Mannenmode, kapsels, sexy modellen and style

Home | Lifestyle en welzijn | Nachtelijke rustverstoorders

Nachtelijke rustverstoorders. Zou je ze niet... ! Nu herinner ik me weer waarom ik - al weer jaren geleden - besloten heb om mijn slaapkamer naar de achterkant van het huis te verplaatsen. Maar laat ik eerst vooropstellen dat dit artikel om op een vroege zondagmorgen, om 5.30 uur wel te verstaan, het licht zag.

Ik herinner me weer waarom ik mijn slaapkamer verplaatste, zei ik al. De reden daarvoor is dat de straten van onze stad zich twee nachten per week, op vrijdag en op zaterdag, vullen met personages die - na hun smart en frustraties van de afgelopen week met een heleboel alcohol te hebben verdund - helemaal uit hun dak gaan. Ze schreeuwen, maken ruzie, vechten, slaan ruiten kapot, verplaatsen dingen, brengen schade aan de stad en de eigendommen van de inwoners toe. Waarom? Het waarom weet ik niet, al heb ik er wel een vermoeden van.

Op deze bewuste morgen werd ik wakker van het geschreeuw van de buurvrouw aan de overkant, een jonge moeder die volkomen over haar toeren was van de stampende muziek van haar buren (het was 5 uur 's morgens!).

Wat kon ik me goed in haar inleven. Ikzelf had enkele jaren geleden in dezelfde situatie gezeten toen de mensen naast ons er een gewoonte van hadden gemaakt om tot diep in de nacht naar stampende discomuziek te luisteren.

Alleen het ingrijpen van de politie heeft deze nachtelijke geluidsoverlast uiteindelijk kunnen stoppen, én het feit dat men in de regel in huurkamers geen wortel schiet maar verhuist zodra een goedkopere kamer is gevonden. Gelukkig maar.

Maar goed, op deze vroege zondagmorgen was ik dus klaarwakker en nadat ik - van raam tot raam - een paar bemoedigende woorden met de buurvrouw had gewisseld, ben ik nog even op de vensterbank blijven zitten. Zoals gezegd, moest ik denken aan de tijd dat ik nog aan de voorkant van het huis sliep en regelmatig in mijn slaap werd gestoord.

Wat ik op deze vroege ochtend allemaal niet voorbij zag komen... Een half uur lang durende processie van zombies, verdoofd door de alcohol maar net niet genoeg om het zwijgen ertoe te doen. Ze komen van een feest of hebben de nacht in een of andere pub doorgebracht. Ze plassen tegen muren (misschien wel deuren) en schoppen tegen alles wat ze in de weg komt. Elk weekend is het weer hetzelfde verhaal. Het zicht van één enkele dronkeman is al onaangenaam, laat staan dat van hele groepen die met onzekere pas voortstrompelen, terwijl ze ondertussen met ongecontroleerd stemgeluid een heleboel onzin uitbraken. Een, twee, tien... als ik de hele nacht bij het raam zou zitten, zou ik er in onze straat alleen al zo'n honderd tellen.

Real time update. De buurvrouw heeft de politie gebeld. De agenten zijn net gearriveerd en zijn het huis met de luid schallende muziek binnengegaan. Het is 6.25 uur. De muziek stopt. Ik ga terug naar bed en hoop de slaap weer te vatten.

ADVERSUS


 

MEER OP ADVERSUS