De show ontwikkelt zich als een studie van kruispunten. Het scherpe botst met het zachte, het solide met het doorschijnende, zekerheid met opzettelijke fouten. Pasqualetti’s visie op glamour is niet gepolijst of afgerond; het is eerder onrustig, gebogen en gebarsten. Glamour tot het punt dat het splijt.
De silhouetten onderhandelen voortdurend met het lichaam. Blootgestelde schoudervullingen glijden in en uit de kleding, verstoren traditionele proporties en suggereren beweging, zelfs in stilstand. De kleding wordt geconstrueerd met ritsen verborgen tussen plooien, waardoor de structuur verandert terwijl het lichaam beweegt. Vlakke oppervlakken worden volume en volume verandert in lijn, waardoor het verschil tussen constructie en gebaar vervaagt.
Kledingstukken ontstaan vaak uit precieze geometrische lijnen – rokken en overhemden komen voort uit gecontroleerde vlakken stof – en eindigen in vloeiende, gedrapeerde vormen. Panels worden losjes aan elkaar gestikt, opzettelijk onvolledig, waardoor flitsen van huid zichtbaar zijn door openingen die meer intuïtief dan decoratief aanvoelen. Elk kledingstuk zweeft tussen beheersing en loslaten.
Textuur speelt een centrale rol en wordt niet behandeld als versiering maar als substantie. Borduurwerk, dicht geweven stoffen en tule met pailletten komen in overvloed in deze collectie voor, waarbij elk materiaal zijn eigen volheid benadrukt. Lamsleer wordt met laser gesneden in een overvloed aan bloemen, waardoor leer onverwacht delicaat wordt. Scherven metaal dringen door de kleding heen, vangen en reflecteren koel licht – versiering als onderbreking.
In plaats van zich als zodanig, in één verhaal, te presenteren, vraagt deze collectie van Niccolò Pasqualetti om ontcijfering. De elementen worden intuïtief samengebracht, waardoor spanning ontstaat tussen oppervlakken en lagen. Energie trilt tussen de vlakken en suggereert iets voorbij de pure vorm – een emotionele of psychologische lading die blijft hangen, zelfs nadat de laatste look is gepresenteerd.
Met deze nieuwe zomercollectie verfijnt Niccolò Pasqualetti een taal die zich aan een eenvoudige definitie onttrekt. Het is mode die leeft in het tussengebied: precies maar ongehoorzaam, sensueel maar intellectueel, vertrouwd maar opzettelijk fout. In deze geladen ambiguïteit stelt Pasqualetti een nieuw idee van glamour voor – een glamour die niet in perfectie bestaat, maar in breuk.
