“Niemand probeert je te verleiden. Wat hen verleidelijk maakt, is dat ze het niet nodig hebben.” Dat idee vormt het uitgangspunt van de herencollectie lente zomer 2027 van Anthony Vaccarello, een overdenking van het voortdurende verlangen naar meer drama, meer lawaai en meer aandacht, en van wat er gebeurt wanneer dat verlangen bewust wordt afgewezen.
In veertig looks wordt terughoudendheid een vorm van verleiding. Afwezigheid zelf wordt behandeld als een vorm van luxe. De tailoring van Saint Laurent stelt een nieuw gevoel voor onderscheidingsvermogen voor met een jasje met drie knopen, hoger op het lichaam gesneden en gedragen met smalle pantalons met een vlakke voorkant of lichte plooien.
De gebruikelijke kledingstukken uit de herengarderobe worden opnieuw uitgevonden door middel van nieuwe proporties en precisie. Het gilet en de geribde V-hals trui krijgen een nieuwe uitstraling, terwijl sportieve blousons onverwacht verfijnd worden in technisch tafzijde. De schoenen zijn sculpturaal, transparant en hoogglanzend.
Goud wordt een centraal gebaar in de collectie. Niet als een duidelijk symbool van luxe, maar als een manier om de praktische trenchcoat te veranderen in iets buitengewoons zonder zijn functie te verliezen.
Het kleurenpalet blijft geworteld in grijs, bruin, zwart en beige, onderbroken door accenten van oranje, oker, limoen, poederblauw en glanzend goud.
De figuren die de collectie inspireerden
Voor deze collectie keek Vaccarello naar figuren die terughoudendheid tot een vorm van expressie maakten. Schrijfster Marguerite Duras vond betekenis in wat onuitgesproken bleef. Tina Chow omarmde eenvoud in plaats van overdaad met haar legendarische stijl. En de fictieve Mr. Ripley verborg een veel ingewikkelder innerlijk leven achter een rustige buitenkant.
Zomer 2027 is niet alleen een afwijzing van stilistische overdaad. Het is ook een afwijzing van de behoefte om altijd te weten, altijd te spreken en altijd te zien, en een terugkeer naar het plezier van het onbekende, het onzichtbare en het onuitgesprokene.
Een landschap van mist
Het idee van afwezigheid loopt ook door in de presentatie zelf. Modellen bewegen door Cloud #07156, de meeslepende mistinstallatie van Fujiko Nakaya, in een gechoreografeerde voorstelling van zestien minuten.
Verschijnend, verdwijnend en opnieuw verschijnend in een licht landschap van mist worden zij zelf onderdeel van het werk. De installatie is geen decor, maar een actieve deelnemer aan het verhaal van de collectie en een nieuwe uitdrukking van afwezigheid, aanwezigheid en verlangen.
