbreken en dat is me uiteindelijk een maand later gelukt. In die tussentijd kreeg ik smsjes over dat hij ziek was en dat ik hem liet vallen en dat ik net zo erg was omdat ik hem weghield bij zijn zoon. Uiteindelijk kreeg ik een smsje dat hij zou zijn overleden.
Een dag later kreeg ik het bericht dat hij na 18 minuten weer tot leven was gekomen... EEN MEDISCH WONDER WANT NA 18 MINUTEN BEN JE GEWOON ECHT DOOD EN MOCHT DAT NIET HET GEVAL ZIJN DAN ZOU JE OP ZIJN MINST EEN HERSEN BESCHADIGING MOETEN HEBBEN...
Maar mijn ex heeft dit dus geen van alle...

Het was de moeilijkste beslissing van mijn leven om mijn zoontje bij zijn 'biologische' vader weg te houden, maar ik heb dit gedaan omwille van mijn zoontje.
De pijn die ik gevoeld heb, de naweeën die ik er van gehad heb (heb zelfs bij een psycholoog gelopen) en nu na 2 jaar nog voel, het niet meer vertrouwen van mensen (hoofdzakelijk mannen) hebben me een heel ander persoon gemaakt.
Ik ben door zijn toedoen 180 graden omgeslagen. Ik was een spontane en vrolijke meid die midden in het leven stond en ben nu een teruggetrokken, in zichzelf gekeerde meid geworden, die bijna niet meer uit gaat. Bang om dit alles nog eens mee te moeten maken.

Maar niet alleen ik heb schade opgelopen... Hij heeft niet alleen mij voorgelogen, maar ook mijn ouders, broer en vrienden. Allemaal hebben we er schade van opgelopen.

Dit is mijn verhaal in het kort. Groetjes, M.

In de pubertijd begon het allemaal, zo'n 5 jaar geleden. Een leugentje voor bestwil wat goed uitpakt maakt iedereen wel eens mee. Maar bij mij liep het uit de hand. Steeds vaker een leugen, Wat lijdde tot de ziekte 'Pseudologia phantastica' een ziekelijke neiging om fantasie als realiteit te vertellen.

Op mijn 15e begon ik de vreemdste dingen te verzinnen: ziektes bij bekenden, problemen die ik zogenaamd had, en 1 van de vreselijkste leugens: persoonlijkheden verzinnen waarbij ik mijzelf op internet voordeed als iemand dat nieteens bestond. Uiteraard met het perfecte karakter & de mooiste ogen. Waardoor ik veel liefde en bewondering kreeg.

Waarom ik deze lieg-ziekte heb weet ik niet, maar wat ik wel weet is dat het een verslaving is. Dat komt door alle liefdevolle reacties op de leugens die ik niet kan missen. Waarschijnlijk dus toch een aandacht tekort-heid, en vragen om liefde. Ik weet waar ik mee bezig ben, en ik weet dat het fout is en verhuil mijzelf ook vaak onder de tranen door de mensen die ik pijn doe met leugens.

Sinds kort ben ik erachter dat ik psychologisch hulp moet gaan aanvragen, waar ik op dit moment ook mee bezig ben dat voor elkaar te krijgen. Voor mijzelf, maar vooral voor de mensen om mij heen.

MvG.
Pathalogische Leugenaar

(p.s. de redenen die 'een klootzak' opnoemde in zijn reactie komen mij allemaal bekend voor, en ik herken mijzelf volledig in zijn verhaal)

Nou dit bericht kwam op de juiste tijd, zit met mijn echtgenoot op moment weer in een flink conflict. Hij kan en wil de waarheid niet vertellen.Toen las ik dit en kwam me allemaal heel bekend voor.
Maar het erge is dat ik aan mezelf ga twijfelen. Het bijzondere is waar ik achter gekomen ben in de loop der jaren, dat zijn moeder en onze dochter het ook heeft.
Maar ik kan hier hele verhalen gaan ophangen wat er gebeurd is, maar mijn vraag is hoe kom ik aan hulp hoe kan ik hem helpen hoe? hoe? hoe?

Ik hoop dat ik het verlossende antwoord krijg want ik ben op mijn reserve aan het teren, en als dat op is dan weet ik het niet meer.

grtj

Zelf heb ik 2 1/2jaar een relatie gehad met zo'n persoon.

Zielsveel heb ik van hem gehouden. Elke keer opnieuw gaf ik hem het voordeel van de twijfel.

2 1/2jaar ben ik bedrogen (of die ander -tis maar net hoe je het bekijkt-) en met mij zijn ook mijn kinderen, familie en vrienden door hem bedrogen. Elke keer als ik het niet vertrouwde praate hij het zaakje weer rond en dat op een danige manier dat ik enorm aan mijzelf ging twijfelen. Ik was er langzamerhand van overtuigd dat ik paranoide was. Wat mij enorm heeft geholpen was het contact dat ik na lang zoeken met zijn exvrouw kreeg. Haar verhaal leerde mij hem kennen op een manier waar ik het liefst mijn ogen voor sloot. Mijn verhaal heb ik gedaan bij mijn "concurente" een introvert kind van 25 (er is dus een leeftijds verschil van 15 jaar tussen hem en haar) en door zijn exvrouw is het hele verhaal dus ook bij een deel collegaas en familie van hem bekend.
Rararara, hij heeft zich er weer uitgelogen. Mijn "concurente" is er inmiddels van overtuigd dat ik een stalker ben...
Nog steeds hou ik van die man die ik dacht te hebben leren kennen. Inmiddels is 1 en ander alweer bijna een half jaar geleden boven water gekomen en het doet nog steeds ontzettend veel pijn. Het gebeurde drukt een enorme stempel op mijn leven. Ik vertrouw niet meer in relaties en begrijp nog steeds niet hoe hij kon doen wat ie gedaan heeft en schijnbaar weer opnieuw doet. Deze man liegt zelfs ten opzichte van zijn kinderen.

Geloof me, het doet pijn, pijn en nog eens pijn.
Het enigste wat ik wou was eerlijkheid en een warme relatie. Ondertussen ben ik belogen en bedrogen. Hoe had deze man daarwerkelijk verder willen gaan? Na de verkoop en oplevering van zijn huis in oktober met 2 vrouwen samenwonen?? Waarom loog hij altijd als ik erom smeekte eindelijk familie te mogen leren kennen??
Je ziet het.. het is nog steeds niet verwerkt...
Ik wil graag zeggen, laat het je niet overkomen maar ik weet onderwijl dat het je overkomt en je er niets aan kunt doen....

Fijne feestdagen..............

Ik zou graag willen reageren op de vraag of een relatie met een pathologische leugenaar mogelijk is... Persoonlijk denk ik dat een relatie met iemand die veel of altijd liegt wel mogelijk is; dat denk ik aangezien ik er zelf één ben.

De afgelopen tien jaren heb ik eigenlijk niets anders gedaan dan liegen... ik weet dat het niet mag en dat ik alleen mezelf er uiteindelijk mee heb, aangezien de waarheid zichzelf ALTIJD wel een keer achterhaald. Bij mij is het liegen heel vroeg begonnen, namelijk toen ik naar de middelbare school ging... In het milieu waar ik vandaan kom, waren de verwachtingen altijd hoog, van mijn cijfers, van mijn vrienden, van mijn sportprestaties, van mijn vriendinnetjes. Ik moest overal in uitblinken, maar door persoonlijke omstandigheden ging het helemaal niet goed op school, ik werd al snel het slachtoffer van heel veel psychisch en fysiek geweld. Hoe en wat ik ook probeerde en deed ik kon het nooit goed doen. Dat viel thuis niet verkopen, dus in het begin zweeg ik erover en op de vraag hoe was het op school was het antwoord altijd; goed. Maar al snel voldeed dat antwoord niet meer en begonnen ze verder te vragen. Dus ik besloot de waarheid een klein beetje te veranderen en te verdraaien. Ik wou ze thuis niet teleurstellen. Ik werd er al heel snel steeds beter in, en al gauw geloofde iedereen alles wat ik vertelde. Ik kan liegen alsof het door gods hand geschreven is. Hoe sterk het verhaal ook was, het ging en gaat erin als pap, bij iedereen. Het deed me goed om te zien dat ze blij waren dat het goed met mij ging.

Toen dacht ik: wat thuis werkt kan ook op school werken... Ik loog alles bij elkaar en aan elkaar vast. Al heel snel was ik van pispaal gepromoveerd tot popi jopi, een rol binnen de klas waar ik al heel snel aan gewend raakte, maar ik kon niet meer stoppen met liegen. Je moet nou eenmaal liegen om een leugen in stand te houden. Maar op een gegeven moment kan je niet meer zonder liegen, niets is spannender dan een leugen te vertellen met de kans dat iemand achter de waarheid komt. the thrill. Ik kickte altijd op de adrenaline die vrijkomt als je liegt, maar meer kickte ik nog om elke vorm van lichaamstaal die op liegen kon duiden te onderdrukken. Van adrenaline krijg je het warm, rooie kop, maar dan val je al snel door de mand. Niet om je heen kijken als je liegt, niet nerveus met je handen aan je gezicht of je hals, niet lopen draaien, niet van het gesprek (de leugen) weg willen lopen. Alles wat maar op liegen kan duiden onderdrukken, dat is waar ik echt op kick. Maar om echt goed te kunnen liegen heb je maar één ding nodig; een geheugen van een mammoet. Elk detail moet kloppen en niet alleen vandaag maar morgen ook en na een jaar ook.

Pas na ruim 2 jaar viel ik met gelukkig een relatief klein leugentje door de mand, ik was bij veel mensen in diskrediet gekomen, maar ik realiseerde me toen 2 dingen; 1. als uitkomt dat alles wat ik verteld heb de afgelopen 2 jaren gelogen is, dan ben ik pas echt het zakje. ik besloot toen ter plekke op te houden. maar 2. ik kon de de waarheid met nog zoveel leugens af- en bedekken, maar het de waarheid bleef dat ik werkelijk ziels- en écht zielsongelukkig was.

Ondanks het goede voornemen niet meer te liegen, moet je op een gegeven ogenblik wel, alleen maar om ALLE leugens in stand te houden. iets wat ik gelukkig 4 jaar lang heb kunnen volhouden... toen begon ik aan een nieuwe periode in mijn leven. Ik heb mij in het begin wel ontelbaar ik gezegd dat ik niet meer zou liegen... nooit meer.

Ik weet niet of ik lieg omdat het lot mij straft of dat het lot mij straft omdat ik lieg, maar in ieder geval ging het ook al snel in het begin van die nieuwe periode niet goed meer met me. Gelukkig niet zoveel meer, maar ik heb nu ook de redenen gevonden waarom ik lieg.

1. Ik wil graag een klein beetje aandacht, maar ik heb geen grote verhalen te vertellen, mijn leven is nou eenmaal heel saai, en als je niets interessants te vertellen heb, val je niet op, besta je niet en als je niet eens bestaat hoe moet je dan ooit van je leven dat leuke meisje versieren.

2. Ik lieg omdat ik me dan goed over mezelf kan voelen, ondanks ik niets in mijn leven heb waar ik me goed over kan voelen, je kan veel over me zeggen, en er zijn maar weinig dingen waar ik echt goed in ben, maar liegen is iets waar niemand mijn in zou kunnen verslaan.

3. Ik lieg omdat ik erop kick.

4. Ik lieg omdat ik nu niet anders meer kan... mensen hebben een bepaald niet kloppend beeld van mij, en daarmee een zekere verwachting, een verwachting waar ik nooit aan kan voldoen.

Pas toen ik een zwaar ongeluk kreeg, waarbij ik oog in oog met de dood heb gestaan, ben ik opgehouden met liegen. Dat is best vreemd, aangezien ik niet in god geloof, of het lot, of wat dan ook. Het enige waar ik in geloofde waren mijn eigen leugens. Maar laat ik het zo zeggen, ik ben er niet zeker van of er wel of niet iets is, maar ik ga het iig niet nóg een keer op de proef stellen.

Ik hoop gewoon dat na de straf voor het liegen, ooit de kansen keren en voor de verandering het geluk voor één keer aan mijn zijde staat en mocht dat niet gebeuren, dan heb ik altijd de halfe waarheid nog. Of iets minder.

Of een relatie wel of niet mogelijk is ligt vooral aan de motivatie om te liegen; een leugen over of er wel of niet een ander buiten de relatie is; is puur de angst om de huidige partner te verliezen. Dit zijn zo'n beetje mijn redenen om te liegen. Als je het aan mij vraagt is het feit dat iemand liegt erg genoeg, maar veroordeel niet te snel; ik denk niet dat iemand 'zomaar' liegt.

mvg,

een klootzak

Hallo,

Nou dit bericht kwam op de juiste tijd, zit met mijn echtgenoot op moment weer in een flink conflict. Hij kan en wil de waarheid niet vertellen.Toen las ik dit en kwam me allemaal heel bekend voor.
Maar het erge is dat ik aan mezelf ga twijfelen. Het bijzondere is waar ik achter gekomen ben in de loop der jaren, dat zijn moeder en onze dochter het ook heeft.
Maar ik kan hier hele verhalen gaan ophangen wat er gebeurd is, maar mijn vraag is hoe kom ik aan hulp hoe kan ik hem helpen hoe? hoe? hoe?

Ik hoop dat ik het verlossende antwoord krijg want ik ben op mijn reserve aan het teren, en als dat op is dan weet ik het niet meer.

grtjes

ik leef met een partner die liegt zoals hij ademt. Hij bedriegt en liegt en steekt alles op een ander persoon. Hij gaat met andere vrouwen en hoeren en brengt ziektes (soa) mee naar huis. En dan nog steekt hij het op een ander. Hij steelt mijn geld en beweert dat het van hem is. Zelfs mijn erfenis. Hij is ervan overtuigd dat hij gelijk heeft. Het is niet mogelijk van een relatie met zulke mensen te hebben. Ze bedriegen je telkens weer. Het liefste nog als ze hun gedacht niet krijgen. Je kan niet op hen bouwen. Ze vinden altijd wel een reden om hun leugens en bedrog te verdedigen en mooi te praten. Zij heel goede leugenaars en manipulators.