Wat als een modecollectie niet alleen laat zien wat we willen dragen, maar ook wat we ons zouden willen voorstellen of verbeelden? Dat lijkt een van de ideeën achter de nieuwe modecollectie van Valentino voor lente/zomer 2027. De collectie presenteert kleding niet zozeer als een antwoord, maar als een reeks mogelijkheden: verschillende manieren om te verschijnen, te bewegen en jezelf uit te drukken.
Op de catwalk bestaat die wereld even volledig. Silhouetten, stoffen en details volgen elkaar op en vormen samen een garderobe die niet noodzakelijk één duidelijke vrouw of één bepaald leven voor ogen heeft. Juist de verscheidenheid is belangrijk. Sommige looks voelen direct draagbaar, andere lijken bijna te bijzonder voor het dagelijks leven. Maar ook die laatste hebben hun waarde. Ze laten zien hoe het ook zou kunnen.
Daarmee gaat de collectie over meer dan kleding alleen. Een Valentino-look kan een gevoel of een houding oproepen, nog voordat je je afvraagt of je het kledingstuk zelf zou aantrekken. Een bepaalde proportie, een onverwachte combinatie of een uitgesproken silhouet kan een beeld van een ander leven oproepen. Mode begint dan bij de verbeelding.
Dat past bij het idee dat niet ieder kledingstuk daadwerkelijk gedragen hoeft te worden om betekenis te hebben. Sommige ontwerpen zullen na de show in een garderobe terechtkomen en onderdeel worden van iemands dagelijks leven. Andere zullen vooral blijven bestaan in foto’s en herinneringen. Misschien worden ze nauwelijks ooit gedragen. Toch hebben ze iets toegevoegd aan de collectie: een mogelijkheid die daarvoor nog niet bestond.
De Valentino-show kan zo worden gezien als een tijdelijk archief van verschillende manieren van zijn. De kledingstukken vormen samen geen strak omlijnd verhaal, maar eerder een verzameling richtingen die je kunt inslaan. Elegant of nonchalant, vertrouwd of onverwacht, ingetogen of uitgesproken: de collectie houdt verschillende versies van het mogelijke naast elkaar.
Dat maakt ook de spanning tussen catwalk en dagelijks leven interessant. Een modeshow hoeft immers niet letterlijk te voorspellen wat we volgend seizoen allemaal zullen dragen. Ze mag ook dromen, overdrijven en experimenteren. Juist de kleding die buiten de dagelijkse garderobe lijkt te vallen, kan ons beeld van wat kleding kan zijn veranderen.
Bij Valentino wordt kleding daarmee niet alleen iets om aan te trekken, maar ook iets om naar te kijken en over te fantaseren. De collectie opent een reeks mogelijkheden zonder te bepalen welke daarvan werkelijkheid moeten worden.
Misschien is dat uiteindelijk de aantrekkingskracht van mode: dat niet alles wat wordt bedacht ook gerealiseerd hoeft te worden. Sommige kledingstukken zijn er om gedragen te worden. Andere om ons even te laten zien wie we óók zouden kunnen zijn.
