Home | Relatie en liefde | Niet-exclusieve relaties

Niet-exclusieve relaties Een niet-exclusieve relatie? Het kan, ook al is het soms niet gemakkelijk. Niet-exclusieve relaties zijn realistischer dan je denkt. Ze zijn niet exclusief (daar heb je het woord weer!) Voorbehouden aan Amerikaanse soaps en ook geen exclusieve uitvinding van de chick-lit. Integendeel, ze komen voor in het dagelijks leven. Ja zeker, en veel ook. Het is een 'way of living', een zekere levensstijl die door veel mensen aangehangen wordt. Maar tegelijkertijd vormen niet-exclusieve relaties ook een bron van (soms enorme) problemen, en wel voor degenen die uiteindelijk - en misschien ondanks alle 'goede voornemens' - toch verliefd worden...

Een lezer stuurde ons een mail over 'niet exclusieve relaties' en we hadden de kwestie niet beter kunnen samenvatten: '... Ik ben verliefd geworden op een mooi, sexy en vrolijk meisje dat zich gelijk aan mij gegeven heeft (misschien hadden hier de alarmbellen moeten gaan rinkelen). Maar niet alleen aan mij. Ze bleek ook andere mannen te hebben...' Hij vervolgt: 'Ik kwam daar pas na een paar weken achter, omdat ik wel voelde dat er iets niet klopte (ik zal niet in details treden). Ik heb geprobeerd met haar te praten, en zij vertelde me toen doodleuk dat ze regelmatig andere mannen heeft en dat ze dacht dat ik daar geen probleem mee zou hebben omdat we het nooit over een exclusieve relatie hadden gehad. Toen ze zag dat ik er helemaal niet blij mee was, maakte ze het allemaal nog erger door heel droog te zeggen dat er hier sprake moest zijn van een misverstand.' Onze lezer besluit zijn mail met: 'Ik ben er echt helemaal stuk van, maar ik weet wel dat ik niet kan accepteren dat zij ook met anderen gaat...'

En hiermee komen we aan de kern van het probleem. Het probleem van hem, om precies te zijn, want zij lijkt er niet mee te zitten. We hebben de forums en blogs op internet er eens op nagekeken en zijn tot de conclusie gekomen dat niet-exclusieve relaties een wijd verspreide levensstijl zijn. Wie zegt dat de nieuwe trend monogamie is? En wie zegt dat mannen 'vrijer' zijn dan vrouwen? Het tegendeel lijkt waar te zijn. Het lijkt erop dat juist vrouwen, en niet mannen, beter met niet-exclusieve relaties kunnen omgaan. Vrouwen die een teleurstellende 'exclusieve relatie' achter de rug hebben, vrouwen die er niets meer van willen weten (en geef ze eens ongelijk), vrouwen die instinctief lijken aan te voelen dat ze 'er niet meer in moeten trappen', vrouwen die (niet zonder moeilijkheden) meerdere relaties tegelijk in stand houden.

En wat als je als man zo'n vrouw treft? Wat als je verliefd wordt op een vrouw die haar 'non exclusive relationship lifestyle' niet wil opgeven? Drama. Een mix van jaloerse gevoelens, het idee dat je onderdoet voor 'de anderen' en nog veel meer negatieve emoties.

Hoe ga je ermee om in geval je besloten hebt om (toch) met deze 'niet-exclusieve persoon' in zee te gaan? We hebben enkele adviezen voor je maar hoe die zullen uitpakken zal vooral van je eigen persoontje (en karakter) afhangen.

1. Neem de nodige maatregelen. Als je partner een 'actief' liefdesleven heeft dan zul je de nodige maatregelen moeten treffen. Het maakt niet uit of je elkaar goed kent of niet. Ook al heb je het idee dat de andere persoon 'te vertrouwen is', neem toch je eigen maatregelen. Een relatie die is gebaseerd op 'niet-exclusiviteit' vraagt hier nu eenmaal om (zoals iedere andere relatie, trouwens).

2. Geef jaloezie geen kans. Als je op de hoogte bent van de levensstijl van je partner en je die levensstijl hebt geaccepteerd, dan zit er niets anders op dan het spel meespelen. Als je daar niets voor voelt, dan kun je maar één ding doen: de relatie beëindigen.

3. Begin nooit aan een niet-exclusieve relatie met de gedachte: het komt wel goed, ze verandert wel van idee... Want zo werkt het helaas niet. Als je zo begint, dan kun je geheid een vervelende tijd met veel ruzies en onnodig hartzeer te gemoed zien. Begin dus niet aan een 'niet-exclusieve relatie' als je van tevoren al weet dat het niets voor je is.

4. Zorg ervoor dat gedachten als 'wie weet bij wie ze nu is' geen voet aan de grond krijgen. Probeer om naast je relatie je vriendschappen aan te houden, om hobby's in stand te houden, om ook je eigen leven te blijven leiden. En maak van die momenten die je met je partner doorbrengt, iets speciaals. Zorg ervoor dat het onvergetelijke momenten zijn. Wat heeft zo'n relatie anders voor zin?

5. Vermijd wraakacties. Want zo werkt het niet. Wraak (en wrok) leidt tot niets en kan zich tegen je keren. Wie heeft je gezegd dat je aan deze relatie moest beginnen? Niemand, toch? Dus...

Heb jij een mening over niet-exclusieve relaties? Of heb je een ervaring die je graag kwijt wilt? De meest interessante reacties zullen we hieronder - geheel anoniem - publiceren.

Ik weet nu zeker dat ik een man heb gevonden die met mij dus een niet-exclusieve relatie heeft. Helaas had ik dit in het begin nog niet door, dus heb ik flink overgereageert toen hij zei dat er niets serieus in zat. Later kwam ik er eigenlijk achter dat het mij wel best is zo... Hij doet zijn ding, ik de mijne en soms heerlijk samen. Maar ik ben wel blij met deze tips, zo kan ik verdere drama's, zoals van s'avonds laat nog in tranen naar een vriendin fietsen, voorkomen.

xx Mij

Ik zit nu er heel lang over na te denken hoe ik het nu ga doen maar ik blijf hem tot nu toe nog wel zien.
Iedereen die een niet-exclusieve relatie wil. Denk er aan je 'partner' heeft ook andere partners en niet jij alleen.

Ik (vrouw) wil een niet-exclusieve relatie.
Maar niet echt zoals hierboven beschreven. Dat klinkt eigenlijk meer als het vrijgezellen bestaan.
Wat ik onder een niet-exclusieve relatie versta, is dat ik een vaste vriend heb, maar vrij ben om ook met andere mannen plezier te beleven. En hij dan ook met andere vrouwen.
Dus meer dat je 'geoorloofd vreemd gaat'.

En dan lijkt het me nog moeilijker. Want waar trek je de grens, voor beide partijen. En dat komt dan eigenlijk neer op het al zo vaak gedebateerde vraagstuk; wat is vreemdgaan. Want voor de een is zoenen vreemdgaan, voor de ander is dat geslachtsgemeenschap. En daar zul je in een niet-exclusieve relatie zoals ik die graag zou zien, echt duidelijk afspraken over moeten maken. En waarschijnlijk over alle kleine details, want anders zou daar in de toekomst wel eens ruzie over kunnen ontstaan.

Over de niet-exclusieve relaties zoals in het stuk beschreven, nogmaals, dat lijkt me 'gewoon' het single-life. "In elk stadje een ander schatje."

Decad

entie en hedonisme zijn helemaal van deze tijd. Misschien van alle tijden maar mede door alle media aandacht voel je je bijna wereldvreemd als je niet warm wordt van deze hype.
Mensen consumeren, het is niet meer de mens die vooropstaat maar de mens die (slechts) deel uitmaakt van de lust genoegens en fantasieën van de ander.
Lust gaat veelal samen met louter nemen en liefde meestal met geven. Alhoewel het heerlijk is als deze 2 verenigbaar zijn.
Als je je vereerd moet voelen om deel uit te maken van een compleet gezelschap geef mijn portie dan maar aan Fikkie ; )
Je hoeft je niet in andermans fantasiewereld te begeven als dit je tegenstaat.
Ik geloof dat even 'los gaan' heel mooi en therapeutisch kan zijn als je uit een lange relatie komt en je balans weer probeert te hervinden zolang je open en eerlijk bent naar alle personen.
Maar dit gaat om puur egocentrisme; waarom kiezen als mensen vaak uiteindelijk toch wel mee doen omdat ze zo gek op iemand zijn omdat ze liever iemand een heel klein beetje 'hebben' dan helemaal niet.
De persoon die deze buigen of barsten eisen stelt heeft de macht maar die heb jij ook door te weigeren.

Man (getrouwd en kinderen) gaat vreemd (meer dan eens, houdt er tevens een gehele relatie aan over, lijkt op de situatie die sommigen hier beschreven hebben)Ik kan nu wel de gehele situatie uit gaan lichten, die relatie is immers ook niet van de ene op de andere dag tot stand gekomen, maar ik denk dat jullie het globale idee wel kunnen begrijpen.

Zijn vrouw is er achter gekomen, is gescheiden van hem, zijn kinderen wonen/woonden bij zijn ex en zijn nu zelf op de leeftijd om een geschikte partner te zoeken. Maar om de een of andere reden (en dit is niet gelogen) hebben alle kinderen uit deze relatie moeite met het houden van een partner. Een heeft bijvoorbeeld bindingsangst, deze durft niet verliefd te worden uit angst dat ze gekwetst zal worden. Een ander van de kinderen durft ondanks alle ruzie die hij met zn partner heeft en ondanks hoe vaak die partner al is vreemdgegaan, de partner niet te laten gaan, uit angst dat hij geen andere partner kan krijgen. Ook de rest van de kinderen hebben soortgelijke problemen (grote familie)

Dit vertel ik omdat ik geloof dat op de een of andere manier jullie partner wel degelijk vroeg of laat achter de affaire zal komen en daar heb je meer mensen mee dan enkel jezelf. Je zal je partner/kinderen er ook mee hebben (en niet zo'n beetje ook) Wat jullie doen vind ik ontzettend egoïstisch gedrag waar je levens mee verwoest (eventueel van je eigen geliefde kinderen)

De oplossing die ik aandraag is niet perse het toegeven van de affaire, maar in ieder geval het stopzetten van de affaire en er nooit meer aan beginnen, plus ervoor zorgen dat de partner er nooit achter komt. Dit zal de hele situatie tot het beste einde brengen denk ik.

Ergens heb ik dit gevoel altijd al gehad, maar nooit gedurfd om het ook te uiten, omdat je nu eenmaal tegen een hoop onbegrip aan loopt binnen je omgeving als je zoiets uitspreekt. Het wordt vaak als niet juist of correct gezien dat je binnen een relatie ook eens verder kijkt...
Aan de andere kant, het is mijn leven en wie bepaalt wat er nu wat wel of wat niet hoort...
Keerzijde van dit bestaan is dat ik dagelijks geconfronteerd wordt met het feit dat m'n vriend van niets weet...
Een vriendin van mij adviseerde mij om m'n relatie te beeindigingen zoiets ik vrij zou zijn en dus ook niets stiekem hoef te doen omdat je dan zogezegd vrijgezel ben... maar zo werkt het niet. Ik hou zielsveel van m'n vriend en zou hem er niet voor op willen geven. Dit begrijpen mensen niet en daarom vertel ik zoiets dus ook niet aan iedereen.
Toch zie ik het om mij heen steeds vaker en soms lijkt het wel een modeverschijnsel. Misschien is het wel te veel gevraagd van de mens om altijd en overal monogaam te zijn...

Ik heb met een hele grote stiekeme glimlach dit artikel gelezen en ik moet zeggen dat ik me dus schuldig maak, aan het hebben van niet-exclusieve relaties...

Ik heb op dit moment 5 actieve sexuele relaties en 4 die ik op een laag pitje heb geplaatst.
Wat mij er toe brengt om dit te doen?
Na een huwelijk van 9 jaren, waarin ik niet gelukkig was, waarin mijn ex-man mij er van beschuldigde dat ik een nymfomane was omdat ik dus meer behoeftes had als hem.
Om er vervolgens achter te komen dat hij wel tijd had voor weer een andere dame...
Heb ik na de scheiding besloten om mij dus niet meer te geven voor een exclusieve relatie.
Ik weet dat er ook wel goede mannen zijn, maar deze relatie was alweer de 4e waarbij de ander dus buiten de deur ging kijken.
Ik ben dus nu ook buiten de deur aan het kijken en ik moet zeggen, ik geniet met volle teugen.
Misschien is het niet goed dat de anderen niets van elkaar weten, misschien moet ik voor 1 van hen voor een volledige relatie gaan.
Maar ik durf niet...
En hoe langer ik er niet voor ga, hoe groter de drempel is om het niet te doen.
Ik denk steeds bij de volgende ga ik gewoon open en eerlijk zijn, ik geef de anderen op, om vervolgens een telefoontje, smsje of gewoon een krabbel te krijgen van 1 van de mannen en weer overstag te gaan.
Gewoon mijn mond te houden en er dus WEER een vriendje bij te hebben...
Sorry ik weet het, het klinkt onbeschaamd, maar goed, ik ben er eens over na gaan denken..
Waarom heb ik die exclusieve relatie nodig?
Ik heb 3 kinderen, een hele fijne hechte familie, een superhechte vriendengroep.. en dan 'mijn' mannen.
Oh en om het helemaal te relativeren, 2 van 'mijn' mannen hebben nog een eigen vaste relatie ernaast he...
Ik weet dat ze allemaal denken dat ze exclusief met mij gaan, en voor zolang als ze dat denken en het leuk is, houd ik ze ook in die waan...
Maar terug op mijn eigen vraag... waarom heb ik die exclusieve relatie nodig?
Ik heb nu alles... zonder de echte sores van rekening houden met een ander...ik ben niet alleen en als ik dat wel ben is dat op eigen keuze..
Ik ga op vakantie met mijn vriendinnen, veel leuker blijkt steeds maar weer..(ja ga ook wel eens met 1 van mijn mannen op vakantie, maar dan voel ik meteen die klem weer omdat er zo op mij gelet wordt).

Ik heb de andere artikelen gelezen en eigenlijk moest ik heel erg zuchten..
Want het blijkt maar weer dat wij mensen het ons zo moeilijk maken, omdat we rekening houden met de buitenwereld en hoe die gaan reageren op onze acties...
Ik ben van mening dat de buitenwereld toch wel een mening heeft of wij hier nu om vragen of niet.
Je kunt het alleen maar goed voor jezelf doen.. en dus geniet ik met volle teugen... ben goed voor mezelf..

Maar wel zo eerlijk als over dit onderwerp dan ook eerlijk wordt gedaan. Een goed boekje in deze - Iteke Weeda, Liefde in vele facetten.

UIt ervaring weet ik dat met name het niet open en eerlijk zijn over de niet-exclusiviteit pijnlijk is. Punt 5 is waar en tegelijk gaat die opmerking voorbij aan de realiteit dat veel zo niet de meeste op dit moment worden opgevoed met een beeld van "romantische" liefde. Je opvatting en gedrag niet bespreken is een beetje een free-riders gedrag ten koste van emoties/gevoelens van anderen.

Rogier

Mariet & Johnny

Ik heb er eigenlijk ook in gezeten een niet exclusieve relatie. Niet bewust afgesproken, maar dat was het wel. Woont samen met een ander en ik zie hem heel af en toe voor een paar uurtjes. En vertellen dat ik bij hem op de 3de plaats kom. Op 1 staat zijn kinderen (overigens niet bij haar, maar weer bij een andere vrouw en 1 kind bij haar)en op de 2de plaats staat status/geld/macht. Nou ik hou er mee op. Dit is inderdaad niets als je daar niet tegen kunt. Nooit weten of hij zeg maar nog leeft of dood is, want je hebt geen contact anders dan sms-jes. Je moet er inderdaad tegen kunnen en ik kan dat niet. Dus ondanks dat ik heel veel van 'm hou er toch een eind aan gemaakt en geloof me ook dat is niet makkelijk. Net of er een stukje van je eigen doodgaat. Ik wens ook een ieder die hier in zit heel veel sterkte, want ik weet uit ervaring dat het echt niet simpel is.

Tijdens onze relatie is mijn partner al meerdere malen met iemand anders naar bed gegaan. En ik kan jullie vertellen dat dit vreselijk veel pijn doet! Ik begrijp dan ook niet hoe mensen deze levensstijl goed kunnen praten. Groetjes

Ja het lijkt mij ook wel wat om hier maar even mijn hart luchten. Ik heb een goede relatie zelfs 3 schatten van kindertjes, maar om de een of andere reden ben ik toch meer buiten onze relatie (inmiddels bijna 20jaar) op zoek gegaan. Mijn baan brengt met zich mee dat ik regelmatig moet reizen en dat wereldwijd. Dan kom je wel eens wat tegen. Sterker nog je gaat er dan gewoon voor. Het is volgens mij toch de spanning om weer wat te "scoren" Het is gewoon vreselijk fijn om lekker met een ander bezig te zijn. En dan bedoel ik eerst het versierwerk en daarna de sex.

Ik heb me ook wel eens afgevraag of het door onze relatie (lees sexleven) komt. ik heb iedere dag zin in sex en mijn vriendin vind 2-3x in de week wel genoeg. Dat maakt het er voor mij niet makelijker op. Ik moet eerlijk toegeven dat ik hier ook wel eens verdriet om heb gehad. Zelf zegt ze dat ze wel gelukkig is met ons sexleven.

Heb inmiddels verschillende tijdelijke relaties gehad. Een aantal is na een aantal sex partijen weerover. Na 1 of 2 weken is het project afgerond en moet ik immers weer terug naar nederland
Met een meid in Brazilie Email ik nog regelmatig. Hier ben ik dan ook al een paar keer terug geweest.gecombineer met de zakenreis. Ze kent mijn situatie van mijn vriendin en 3 kids.

Het is inderdaad zorgen dat je alert en voorzichtig bent met fotos, Emails en telefoontjes etc. Als mijn vriendin er achter komt zal ze erg kwaad en verdrietig zijn. Dit terwijl ik toch verschilende keren aangegeven heb hoe ik me soms voel ten aanzien van ons sexleven. Je zou zeggen ze moet beter weten. Of ze verdringt en praat over dit soort zaken bewust niet.

Ik vind het zelf niet leuk om mijn vriendin zo te "bedriegen", het liefst zou ik er gewoon open in zijn. Maar dit soort zaken komen niet in haar wordenboek voor.
Als ik dan weer net thuis ben is het ook weer raak gelijk weer lekkere sex. Ik sta soms van mezelf verbaast dat ik dat met een staal gezicht kan. De avond er voor was ik nog met een scharel aan de gang en een dag later komt ze thuis ook niets te kort.

Het werkt volgens mij ook verslavend deze levensstijl, dus wel iets om je van te voren te realiseren, voordat je er andere relaties op na gaat houden. Ach ja, ook ik leef maar een keer denk ik dan.

Voor mijn kinderen hoop ik dat mijn vriendin er nooit achter komt. Want ik ben er wel zeker van dat onze relatie dan een flinke deuk zal oplopen zoniet zal sneuvelen. Ik zelf ben er van overtuigd dat ik er wel overheen kom. Maar de kinderen en mijn vriendin zullen hieronder echt te lijden hebben. Dit wens ik ze absolut niet toe.

Hoe het afloopt....Geen idee...Ik zou het graag anders zien maar ik zou niet weten hoe...

Groeten,

Gezien het onderwerp, sluit het goed aan bij mijn situatie...

En omdat ik het voormij zelf dit verhaal kwijt wil (het is niet echt iets wat je verteld aan iemand, laat staan een beste vriend/vriendin. Het is inderdaad een eenzaam en altert bestaan). Het is niet uit wroeging of spijt.....eerder een terugblik.

Ik zit namelijk midden in het "vreemdgaan" met een 7 jaar jongere prachtige vrouwelijke collega op mijn werk. Ik heb echter wel 14 jaar een relatie. Ik zelf ben 32 jaar, dus reken maar uit... zou ik zeggen. Of ik ontevreden ben over mijn vaste relatie? Zeker niet, ik ben harstikke tevreden, mijn vriendin is lief, zorgzaam, intelligent, mooi, zelfstandig. Toch ben ik vorige week vreemd gegaan met "Anja". Dat was niet een keer besloten, eerder dat er sprake was van een genuanceerde opbouw naar elkaar persoonlijkheden toe. Of beter gezegd: we reageerder steeds beter op elkaar, zonder dat er sprake was van zoenen of sex.

Het moment waarop wij een stap verder zijn gegaan, was toen we elkaar vaker begonnen te mailen. Voor werkzaken, maar ook kleine voor plaag stootjes met een lichte dubbelzinnige toon (het is niet dat je verwacht met een collega iets te gaan beginnen, laat staan als deze collega ook een vaste relatie heeft van 5 jaar). Na het mailen werd het chatten, daarna ging het vrij snel (in een week tijd). We bekenden aan elkaar meer voor elkaar te voelen, vergeleken dit met elkaar en bleven in die week met elkaar via MSN in contact houden, en bij afwezigheid werd er gemailt en gesmst. Deze msn interactie werd steeds erotischer van kleur.

Dit alles droeg natuurlijk weer mee aan de spannings opbouw welke die dagen heeft geduurd. De eerste afspraak was ergens op een verlaten plek, vlak bij een meertje. Toch onwenningheid, omdat nu het gegeven er was dat wij meer voor elkaar voelden (of zal ik maar benoemen dat het lust is, meer voelen voor elkaar is echt een cliche). De gesprekjes in de auto waren grappig gezien de geen van beiden de eerste stap durfde te nemen. Uit eindelijk na een half uur werd er gezoend. Toen was het begin in geluid. Tijdens mijn slaapdienst op mijn werkplek heb ik voor het eerst sex gehad met Anja, pure lust, en daarna na praten en strelen.

Hoe dit alles in mijn hoofd speelt als ik bij mijn eigen partner ben, hoe ik bezig ben met plannen om Anja weer te zien en zelfs denk haar in ons huis uit te nodigen verbaast mij. Ik ben niet iemand die risico's neemt, calculeer deze in, maar weet dat er altijd een onvoorspelbare factor in het spel zit, dan is het spel uit....

Anja is zelf iemand die mij heeft verbaasd met haar nuchterheid, intelligentie, zachtheid, rust en vrijgevochtenheid, schoonheid, zij accepteerd mij als persoon "voor wie ik ben". Ik accepteer haar visa verca. Toch: ik houd van mijn vaste vriendin, ziels veel zelfs ik ben mij bewust van de situatie waarin ik mij nu verkeer met Anja....

Anja realiseert zich dit ook, alhoewel ik vermoed dat Anja ook (net zoals ik) geniet van het moment de roes, het verkeren in een andere (spannende) wereld die vreemdgaan wordt genoemd. Simpel is het niet, het vergt een stalengezicht, zelfkennis, planning, allertheid. Zelfs je non-verbale houding is niet meer veilig in je directe omgeving van bijvoorbeeld collega's. Je mobiel moet regelmatig worden gewist van smsjes (verzonden items en ingekomen berichten) en is het handig om je auto ergens te parkeren waar deze minder zichtbaar is.

Het is werkelijk een "rollercoaster ride", het voelt verschrikkelijk goed....Hoe het verder gaat lopen is een groot geheim, niet te voorspellen in bepaalde mate (natuurlijk kan ik een aantal positieve en negatieve noemen, "trust me").

Ik zelf bepaal uit eindelijk hoe ik hierover moet oordelen, niet een ander, hoogstens mijn ega. Ik zal er in ieder geval niet over peinzen dit te gaan vertellen aan mijn vaste vriendin, dat zou haar onnodig kwetsen (als of de verrassing niet groot genoeg is als zij er zelf achterkomt?).

Oordelen blijft gemakkelijker als de beoordelaar niet dit type relatie heeft meegemaakt.

Ik leef... mijn last, mijn plezier. Egoisme? Mijn vaste partner komt relationeel en emotioneel niets te kort.


Morgen zie ik Anja weer.

Ik (man, 30)vraag me af of de personen hier die een 'niet-exclusieve relatie' prettig vinden zich echt gelukkg voelen. Of is het zo dat ze liefde teveel hebben. Of is het lust? Of is het een mix van allebei?
Ik geloof dat als je je hart moet verdelen over meerder mensen, dat je misschien toch niet helemaal gaat voor degenen met wie je je liefde of lust deelt. Voor mij geldt dat je je hart exclusief aan een speciaal iemand geeft. Je kunt pas van meerdere personen houden als je je hart verhardt als steen en dan pas je hart kunt verdelen, aan een ieder die maar een stukje van je wilt. Er is een duidelijk verschil tussen je hart op een intelligente manier sturen voor exclusieve liefde en je geslachtsdeel op een dierlijke wijze laten sturen uit een lustgevoel!
Ik geloof gewoon dat je in de eerste plaats moet houden van jezelf. Dat je daarnaast het geluk kunt hebben als iemand voor je wilt gaan, dan mag dat best gekoesterd worden. Een liefde die exclusief is, voelt voor mij machtig mooi. Als je allebei voor de relatie gaat, met al mijn liefde voor haar en haar liefde voor mij. Believe me, we krijgen beide genoeg aandacht van het andere geslacht. Het brengt rust met zich mee. Het is niet verdeel je liefde en heers, maar verdeel je liefde en wordt beheerst doordat je je hart moet verdelen.
Ik zou zeggen denk altijd met je hart, wat je ook kiest!!!! Niet met je geslachtsdeel!!!

Deze artikelen zouden je ook kunnen interesseren:

Azusa Higa "Ik houd ervan om vrij te zijn en zeg altijd 'Je leeft maar een keer!' en het leven gaat verder en... [modellen]	Verstandig 'slanken' Afvallen zonder strenge diëten en zonder... [lees]	Chantal Hanse "Sexy lingerie! Ik voel mij veel vrouwelijker in mooie setjes... [lees]
Sasha Bling Sasha Bling is ons nieuwe cover model. Ze is zonder meer één van de meest sexy en... [modellen]	In vorm naar het strand? Maak een plan van aanpak! De zomer... [fitness]	Afvallen? Bewegen, gezond eten en lichte gewichten Wellicht vallen we in... [lees]
Waarom mannen op blonde vrouwen vallen :-) Lang haar, blond, blauwe... [lees]	De nieuwste kapsels en haartrends voor 2012 De nieuwste kapsels en haartrends.... [kapsels]	Kaoru Kikuchi Adversus cover model. "Ik houd van mannen die me... [modellen]